1[] <<Μασχιλ του Ασαφ.>> Δια τι, Θεε, απερριψας ημας διαπαντος; δια τι καπνιζει η οργη σου εναντιον των προβατων της βοσκης σου;
1משכיל לאסף למה אלהים זנחת לנצח יעשן אפך בצאן מרעיתך׃
2Μνησθητι της συναγωγης σου, την οποιαν απεκτησας απ' αρχης· την ραβδον της κληρονομιας σου, την οποιαν ελυτρωσας· τουτο το ορος Σιων, εν ω κατωκησας.
2זכר עדתך קנית קדם גאלת שבט נחלתך הר ציון זה שכנת בו׃
3Κινησον τα βηματα σου προς τας παντοτεινας ερημωσεις, προς παν κακον, το οποιον επραξεν ο εχθρος εν τω αγιαστηριω.
3הרימה פעמיך למשאות נצח כל הרע אויב בקדש׃
4Οι εχθροι σου βρυχωνται εν τω μεσω των συναγωγων σου· εθεσαν σημαιας τας σημαιας αυτων.
4שאגו צרריך בקרב מועדך שמו אותתם אתות׃
5Γνωστον εγεινεν· ως εαν τις σηκονων πελεκυν καταφερη επι πυκνα δενδρα,
5יודע כמביא למעלה בסבך עץ קרדמות׃
6ουτω τωρα αυτοι συνετριψαν δια μιας με πελεκεις και σφυρια, τα πελεκητα εργα αυτου.
6ועת פתוחיה יחד בכשיל וכילפת יהלמון׃
7Κατεκαυσαν εν πυρι το αγιαστηριον σου εως εδαφους· εβεβηλωσαν το κατοικητηριον του ονοματος σου.
7שלחו באש מקדשך לארץ חללו משכן שמך׃
8Ειπον εν τη καρδια αυτων, Ας εξολοθρευσωμεν αυτους ομου· κατεκαυσαν πασας τας συναγωγας του Θεου εν τη γη.
8אמרו בלבם נינם יחד שרפו כל מועדי אל בארץ׃
9Τα σημεια ημων δεν βλεπομεν· δεν υπαρχει πλεον προφητης ουδε γνωριζων μεταξυ ημων το εως ποτε.
9אותתינו לא ראינו אין עוד נביא ולא אתנו ידע עד מה׃
10Εως ποτε, Θεε, θελει ονειδιζει ο εναντιος; θελει βλασφημει ο εχθρος το ονομα σου διαπαντος;
10עד מתי אלהים יחרף צר ינאץ אויב שמך לנצח׃
11Δια τι αποστρεφεις την χειρα σου, και την δεξιαν σου; εκβαλε αυτην εκ μεσου του κολπου σου και αφανισον αυτους.
11למה תשיב ידך וימינך מקרב חוקך כלה׃
12[] Αλλ' ο Θεος ειναι εξ αρχης Βασιλευς μου, εργαζομενος σωτηριαν εν μεσω της γης.
12ואלהים מלכי מקדם פעל ישועות בקרב הארץ׃
13Συ διεχωρισας δια της δυναμεως σου την θαλασσαν· συ συνετριψας τας κεφαλας των δρακοντων εν τοις υδασι.
13אתה פוררת בעזך ים שברת ראשי תנינים על המים׃
14Συ συνετριψας τας κεφαλας τον Λευιαθαν· εδωκας αυτον βρωσιν εις τον λαον, τον κατοικουντα εν ερημοις.
14אתה רצצת ראשי לויתן תתננו מאכל לעם לציים׃
15Συ ηνοιξας πηγας και χειμαρρους· εξηρανας ποταμους δυνατους.
15אתה בקעת מעין ונחל אתה הובשת נהרות איתן׃
16Σου ειναι η ημερα και σου η νυξ· συ ητοιμασας το φως και τον ηλιον.
16לך יום אף לך לילה אתה הכינות מאור ושמש׃
17Συ εθεσας παντα τα ορια της γης· συ εκαμες το θερος και τον χειμωνα.
17אתה הצבת כל גבולות ארץ קיץ וחרף אתה יצרתם׃
18[] Μνησθητι τουτου, οτι ο εχθρος ωνειδισε τον Κυριον· και λαος αφρων εβλασφημησε το ονομα σου.
18זכר זאת אויב חרף יהוה ועם נבל נאצו שמך׃
19Μη παραδωσης εις τα θηρια την ψυχην της τρυγονος σου· την συναξιν των πενητων σου μη λησμονησης διαπαντος.
19אל תתן לחית נפש תורך חית ענייך אל תשכח לנצח׃
20Επιβλεψον επι την διαθηκην σου· διοτι επλησθησαν οι σκοτεινοι της γης τοποι απο οικων καταδυναστειας.
20הבט לברית כי מלאו מחשכי ארץ נאות חמס׃
21Ας μη στραφη ο ταλαιπωρος εις τα οπισω κατησχυμμενος· ο πτωχος και ο πενης ας επαινωσι το ονομα σου.
21אל ישב דך נכלם עני ואביון יהללו שמך׃
22Αναστα, Θεε· δικασον την δικην σου· μνησθητι του ονειδισμου, τον οποιον εις σε καμνει ο αφρων ολην την ημεραν.
22קומה אלהים ריבה ריבך זכר חרפתך מני נבל כל היום׃
23Μη λησμονησης την φωνην των εχθρων σου· ο θορυβος των επανισταμενων κατα σου αυξανει διαπαντος.
23אל תשכח קול צרריך שאון קמיך עלה תמיד׃