1[] Αινειτε τον Κυριον· διοτι ειναι καλον να ψαλλωμεν εις τον Θεον ημων· διοτι ειναι τερπνον, η αινεσις πρεπουσα.
1Lëvdoni Zotin, sepse është një gjë e mirë t'i këndosh lavde Perëndisë tonë, sepse është e kënaqshme dhe e leverdishme ta lëvdosh.
2Ο Κυριος οικοδομει την Ιερουσαλημ· θελει συναξει τους διεσπαρμενους του Ισραηλ.
2Zoti ndërton Jeruzalemin, dhe mbledh të humburit e Izraelit.
3Ιατρευει τους συντετριμμενους την καρδιαν και δενει τας πληγας αυτων.
3Ai shëron ata që e kanë zemrën të thyer dhe lidh plagët e tyre.
4Αριθμει τα πληθη των αστρων· Καλει τα παντα ονομαστι.
4Llogarit numrin e yjeve dhe i thërret të gjitha sipas emrit të tyre.
5Μεγας ο Κυριος ημων και μεγαλη η δυναμις αυτου· η συνεσις αυτου αμετρητος.
5I madh është Zoti ynë, e pamasë është fuqia e tij dhe e pafund zgjuarësia e tij.
6Ο Κυριος υψονει τους πραους, τους δε ασεβεις ταπεινονει εως εδαφους.
6Zoti larton njerëzit e përulur, por ul deri në tokë njerëzit e këqij.
7Ψαλατε εις τον Κυριον ευχαριστουντες· ψαλμωδειτε εις τον Θεον ημων εν κιθαρα·
7Këndojini Zotit me falenderim, këndojini me qeste lavde Perëndisë tonë,
8τον σκεπαζοντα τον ουρανον με νεφελας· τον ετοιμαζοντα βροχην δια την γην· τον αναδιδοντα χορτον επι των ορεων·
8që mbulon qiellin me re, përgatit shiun për tokën dhe bën që të rritet bari në malet.
9τον διδοντα εις τα κτηνη την τροφην αυτων και εις τους νεοσσους των κορακων, οιτινες κραζουσι προς αυτον.
9Ai i jep ushqime bagëtisë dhe zogjve të korbeve që thërresin.
10Δεν χαιρει εις την δυναμιν του ιππου· δεν ηδυνεται εις τους ποδας του ανδρος.
10Ai nuk kënaqet në forcën e kalit, dhe nuk gjen ndonjë gëzim në këmbët e njeriut.
11Ο Κυριος ηδυνεται εις τους φοβουμενους αυτον, εις τους ελπιζοντας επι το ελεος αυτου.
11Zoti kënaqet me ata që kanë frikë prej tij, me ata që shpresojnë në mirësinë e tij.
12[] Επαινει, Ιερουσαλημ, τον Κυριον· αινει τον Θεον σου, Σιων.
12Lëvdo Zotin, o Jeruzalem, kremto Perëndinë tënd, o Sion.
13Διοτι ενεδυναμωσε τους μοχλους των πυλων σου· ηυλογησε τους υιους σου εν μεσω σου.
13Sepse ai ka përforcuar shufrat e portave të tua dhe ka bekuar bijtë e tu në mes teje.
14Βαλλει ειρηνην εις τα ορια σου· σε χορταινει με το παχος του σιτου.
14Ai e ruan paqen brenda kufijve të tu dhe të ngop me grurin më të mirë.
15Αποστελλει το προσταγμα αυτου εις την γην, ο λογος αυτου τρεχει ταχυτατα.
15Dërgon mbi tokë urdhërin e tij, fjala e tij merr dheun.
16Διδει χιονα ως μαλλιον· διασπειρει την παχνην ως στακτην.
16Dërgon borën si lesh dhe përhap brymën si hi.
17Ριπτει τον κρυσταλλον αυτου ως κομματια· εμπροσθεν του ψυχους αυτου τις δυναται να σταθη;
17Hedh breshërin e tij si me copa; kush mund t'i bëjë ballë të ftohtit të tij?
18Αποστελλει τον λογον αυτου και διαλυει αυτα· φυσα τον ανεμον αυτου, και τα υδατα ρεουσιν.
18Dërgon fjalën e tij dhe i shkrin ato; bën që të fryjë era e tij, dhe ujërat rrjedhin.
19Αναγγελλει τον λογον αυτου προς τον Ιακωβ, τα διαταγματα αυτου και τας κρισεις αυτου προς τον Ισραηλ.
19Ai ia ka bërë të njohur Jakobit fjalën e tij, dhe Izraelit statutet e tij dhe dekretet e tij.
20Δεν εκαμεν ουτως εις ουδεν εθνος· ουδε εγνωρισαν τας κρισεις αυτου. Αλληλουια.
20Ai nuk e ka bërë këtë me asnjë komb tjetër; dhe ato nuk i njohin dekretet e tij. Aleluja.