1[] <<Εις τον πρωτον μουσικον. Ψαλμος του Δαβιδ.>> Κυριε, εδοκιμασας με και με εγνωρισας.
1למנצח לדוד מזמור יהוה חקרתני ותדע׃
2Συ γνωριζεις το καθισμα μου και την εγερσιν μου· νοεις τους λογισμους μου απο μακροθεν.
2אתה ידעת שבתי וקומי בנתה לרעי מרחוק׃
3Εξερευνας το περιπατημα μου και το πλαγιασμα μου και πασας τας οδους μου γνωριζεις.
3ארחי ורבעי זרית וכל דרכי הסכנתה׃
4Διοτι και πριν ελθη ο λογος εις την γλωσσαν μου, ιδου, Κυριε, γνωριζεις το παν.
4כי אין מלה בלשוני הן יהוה ידעת כלה׃
5Με περικυκλονεις οπισθεν και εμπροσθεν, και εθεσας επ' εμε την χειρα σου.
5אחור וקדם צרתני ותשת עלי כפכה׃
6Η γνωσις αυτη ειναι υπερθαυμαστος εις εμε· ειναι υψηλη· δεν δυναμαι να φθασω εις αυτην.
6פלאיה דעת ממני נשגבה לא אוכל לה׃
7[] Που να υπαγω απο του πνευματος σου; και απο του προσωπου σου που να φυγω;
7אנה אלך מרוחך ואנה מפניך אברח׃
8Εαν αναβω εις τον ουρανον, εισαι εκει· εαν πλαγιασω εις τον αδην, ιδου, συ.
8אם אסק שמים שם אתה ואציעה שאול הנך׃
9Εαν λαβω τας πτερυγας της αυγης και κατοικησω εις τα εσχατα της θαλασσης,
9אשא כנפי שחר אשכנה באחרית ים׃
10και εκει θελει με οδηγησει η χειρ σου και η δεξια σου θελει με κρατει.
10גם שם ידך תנחני ותאחזני ימינך׃
11Εαν ειπω, Αλλα το σκοτος θελει με σκεπασει, και η νυξ θελει εισθαι φως περι εμε·
11ואמר אך חשך ישופני ולילה אור בעדני׃
12και αυτο το σκοτος δεν σκεπαζει ουδεν απο σου· και η νυξ λαμπει ως η ημερα· εις σε το σκοτος ειναι ως το φως.
12גם חשך לא יחשיך ממך ולילה כיום יאיר כחשיכה כאורה׃
13Διοτι συ εμορφωσας τους νεφρους μου· με περιετυλιξας εν τη κοιλια της μητρος μου.
13כי אתה קנית כליתי תסכני בבטן אמי׃
14Θελω σε υμνει, διοτι φοβερως και θαυμασιως επλασθην· θαυμασια ειναι τα εργα σου· και η ψυχη μου καλλιστα γνωριζει τουτο.
14אודך על כי נוראות נפליתי נפלאים מעשיך ונפשי ידעת מאד׃
15Δεν εκρυφθησαν τα οστα μου απο σου, ενω επλαττομην εν τω κρυπτω και διεμορφονομην εν τοις κατωτατοις της γης.
15לא נכחד עצמי ממך אשר עשיתי בסתר רקמתי בתחתיות ארץ׃
16Το αδιαμορφωτον του σωματος μου ειδον οι οφθαλμοι σου· και εν τω βιβλιω σου παντα ταυτα ησαν γεγραμμενα, ως και αι ημεραι καθ' ας εσχηματιζοντο, και ενω ουδεν εκ τουτων υπηρχε·
16גלמי ראו עיניך ועל ספרך כלם יכתבו ימים יצרו ולא אחד בהם׃
17[] ποσον δε πολυτιμοι ειναι εις εμε αι βουλαι σου, Θεε· ποσον εμεγαλυνθη ο αριθμος αυτων.
17ולי מה יקרו רעיך אל מה עצמו ראשיהם׃
18Εαν ηθελον να απαριθμησω αυτας, υπερβαινουσι την αμμον· εξυπνω, και ετι ειμαι μετα σου.
18אספרם מחול ירבון הקיצתי ועודי עמך׃
19Βεβαιως θελεις θανατωσει τους ασεβεις, Θεε· απομακρυνθητε λοιπον απ' εμου, ανδρες αιματων.
19אם תקטל אלוה רשע ואנשי דמים סורו מני׃
20Διοτι λαλουσι κατα σου ασεβως· οι εχθροι σου λαμβανουσι το ονομα σου επι ματαιω.
20אשר יאמרך למזמה נשא לשוא עריך׃
21Μη δεν μισω, Κυριε, τους μισουντας σε; και δεν αγανακτω κατα των επανισταμενων επι σε;
21הלוא משנאיך יהוה אשנא ובתקוממיך אתקוטט׃
22Με τελειον μισος μισω αυτους· δια εχθρους εχω αυτους.
22תכלית שנאה שנאתים לאויבים היו לי׃
23Δοκιμασον με, Θεε, και γνωρισον την καρδιαν μου· εξετασον με και μαθε τους στοχασμους μου·
23חקרני אל ודע לבבי בחנני ודע שרעפי׃
24και ιδε, αν υπαρχη εν εμοι οδος ανομιας· και οδηγησον με εις την οδον την αιωνιον.
24וראה אם דרך עצב בי ונחני בדרך עולם׃