1[] Δια τι εφρυαξαν τα εθνη και οι λαοι εμελετησαν ματαια;
1למה רגשו גוים ולאמים יהגו ריק׃
2Παρεσταθησαν οι βασιλεις της γης, και οι αρχοντες συνηχθησαν ομου, κατα του Κυριου, και κατα του χριστου αυτου, λεγοντες,
2יתיצבו מלכי ארץ ורוזנים נוסדו יחד על יהוה ועל משיחו׃
3Ας διασπασωμεν τους δεσμους αυτων, και ας απορριψωμεν αφ' ημων τας αλυσεις αυτων.
3ננתקה את מוסרותימו ונשליכה ממנו עבתימו׃
4Ο καθημενος εν ουρανοις θελει γελασει· ο Κυριος θελει εκμυκτηρισει αυτους.
4יושב בשמים ישחק אדני ילעג למו׃
5Τοτε θελει λαλησει προς αυτους εν τη οργη αυτου, και εν τω θυμω αυτου θελει συνταραξει αυτους.
5אז ידבר אלימו באפו ובחרונו יבהלמו׃
6Αλλ' εγω, θελει ειπει, εχρισα τον Βασιλεα μου επι Σιων, το ορος το αγιον μου.
6ואני נסכתי מלכי על ציון הר קדשי׃
7[] Εγω θελω αναγγειλει το προσταγμα· ο Κυριος ειπε προς εμε, Υιος μου εισαι συ· εγω σημερον σε εγεννησα·
7אספרה אל חק יהוה אמר אלי בני אתה אני היום ילדתיך׃
8Ζητησον παρ' εμου, και θελω σοι δωσει τα εθνη κληρονομιαν σου, και ιδιοκτησιαν σου τα περατα της γης·
8שאל ממני ואתנה גוים נחלתך ואחזתך אפסי ארץ׃
9θελεις ποιμανει αυτους εν ραβδω σιδηρα· ως σκευος κεραμεως θελεις συντριψει αυτους.
9תרעם בשבט ברזל ככלי יוצר תנפצם׃
10[] Τωρα λοιπον, βασιλεις, συνετισθητε· διδαχθητε, κριται της γης.
10ועתה מלכים השכילו הוסרו שפטי ארץ׃
11Δουλευετε τον Κυριον εν φοβω και αγαλλεσθε εν τρομω.
11עבדו את יהוה ביראה וגילו ברעדה׃
12Φιλειτε τον Υιον, μηποτε οργισθη, και απολεσθητε εκ της οδου, οταν εξαφθη ταχεως ο θυμος αυτου. Μακαριοι παντες οι πεποιθοτες επ' αυτον.
12נשקו בר פן יאנף ותאבדו דרך כי יבער כמעט אפו אשרי כל חוסי בו׃