1[] Αναβοησον δυνατα, μη φεισθης· υψωσον την φωνην σου ως σαλπιγγα και αναγγειλον προς τον λαον μου τας ανομιας αυτων και προς τον οικον Ιακωβ τας αμαρτιας αυτων.
1Ngaihtakin kikouin, kidam ken, pengkul bangin na aw suaksak loloih inla, ka mite kiangah a tatlekna uh hilh inla, Jakob inkuanpihte kiangah a khelhnate uh hilhin.
2Με ζητουσιν ομως καθ' ημεραν και επιθυμουσι να μανθανωσι τας οδους μου, ως εθνος το οποιον εκαμε δικαιοσυνην και δεν εγκατελιπε την κρισιν του Θεου αυτου· ζητουσι παρ' εμου κρισεις δικαιοσυνης· επιθυμουσι να πλησιαζωσιν εις τον Θεον.
2Zon jaw ni tengin a honzong jel ua, ka lampi thute theih jaw a kilawpjel uh: diktat taka hih leh a Pathian uh vaihawmna tawp san ngeilou nam bangin ka kiangah vaihawmna diktat a hon ngen ngen ua, Pathian naih leng a kilawmp jel uhi.
3[] Δια τι ενηστευσαμεν, λεγουσι, και δεν ειδες; εταλαιπωρησαμεν την ψυχην ημων και δεν εγνωρισας; Ιδου, εν τη ημερα της νηστειας σας ευρισκετε ηδονην και καταθλιβετε παντας τους μισθωτους σας.
3Bangjiakin ahia an ka ngawl ua, na muh louh? Bangjiakin ahia ka ki-hihgentheih ua, na theih louh? A chi nak uh. Ngai un, na anngawl ni un noumau nuamsakna na bawl ua, na nasemmite tengteng na nuaisiah uh.
4Ιδου, νηστευετε δια δικας και εριδας και γρονθιζετε ασεβως· μη νηστευετε, καθως την σημερον, δια να ακουσθη ανωθεν η φωνη σας.
4Ngai un, kihoutheihlouh leh kiselna ding leh, thulimlouhna khuttuma kitum dingin ahi, an na ngawl nak uh: na aw uh tunglama jak dingin hiai niin an na ngawl ngei kei uhi.
5Τοιαυτη ειναι η νηστεια, την οποιαν εγω εξελεξα; να ταλαιπωρη ο ανθρωπος την ψυχην αυτου μιαν ημεραν; να κλινη την κεφαλην αυτου ως σπαρτον και να υποστρονη σακκον και στακτην εις εαυτον; νηστειαν θελεις ονομασει τουτο και ημεραν δεκτην εις τον Κυριον;
5Huchibang anngawlna ka deihlam ahi hia? Mi a ki-hihgentheihna ni ding uh ahi maw? Sikhapat banga a lu kun ding leh, a nuaia saiip puan phaha vut buah ding hia? Huaite anngawlna leh Toupa adinga ni kipahhuai na chi sin ahia?
6Η νηστεια την οποιαν εγω εξελεξα, δεν ειναι αυτη; το να λυης τους δεσμους της κακιας, το να διαλυης τα βαρεα φορτια και το να αφινης ελευθερους τους καταδεδυναστευμενους και το να συντριβης παντα ζυγον;
6Hiai annngawlna ka deih lam ahi maw? Thulimlouhnaa gakna phel sak leh, hakkol khaute sutsak leh, nuaisiahte pawtsak leh, hakkol chiteng hihtan sak.
7Δεν ειναι το να διαμοιραζης τον αρτον σου εις τον πεινωντα και να εισαγης εις την οικιαν σου τους αστεγους πτωχους; οταν βλεπης τον γυμνον, να ενδυης αυτον, και να μη κρυπτης σεαυτον απο της σαρκος σου;
7Na an mi gilkialte kianga hawm leh, genthei delhkhiakte na ina pi ahi kei maw? Mi vuaktang muha puan paih leh, nangmah sa bang pu akipana buk louh ahi kei maw?
8[] Τοτε το φως σου θελει εκλαμψει ως η αυγη και η υγιεια σου ταχεως θελει βλαστησει· και η δικαιοσυνη σου θελει προπορευεσθαι εμπροσθεν σου· η δοξα του Κυριου θελει εισθαι η οπισθοφυλακη σου.
8Huai hun chiangin na vak jing nisuak bangin a hongsuak dinga, na damna ding a hongpou khe zok ding: na diktatnain na ma a ka dinga; Toupa thupina na nungdal ahi ding.
9Τοτε θελεις κραζει και ο Κυριος θελει αποκρινεσθαι· θελεις φωναζει και εκεινος θελει λεγει, Ιδου, εγω. Εαν εκβαλης εκ μεσου σου τον ζυγον, την ανατασιν του δακτυλου και τους ματαιους λογους·
9Huai hun chiangin na sam dinga, huchiin Toupan a hon dawng ding; na kikou dinga, huchiin aman, Hiaiah ka om, a chi ding. Na lak ua kipana hakkol te khutzunga mikawkte, mawkpaute na hihmana,
10και ανοιγης την ψυχην σου προς τον πεινωντα και ευχαριστης την τεθλιμμενην ψυχην· τοτε το φως σου θελει ανατελλει εν τω σκοτει και το σκοτος σου θελει εισθαι ως μεσημβρια.
10Gilkialte kianga na deihlam piaa, hihgentheih mi na taisak leh, na vak mial laka a vak khe dinga, na mial bikbek sun bang a hita ding:
11Και ο Κυριος θελει σε οδηγει παντοτε και χορταινει την ψυχην σου εν ανομβριαις και παχυνει τα οστα σου· και θελεις εισθαι ως κηπος ποτιζομενος και ως πηγη υδατος, της οποιας τα υδατα δεν εκλειπουσι.
11Huan, Toupan a honpi gige dinga, mun keu ah leng a hontaisak dinga, na guhte leng a hatsak ding; huan, tui a vak huan bang leh, tuinak nei kang ngei lou bang na hita ding hi.
12Και οι απο σου θελουσιν οικοδομησει τας παλαιας ερημωσεις· θελεις ανεγειρει τα θεμελια πολλων γενεων· και θελεις ονομασθη, Ο επιδιορθωτης των χαλασματων, Ο ανορθωτης των οδων δια τον κατοικισμον.
12Huchiin nang akipana hongpawt dingten mun lui sesate khawng a lem nawn ding ua: suan tampi suangphum dingin na lem tou nawn ding; huchiin nang bel, a selai bawl hoihpa, Mi omna dinga lampite bawl hoihpa, a honchi ding uh.
13[] Εαν αποστρεψης τον ποδα σου απο του σαββατου, απο του να καμνης τα θεληματα σου εν τη αγια μου ημερα, και ονομαζης το σαββατον τρυφην, αγιαν ημεραν του Κυριου, εντιμον, και τιμας αυτο, μη ακολουθων τας οδους σου μηδε ευρισκων εν αυτω το θελημα σου μηδε λαλων τους λογους σου,
13Khawlni tanglou lou dinga, ka ni siangthou-a na deihlam hihlou dinga na khe pek na ngat kiksaka, khawni ni kiphahuai leh Toupa ni siangthou zah-om na chiha, nangmah lampi tawn lou-a, nangmah nopsakna bawl lou-a, nangmah thu gen lou-a, na pahtawi leh,Toupa tungah na kipak dinga, lei mun sangte ah ka hon tuangsak ding; na pu Jakob gouluah thilin ka honvak ding: Toupa kamin huai a chita hi.
14τοτε θελεις εντρυφα εν Κυριω· και εγω θελω σε ιππευσει επι τους υψηλους τοπους της γης και σε θρεψει με την κληρονομιαν του πατρος σου Ιακωβ· διοτι το στομα τον Κυριου ελαλησε.
14Toupa tungah na kipak dinga, lei mun sangte ah ka hon tuangsak ding; na pu Jakob gouluah thilin ka honvak ding: Toupa kamin huai a chita hi.