1למנצח על הגתית לאסף הרנינו לאלהים עוזנו הריעו לאלהי יעקב׃
1 1 I'r Cyfarwyddwr: ar y Gittith. I Asaff.0 Canwch fawl i Dduw, ein nerth; bloeddiwch mewn gorfoledd i Dduw Jacob.
2שאו זמרה ותנו תף כנור נעים עם נבל׃
2 Rhowch g�n a chanu'r tympan, y delyn fwyn a'r nabl.
3תקעו בחדש שופר בכסה ליום חגנו׃
3 Canwch utgorn ar y lleuad newydd, ar y lleuad lawn, ar ddydd ein gu373?yl.
4כי חק לישראל הוא משפט לאלהי יעקב׃
4 Oherwydd y mae hyn yn ddeddf yn Israel, yn rheol gan Dduw Jacob,
5עדות ביהוסף שמו בצאתו על ארץ מצרים שפת לא ידעתי אשמע׃
5 wedi ei roi'n orchymyn i Joseff pan ddaeth allan o wlad yr Aifft. Clywaf iaith nad wyf yn ei hadnabod.
6הסירותי מסבל שכמו כפיו מדוד תעברנה׃
6 Ysgafnheais y baich ar dy ysgwydd, a rhyddhau dy ddwylo oddi wrth y basgedi.
7בצרה קראת ואחלצך אענך בסתר רעם אבחנך על מי מריבה סלה׃
7 Pan waeddaist mewn cyfyngder, gwaredais di, ac atebais di yn ddirgel yn y taranau; profais di wrth ddyfroedd Meriba. Sela.
8שמע עמי ואעידה בך ישראל אם תשמע לי׃
8 Gwrando, fy mhobl, a dygaf dystiolaeth yn dy erbyn. O na fyddit yn gwrando arnaf fi, Israel!
9לא יהיה בך אל זר ולא תשתחוה לאל נכר׃
9 Na fydded gennyt dduw estron, a phaid ag ymostwng i dduw dieithr.
10אנכי יהוה אלהיך המעלך מארץ מצרים הרחב פיך ואמלאהו׃
10 Myfi yw'r ARGLWYDD dy Dduw, a'th ddygodd i fyny o'r Aifft; agor dy geg, ac fe'i llanwaf.
11ולא שמע עמי לקולי וישראל לא אבה לי׃
11 Ond ni wrandawodd fy mhobl ar fy llais, ac nid oedd Israel yn fodlon arnaf;
12ואשלחהו בשרירות לבם ילכו במועצותיהם׃
12 felly anfonais hwy ymaith yn eu cyndynrwydd i wneud fel yr oeddent yn dymuno.
13לו עמי שמע לי ישראל בדרכי יהלכו׃
13 "O na fyddai fy mhobl yn gwrando arnaf, ac na fyddai Israel yn rhodio yn fy ffyrdd!
14כמעט אויביהם אכניע ועל צריהם אשיב ידי׃
14 Byddwn ar fyrder yn darostwng eu gelynion, ac yn troi fy llaw yn erbyn eu gwrthwynebwyr."
15משנאי יהוה יכחשו לו ויהי עתם לעולם׃
15 Byddai'r rhai sy'n cas�u'r ARGLWYDD yn ymgreinio o'i flaen, a dyna eu tynged am byth.
16ויאכילהו מחלב חטה ומצור דבש אשביעך׃
16 Byddwn yn dy fwydo �'r u375?d gorau, ac yn dy ddigoni � m�l o'r graig.