1למנצח על שושנים לדוד הושיעני אלהים כי באו מים עד נפש׃
1 1 I'r Cyfarwyddwr: ar Lil�au. I Ddafydd.0 Gwareda fi, O Dduw, oherwydd cododd y dyfroedd at fy ngwddf.
2טבעתי ביון מצולה ואין מעמד באתי במעמקי מים ושבלת שטפתני׃
2 Yr wyf yn suddo mewn llaid dwfn, a heb le i sefyll arno; yr wyf wedi mynd i ddyfroedd dyfnion, ac y mae'r llifogydd yn fy sgubo ymaith.
3יגעתי בקראי נחר גרוני כלו עיני מיחל לאלהי׃
3 Yr wyf wedi diffygio'n gweiddi, a'm gwddw'n sych; y mae fy llygaid yn pylu wrth ddisgwyl am fy Nuw.
4רבו משערות ראשי שנאי חנם עצמו מצמיתי איבי שקר אשר לא גזלתי אז אשיב׃
4 Mwy niferus na gwallt fy mhen yw'r rhai sy'n fy nghas�u heb achos; lluosocach na'm hesgyrn yw fy ngelynion twyllodrus. Sut y dychwelaf yr hyn nas cymerais?
5אלהים אתה ידעת לאולתי ואשמותי ממך לא נכחדו׃
5 O Dduw, gwyddost ti fy ffolineb, ac nid yw fy nhroseddau'n guddiedig oddi wrthyt.
6אל יבשו בי קויך אדני יהוה צבאות אל יכלמו בי מבקשיך אלהי ישראל׃
6 Na fydded i'r rhai sy'n gobeithio ynot gael eu cywilyddio o'm plegid, O Arglwydd DDUW y Lluoedd, nac i'r rhai sy'n dy geisio gael eu gwaradwyddo o'm hachos, O Dduw Israel.
7כי עליך נשאתי חרפה כסתה כלמה פני׃
7 Oherwydd er dy fwyn di y dygais warth, ac y mae fy wyneb wedi ei orchuddio � chywilydd.
8מוזר הייתי לאחי ונכרי לבני אמי׃
8 Euthum yn ddieithryn i'm brodyr, ac yn estron i blant fy mam.
9כי קנאת ביתך אכלתני וחרפות חורפיך נפלו עלי׃
9 Y mae s�l dy du375? di wedi fy ysu, a daeth gwaradwydd y rhai sy'n dy waradwyddo di arnaf finnau.
10ואבכה בצום נפשי ותהי לחרפות לי׃
10 Pan wylaf wrth ymprydio, fe'i hystyrir yn waradwydd i mi;
11ואתנה לבושי שק ואהי להם למשל׃
11 pan wisgaf sachliain amdanaf, fe'm gwneir yn ddihareb iddynt.
12ישיחו בי ישבי שער ונגינות שותי שכר׃
12 Y mae'r rhai sy'n eistedd wrth y porth yn siarad amdanaf, ac yr wyf yn destun i watwar y meddwon.
13ואני תפלתי לך יהוה עת רצון אלהים ברב חסדך ענני באמת ישעך׃
13 Ond daw fy ngweddi i atat, O ARGLWYDD. Ar yr amser priodol, O Dduw, ateb fi yn dy gariad mawr gyda'th waredigaeth sicr.
14הצילני מטיט ואל אטבעה אנצלה משנאי וממעמקי מים׃
14 Gwared fi o'r llaid rhag imi suddo, achuber fi o'r mwd ac o'r dyfroedd dyfnion.
15אל תשטפני שבלת מים ואל תבלעני מצולה ואל תאטר עלי באר פיה׃
15 Na fydded i'r llifogydd fy sgubo ymaith, na'r dyfnder fy llyncu, na'r pwll gau ei safn amdanaf.
16ענני יהוה כי טוב חסדך כרב רחמיך פנה אלי׃
16 Ateb fi, ARGLWYDD, oherwydd da yw dy gariad; yn dy drugaredd mawr, tro ataf.
17ואל תסתר פניך מעבדך כי צר לי מהר ענני׃
17 Paid � chuddio dy wyneb oddi wrth dy was; y mae'n gyfyng arnaf, brysia i'm hateb.
18קרבה אל נפשי גאלה למען איבי פדני׃
18 Tyrd yn nes ataf i'm gwaredu; rhyddha fi o achos fy ngelynion.
19אתה ידעת חרפתי ובשתי וכלמתי נגדך כל צוררי׃
19 Fe wyddost ti fy ngwaradwydd, fy ngwarth a'm cywilydd; yr wyt yn gyfarwydd �'m holl elynion.
20חרפה שברה לבי ואנושה ואקוה לנוד ואין ולמנחמים ולא מצאתי׃
20 Y mae gwarth wedi torri fy nghalon, ac yr wyf mewn anobaith; disgwyliais am dosturi, ond heb ei gael, ac am rai i'm cysuro, ond nis cefais.
21ויתנו בברותי ראש ולצמאי ישקוני חמץ׃
21 Rhoesant wenwyn yn fy mwyd, a gwneud imi yfed finegr at fy syched.
22יהי שלחנם לפניהם לפח ולשלומים למוקש׃
22 Bydded eu bwrdd eu hunain yn rhwyd iddynt, yn fagl i'w cyfeillion.
23תחשכנה עיניהם מראות ומתניהם תמיד המעד׃
23 Tywyller eu llygaid rhag iddynt weld, a gwna i'w cluniau grynu'n barhaus.
24שפך עליהם זעמך וחרון אפך ישיגם׃
24 Tywallt dy ddicter arnynt, a doed dy lid mawr ar eu gwarthaf.
25תהי טירתם נשמה באהליהם אל יהי ישב׃
25 Bydded eu gwersyll yn anghyfannedd, heb neb yn byw yn eu pebyll,
26כי אתה אשר הכית רדפו ואל מכאוב חלליך יספרו׃
26 oherwydd erlidiant yr un a drewaist ti, a lluosogant friwiau'r rhai a archollaist.
27תנה עון על עונם ואל יבאו בצדקתך׃
27 Rho iddynt gosb ar ben cosb; na chyfiawnhaer hwy gennyt ti.
28ימחו מספר חיים ועם צדיקים אל יכתבו׃
28 Dileer hwy o lyfr y rhai byw, ac na restrer hwy gyda'r cyfiawn.
29ואני עני וכואב ישועתך אלהים תשגבני׃
29 Yr wyf fi mewn gofid a phoen; trwy dy waredigaeth, O Dduw, cod fi i fyny.
30אהללה שם אלהים בשיר ואגדלנו בתודה׃
30 Moliannaf enw Duw ar g�n, mawrygaf ef � diolchgarwch.
31ותיטב ליהוה משור פר מקרן מפריס׃
31 Bydd hyn yn well gan yr ARGLWYDD nag ych, neu fustach ifanc � chyrn a charnau.
32ראו ענוים ישמחו דרשי אלהים ויחי לבבכם׃
32 Bydded i'r darostyngedig weld hyn a llawenhau; chwi sy'n ceisio Duw, bydded i'ch calonnau adfywio;
33כי שמע אל אביונים יהוה ואת אסיריו לא בזה׃
33 oherwydd y mae'r ARGLWYDD yn gwrando'r anghenus, ac nid yw'n diystyru ei eiddo sy'n gaethion.
34יהללוהו שמים וארץ ימים וכל רמש בם׃
34 Bydded i'r nefoedd a'r ddaear ei foliannu, y m�r hefyd a phopeth byw sydd ynddo.
35כי אלהים יושיע ציון ויבנה ערי יהודה וישבו שם וירשוה׃
35 Oherwydd bydd Duw yn gwaredu Seion, ac yn ailadeiladu dinasoedd Jwda; byddant yn byw yno ac yn ei meddiannu,
36וזרע עבדיו ינחלוה ואהבי שמו ישכנו בה׃
36 bydd plant ei weision yn ei hetifeddu, a'r rhai sy'n caru ei enw'n byw yno.