1[] <<Ωιδη των Αναβαθμων.>> Εκ βαθεων εκραξα προς σε, Κυριε.
1Nga vënde të thella unë të këllthas ty, o Zot.
2Κυριε, εισακουσον της φωνης μου· ας ηναι τα ωτα σου προσεκτικα εις την φωνην των δεησεων μου.
2O Zot, dëgjo klithmën time; veshët e tu dëgjofshin me vëmendje zërin e lutjeve të mia.
3Εαν, Κυριε, παρατηρησης ανομιας, Κυριε, τις θελει δυνηθη να σταθη;
3Në rast se ti do të merrje parasysh fajet, o Zot, kush mund të rezistonte, o Zot?
4Παρα σοι ομως ειναι συγχωρησις, δια να σε φοβωνται.
4Por te ti ka falje, me qëllim që të kenë frikë prej teje.
5[] Προσεμεινα τον Κυριον, προσεμεινεν η ψυχη μου, και ηλπισα επι τον λογον αυτου.
5Unë pres Zotin, shpirti im e pret; unë kam shpresë në fjalën e tij.
6Η ψυχη μου προσμενει τον Κυριον, μαλλον παρα τους προσμενοντας την αυγην, ναι, τους προσμενοντας την αυγην.
6Shpirti im pret Zotin, më tepër se rojet mëngjesin; po, më tepër se rojet mëngjesin.
7Ας ελπιζη ο Ισραηλ επι τον Κυριον· διοτι παρα τω Κυριω ειναι ελεος, και λυτρωσις πολλη παρ' αυτω·
7O Izrael, mbaj shpresa tek Zoti, sepse pranë tij ka dhemshuri dhe shpëtim të plotë.
8και αυτος θελει λυτρωσει τον Ισραηλ απο πασων των ανομιων αυτου.
8Ai do ta çlirojë Izraelin nga të gjitha paudhësitë e tij.