1[] <<Ωιδη των Αναβαθμων.>> Οτε ο Κυριος επανεφερε τους αιχμαλωτους της Σιων, ημεθα ως οι ονειρευομενοι.
1Kur Zoti i bëri robërit e Sionit të kthehen, na u duk si ëndërr.
2Τοτε ενεπλησθη το στομα ημων απο γελωτος και η γλωσσα ημων απο αγαλλιασεως· τοτε ελεγον μεταξυ των εθνων, Μεγαλεια εκαμε δι' αυτους ο Κυριος.
2Atëherë goja jonë u mbush me qeshje dhe gjuha jonë me këngë gëzimi, atëherë thuhej midis kombeve: "Zoti ka bërë gjëra të mëdha për ta".
3Μεγαλεια εκαμεν ο Κυριος δι' ημας· ενεπλησθημεν χαρας.
3Zoti ka bërë gjëra të mëdha për ne, dhe jemi tërë gëzim.
4[] Επιστρεψον, Κυριε, τους αιχμαλωτους ημων, ως τους χειμαρρους εν τω νοτω.
4Bëj të rikthehen robërit tanë, o Zot, ashtu si përrenjtë në jug.
5Οι σπειροντες μετα δακρυων εν αγαλλιασει θελουσι θερισει.
5Ata që mbjellin me lotë, do të korrin me këngë gëzimi.
6Οστις εξερχεται και κλαιει, βασταζων σπορον πολυτιμον, ουτος βεβαιως θελει επιστρεψει εν αγαλλιασει, βασταζων τα χειροβολα αυτου.
6Vërtetë ecën duke qarë ai që mban farën që do të mbillet, por ai do të kthehet më këngë gëzimi duke sjellë duajt e tij.