1[] Η σοφια ωκοδομησε τον οικον αυτης, ελατομησε τους στυλους αυτης επτα·
1Dituria ka ndërtuar shtëpinë e saj, ka gdhendur shtatë shtyllat e saj.
2εσφαξε τη σφαγια αυτης, εκερασε τον οινον αυτης, και ητοιμασε την τραπεζαν αυτης·
2Ka vrarë kafshët e saj, ka përzier verën e saj dhe shtruar tryezën e saj.
3απεστειλε τας θεραπαινας αυτης, κηρυττει επι των υψηλων τοπων της πολεως,
3Ka dërguar jashtë shërbëtoret e saj; nga vendet më të larta të qytetit ajo thërret:
4Οστις ειναι αφρων, ας στραφη εδω· και, προς τους ενδεεις φρενων, λεγει προς αυτους,
4"Ai që është budalla të vijë këtu!". Atij që i mungon gjykimi i thotë:
5Ελθετε, φαγετε απο του αρτου μου, και πιετε απο του οινου τον οποιον εκερασα·
5"Ejani, hani nga buka ime dhe pini verën që kam përzier.
6αφησατε την αφροσυνην και ζησατε· και κατευθυνθητε εν τη οδω της συνεσεως.
6Lëreni budallallëkun dhe do të jetoni, ecni në rrugën e arsyes".
7Ο νουθετων χλευαστην λαμβανει εις εαυτον ατιμιαν· και ο ελεγχων τον ασεβη λαμβανει εις εαυτον μωμον.
7Ai që korrigjon tallësin tërheq mbi vete të shara, dhe ai që qorton të pabesin merr të shara.
8Μη ελεγχε χλευαστην, δια να μη σε μισηση· ελεγχε σοφον, και θελει σε αγαπησει.
8Mos qorto tallësin sepse ai do të të urrejë; qorto të urtin dhe ai do të të dojë.
9Διδε αφορμην εις τον σοφον και θελει γεινει σοφωτερος· διδασκε τον δικαιον και θελει αυξηθη εις μαθησιν.
9Mësoje të urtin dhe ai do të bëhet edhe më i urtë. Mësoje të drejtin dhe ai do të rritë diturinë e tij.
10Αρχη σοφιας φοβος Κυριου· και επιγνωσις αγιων φρονησις.
10Frika e Zotit është parimi i diturisë, dhe njohja e të Shenjtit është zgjuarsia.
11Διοτι δι' εμου αι ημεραι σου θελουσι πολλαπλασιασθη, και ετη ζωης θελουσι προστεθη εις σε.
11Sepse nëpërmjet meje do të shumohen ditët e tua dhe do të të shtohen vite jete.
12Εαν γεινης σοφος, θελεις εισθαι σοφος δια σεαυτον· και εαν γεινης χλευαστης, συ μονος θελεις πασχει.
12Në rast se je i urtë, je i urtë për veten tënde; në rast se je tallës, pasojat do t'i kesh vetëm ti.
13[] Γυνη αφρων, θρασεια, ανοητος και μη γνωριζουσα μηδεν·
13Gruaja budallaqe është zhurmëmadhe, aspak e zgjuar dhe nuk di asgjë.
14καθηται εν τη θυρα της οικιας αυτης επι θρονου, εν τοις υψηλοις τοποις της πολεως,
14Rri ulur te porta e shtëpisë së saj, mbi një fron në vendet e larta të qytetit,
15προσκαλουσα τους διαβατας τους κατευθυνομενους εις την οδον αυτων·
15për të ftuar ata që kalojnë nëpër rrugë, që shkojnë drejt në rrugën e tyre:
16οστις ειναι αφρων, ας στραφη εδω· και προς τον ενδεη φρενων, λεγει προς αυτον,
16"Ai që është budalla të vijë këtu!". Dhe atij që i mungon arsyeja i thotë:
17Τα κλοπιμαια υδατα ειναι γλυκεα, και ο κρυφιος αρτος ειναι ηδυς.
17"Ujërat e vjedhura janë të ëmbla; buka që hahet fshehurazi është e shijshme".
18Αλλ' αυτος αγνοει οτι εκει ειναι οι νεκροι, και εις τα βαθη του αδου οι κεκλημενοι αυτης.
18Por ai nuk e di që atje janë të vdekurit, që të ftuarit e saj janë në thellësinë e Sheolit.