¹ خداوندا، تو بر سرزمین خود رحمت کرده‌ای، بنی‌اسرائیل را دوباره کامیاب ساخته‌ای.

² گناهان قوم خود را بخشیده‌ای و خطاهای ایشان را عفو فرموده‌ای.

³ از غضب خود دست کشیدی و آتش خشمت را فرو نشاندی.

⁴ ای خدای نجات بخش ما، ما را دوباره به حضور خود بپذیر و بر ما خشمگین مباش.

⁵ آیا همیشه بر ما غضبناک می‌باشی؟ آیا هرگز از خشم خود دست برنمی‌داری؟

⁶ آیا نمی‌خواهی که قدرت و نیروی ما را به ما بازگردانی، تا ما که قوم تو هستیم در تو شادی کنیم؟

⁷ خداوندا، ما را از محبّت پایدارت برخوردار گردان و به ما کمکی نجات بخش فرما.

⁸ من به آنچه خداوند می‌گوید گوش می‌دهم، زیرا او به ما، به قوم خود وعدهٔ صلح می‌دهد، اگر ما دوباره به راههای احمقانهٔ خود بر نگردیم.

⁹ یقیناً او کسانی‌که وی را احترام می‌کنند، نجات خواهد داد و سرزمین ما از برکات و جلال او بهره‌مند می‌شود.

¹⁰ محبّت پایدار و وفاداری با هم ملاقات خواهند کرد و صلح و عدالت یکدیگر را در آغوش خواهند کشید.

¹¹ وفاداری از زمین خواهد رویید و عدالت از آسمان بر زمین خواهد نگریست.

¹² خداوند، ما را کامیاب خواهد ساخت و سرزمین ما را حاصلخیز خواهد گردانید. عدالت پیشاپیش خداوند حرکت خواهد كرد و راه را برای او آماده خواهد ساخت.

¹³ عدالت پیشاپیش خداوند حرکت خواهد كرد و راه را برای او آماده خواهد ساخت.