1[] <<Ψαλμος του Ασαφ.>> Ο Θεος ισταται εν τη συναξει των δυνατων· αναμεσον των θεων θελει κρινει.
1מזמור לאסף אלהים נצב בעדת אל בקרב אלהים ישפט׃
2Εως ποτε θελετε κρινει αδικως, και θελετε προσωποληπτει τους ασεβεις; Διαψαλμα.
2עד מתי תשפטו עול ופני רשעים תשאו סלה׃
3Κρινατε τον πτωχον και τον ορφανον· καμετε δικαιοσυνην εις τον τεθλιμμενον και πενητα.
3שפטו דל ויתום עני ורש הצדיקו׃
4Ελευθερονετε τον πτωχον και τον πενητα· λυτρονετε αυτον εκ χειρος των ασεβων.
4פלטו דל ואביון מיד רשעים הצילו׃
5Δεν γνωριζουσιν, ουδε νοουσι· περιπατουσιν εν σκοτει· παντα τα θεμελια της γης σαλευονται.
5לא ידעו ולא יבינו בחשכה יתהלכו ימוטו כל מוסדי ארץ׃
6[] Εγω ειπα, θεοι εισθε σεις και υιοι Υψιστου παντες·
6אני אמרתי אלהים אתם ובני עליון כלכם׃
7σεις ομως ως ανθρωποι αποθνησκετε, και ως εις των αρχοντων πιπτετε.
7אכן כאדם תמותון וכאחד השרים תפלו׃
8Αναστα, Θεε, κρινον την γην· διοτι συ θελεις κατακληρονομησει παντα τα εθνη.
8קומה אלהים שפטה הארץ כי אתה תנחל בכל הגוים׃