1[] Θεε των εκδικησεων, Κυριε, Θεε των εκδικησεων, εμφανηθι.
1אל נקמות יהוה אל נקמות הופיע׃
2Υψωθητι, Κριτα της γης· αποδος ανταποδοσιν εις τους υπερηφανους.
2הנשא שפט הארץ השב גמול על גאים׃
3Εως ποτε οι ασεβεις, Κυριε, εως ποτε οι ασεβεις θελουσι θριαμβευει;
3עד מתי רשעים יהוה עד מתי רשעים יעלזו׃
4Εως ποτε θελουσι προφερει και λαλει σκληρα; θελουσι καυχασθαι παντες οι εργαται της ανομιας;
4יביעו ידברו עתק יתאמרו כל פעלי און׃
5Τον λαον σου, Κυριε, καταθλιβουσι και την κληρονομιαν σου κακοποιουσι.
5עמך יהוה ידכאו ונחלתך יענו׃
6Την χηραν και τον ξενον φονευουσι και θανατονουσι τους ορφανους.
6אלמנה וגר יהרגו ויתומים ירצחו׃
7Και λεγουσι, δεν θελει ιδει ο Κυριος ουδε θελει νοησει ο Θεος του Ιακωβ.
7ויאמרו לא יראה יה ולא יבין אלהי יעקב׃
8Εννοησατε, οι αφρονες μεταξυ του λαου· και οι μωροι, ποτε θελετε φρονιμευσει;
8בינו בערים בעם וכסילים מתי תשכילו׃
9Ο φυτευσας το ωτιον, δεν θελει ακουσει; ο πλασας τον οφθαλμον, δεν θελει ιδει;
9הנטע אזן הלא ישמע אם יצר עין הלא יביט׃
10Ο σωφρονιζων τα εθνη, δεν θελει ελεγξει; ο διδασκων τον ανθρωπον γνωσιν;
10היסר גוים הלא יוכיח המלמד אדם דעת׃
11Ο Κυριος γνωριζει τους διαλογισμους των ανθρωπων, οτι ειναι ματαιοι.
11יהוה ידע מחשבות אדם כי המה הבל׃
12[] Μακαριος ο ανθρωπος, τον οποιον σωφρονιζεις, Κυριε, και δια του νομου σου διδασκεις αυτον·
12אשרי הגבר אשר תיסרנו יה ומתורתך תלמדנו׃
13δια να αναπαυης αυτον απο των ημερων της συμφορας, εωσου σκαφθη λακκος εις τον ασεβη.
13להשקיט לו מימי רע עד יכרה לרשע שחת׃
14Διοτι δεν θελει απορριψει ο Κυριος τον λαον αυτου, και την κληρονομιαν αυτου δεν θελει εγκαταλειψει.
14כי לא יטש יהוה עמו ונחלתו לא יעזב׃
15Επειδη η κρισις θελει επιστρεψει εις την δικαιοσυνην, και θελουσιν ακολουθησει αυτην παντες οι ευθεις την καρδιαν.
15כי עד צדק ישוב משפט ואחריו כל ישרי לב׃
16Τις θελει σηκωθη υπερ εμου κατα των πονηρευομενων; τις θελει παρασταθη υπερ εμου κατα των εργατων της ανομιας;
16מי יקום לי עם מרעים מי יתיצב לי עם פעלי און׃
17Εαν ο Κυριος δεν με εβοηθει, παρ' ολιγον ηθελε κατοικησει ψυχη μου εν τη σιωπη.
17לולי יהוה עזרתה לי כמעט שכנה דומה נפשי׃
18Οτε ελεγον, ωλισθησεν ο πους μου, το ελεος σου, Κυριε, με εβοηθει.
18אם אמרתי מטה רגלי חסדך יהוה יסעדני׃
19Εν τω πληθει των αμηχανιων της καρδιας μου, αι παρηγοριαι σου ευφραναν την ψυχην μου.
19ברב שרעפי בקרבי תנחומיך ישעשעו נפשי׃
20Μηπως εχει μετα σου συγκοινωνιαν ο θρονος της ανομιας, οστις μηχαναται αδικιαν αντι νομου;
20היחברך כסא הוות יצר עמל עלי חק׃
21Αυτοι εφορμωσι κατα της ψυχης του δικαιου και αιμα αθωον καταδικαζουσιν.
21יגודו על נפש צדיק ודם נקי ירשיעו׃
22Αλλ' ο Κυριος ειναι εις εμε καταφυγιον και ο Θεος μου το φρουριον της ελπιδος μου.
22ויהי יהוה לי למשגב ואלהי לצור מחסי׃
23Και θελει επιστρεψει επ' αυτους την ανομιαν αυτων και εν τη πονηρια αυτων θελει αφανισει αυτους· Κυριος ο Θεος ημων θελει αφανισει αυτους.
23וישב עליהם את אונם וברעתם יצמיתם יצמיתם יהוה אלהינו׃