1[] Ενθυμηθητι, Κυριε, τι εγεινεν εις ημας· επιβλεψον, και ιδε τον ονειδισμον ημων.
1Kujto, o Zot, atë që na ka ndodhur, shiko dhe vër re turpin tonë.
2Η κληρονομια ημων μετεστραφη εις αλλοτριους, αι οικιαι ημων εις ξενους.
2Trashëgimia jonë u ka kaluar të huajve, shtëpitë tona njerëzve që nuk janë tanët.
3Εγειναμεν ορφανοι ανευ πατρος, αι μητερες ημων ως χηραι.
3Ne u bëmë jetimë, pa etër, nënat tona janë si të veja.
4Με αργυριον επιομεν το υδωρ ημων· τα ξυλα ημων επωληθησαν εις ημας.
4Duhet të paguajmë për ujët që pimë, drutë tona i kemi vetëm me pagesë.
5Επι τον τραχηλον ημων ειναι διωγμος· εμοχθησαμεν, αναπαυσιν δεν εχομεν.
5Na ndjekin me një zgjedhë mbi qafë, jemi të rraskapitur dhe nuk kemi fare pushim.
6Ηπλωσαμεν χειρα προς τους Αιγυπτιους, προς τους Ασσυριους, δια να χορτασθωμεν αρτον.
6I kemi shtrirë dorën Egjiptit dhe Asirisë për t'u ngopur me bukë.
7Οι πατερες ημων ημαρτησαν, εκεινοι δεν υπαρχουσι· και ημεις φερομεν τας ανομιας αυτων.
7Etërit tanë kanë mëkatuar dhe nuk janë më, dhe ne mbajmë ndëshkimin për paudhësitë e tyre.
8Δουλοι εξουσιαζουσιν εφ' ημας· δεν υπαρχει ο λυτρονων εκ της χειρος αυτων.
8Skllevërit sundojnë mbi ne, askush nuk mund të na çlirojë nga duart e tyre.
9Φερομεν τον αρτον ημων μετα κινδυνου της ζωης ημων, απ' εμπροσθεν της ρομφαιας της ερημου.
9E nxjerrim bukën duke rrezikuar jetën tonë, përpara shpatës së shkretëtirës.
10Το δερμα ημων ημαυρωθη ως κλιβανος, απο της καυσεως της πεινης.
10Lëkura jonë është ngrohur si në një furrë për shkak të valës së urisë.
11Εταπεινωσαν τας γυναικας εν Σιων, τας παρθενους εν ταις πολεσιν Ιουδα.
11Kanë dhunuar gratë në Sion, virgjëreshat në qytetet e Judës.
12Οι αρχοντες εκρεμασθησαν υπο των χειρων αυτων· τα προσωπα των πρεσβυτερων δεν ετιμηθησαν.
12Krerët janë varur nga duart e tyre, personi i pleqëve nuk është respektuar.
13Οι νεοι υπεβληθησαν εις το αλεσμα, και τα παιδια επεσον υπο τα ξυλα.
13Të rinjtë i vunë të bluajnë, të vegjëlit u rrëzuan nën barrën e druve.
14Οι πρεσβυτεροι επαυσαν απο των πυλων, οι νεοι απο των ασματων αυτων.
14Pleqtë nuk mblidhen më te porta, të rinjtë nuk u bien më veglave të tyre.
15Επαυσεν η χαρα της καρδιας ημων, ο χορος ημων εστραφη εις πενθος.
15Gëzimi i zemrave tona është pakësuar, vallja jonë është shndërruar në zi.
16Ο στεφανος της κεφαλης ημων επεσεν· ουαι δε εις ημας, διοτι ημαρτησαμεν.
16Kurora ka rënë nga koka jonë; mjerë ne, sepse kemi mëkatuar!
17[] Δια τουτο εξελιπεν η καρδια ημων, δια ταυτα εσκοτοδινιασαν οι οφθαλμοι ημων.
17Prandaj u sëmur zemra jonë, për këto gjëra na janë errësuar sytë:
18Δια την ερημωσιν του ορους Σιων, αι αλωπεκες περιπατουσιν εν αυτω.
18për malin e Sionit që është i shkretuar dhe në të cilin sillen dhelprat.
19Συ, Κυριε, κατοικεις εις τον αιωνα· ο θρονος σου διαμενει εις γενεαν και γενεαν.
19Por ti, o Zot, mbetesh për jetë, dhe froni yt brez pas brezi.
20Δια τι θελεις μας λησμονησει δια παντος; θελεις μας εγκαταλειψει εις μακροτητα ημερων;
20Pse do të na harroje për jetë dhe do të na braktisje për një kohë të gjatë?
21Επιστρεψον ημας, Κυριε, προς σε και θελομεν επιστραφη. Ανανεωσον τας ημερας ημων ως το προτερον.
21Na bëj që të rikthehemi te ti, o Zot, dhe ne do të kthehemi; rivendos ditët tona si në të kaluarën.
22Διατι απερριψας ημας ολοτελως, ωργισθης εναντιον ημων εως σφοδρα;
22Mos vallë na hodhe poshtë fare apo je zemëruar me të madhe kundër nesh?