1[] <<Ψαλμος του Ασαφ.>> Ο Θεος ισταται εν τη συναξει των δυνατων· αναμεσον των θεων θελει κρινει.
1Perëndia rri në kuvendin e Perëndisë, ai gjykon në mes të perëndive.
2Εως ποτε θελετε κρινει αδικως, και θελετε προσωποληπτει τους ασεβεις; Διαψαλμα.
2Deri kur do të gjykoni padrejtësisht dhe do të mbani anët e të pabesëve? (Sela)
3Κρινατε τον πτωχον και τον ορφανον· καμετε δικαιοσυνην εις τον τεθλιμμενον και πενητα.
3Mbroni të dobëtin dhe jetimin, sigurojini drejtësi të vuajturit dhe të varfërit.
4Ελευθερονετε τον πτωχον και τον πενητα· λυτρονετε αυτον εκ χειρος των ασεβων.
4Çlironi të mjerin dhe nevojtarin; shpëtojeni nga dora e të pabesit.
5Δεν γνωριζουσιν, ουδε νοουσι· περιπατουσιν εν σκοτει· παντα τα θεμελια της γης σαλευονται.
5Ata nuk dinë asgjë dhe nuk kuptojnë asgjë, dhe ecin në terr; të gjitha themelet e tokës po luajnë.
6[] Εγω ειπα, θεοι εισθε σεις και υιοι Υψιστου παντες·
6Unë kam thënë: "Ju jeni perëndi, jeni të gjithë bijtë e Shumë të Lartit.
7σεις ομως ως ανθρωποι αποθνησκετε, και ως εις των αρχοντων πιπτετε.
7Megjithatë ju do të vdisni si njerëzit e tjerë dhe do të bini si çdo i fuqishëm tjetër".
8Αναστα, Θεε, κρινον την γην· διοτι συ θελεις κατακληρονομησει παντα τα εθνη.
8Çohu, o Perëndi, gjyko tokën, sepse ti do të trashëgosh tërë kombet.