1ואנשים ירדו מיהודה וילמדו את האחים לאמר אם לא תמולו כדת משה לא תושעון׃
1
عدّهای از یهودیه به انطاكیه آمده بودند و ایمانداران را تعلیم داده میگفتند: «تا طبق سنّت موسی ختنه نشوید، نجات یافتن برایتان محال است.»
2ויהי על זאת ריב ומחלקת לא קלה לפולוס ולבר נבא עמהם ויגזרו כי פולוס ובר נבא ואחרים מהם יעלו ירושלים אל השליחים והזקנים על אדות השאלה הזאת׃
2
پس از مناظره و مباحثه بسیار بین آنان از یک طرف پولس و برنابا از طرف دیگر، قرار بر این شد، كه پولس و برنابا و چند نفر دیگر برای تحقیق در اطراف این مسئله به اورشلیم پیش رسولان و رهبران كلیسا بروند.
3ותלוה אתם הקהלה ויעברו את פינוקיא ואת שמרון מספרים את תשובת הגוים וישמחו את כל האחים שמחה גדולה׃
3
اعضای كلیسا ایشان را بدرقه نمودند و درحالیکه از فنیقیه و سامره عبور میکردند، همهجا مژدهٔ ایمان آوردن ملّتهای غیر یهود را ابلاغ مینمودند و این خبر موجب شادی عظیم جمیع ایماندارن شد.
4ויהי כבאם ירושלים ויקבלו אתם הקהלה והשליחים והזקנים ויגידו להם את אשר הגדיל האלהים לעשות עמהם׃
4
هنگامیکه به اورشلیم رسیدند، كلیسا و رسولان و رهبران با آغوش باز از ایشان استقبال كردند و آنان كارهایی را كه خدا به اتّفاق ایشان انجام داده بود، بیان كردند.
5ויקומו אנשים מאמינים מכת הפרושים ויאמרו כי חובה היא למול אתם ולצותם לשמר את תורת משה׃
5
در این موقع بعضی از فریسیان كه ایمان آورده بودند، برخاستند و اظهار داشتند: «لازم است ایشان ختنه شوند و به آنان دستور داده شود، كه شریعت موسی را رعایت نمایند.»
6ויקהלו השליחים והזקנים לעין בדבר הזה׃
6
رسولان و رهبران برای رسیدگی به این مسئله انجمنی تشكیل دادند.
7ויהי ברבות המחלקת קם פטרוס ויאמר אליהם אנשים אחים אתם ידעתם כי מימים ראשים בי בחר האלהים מכלנו אשר ישמעו הגוים מפי את דבר הבשורה ויאמינו׃
7
پس از بحث بسیار پطرس برخاست و خطاب به ایشان گفت: «ای دوستان، شما میدانید كه مدّتها پیش خدا مرا از میان شما برگزید تا غیر یهودیان مژدهٔ نجات را از زبان من بشنوند و ایمان آورند.
8והאלהים ידע הלבבות העיד עליהם בתתו גם להם את רוח הקדש כאשר נתן לנו׃
8
خدا كه از قلبها آگاه است، این كار را با عطای روحالقدس به آنان به همان طریقی كه به خود ما عطا فرمود، تأیید كرد
9ולא הבדיל בינינו וביניהם כי טהר את לבבם על ידי האמונה׃
9
و هیچ تبعیضی بین ما و آنان قایل نشد، بلكه قلب آنان را با ایمان پاک ساخت.
10ועתה מה תנסו את האלהים לשום על על צוארי התלמידים אשר גם אבותינו גם אנחנו לא יכלנו לשאת׃
10
پس حالا چرا میخواهید خدا را بیازمایید و باری بر دوش این شاگردان بگذارید، باری كه نه نیاکان ما قدرت تحمّل آن را داشتند و نه ما؟
11אבל בחסד ישוע המשיח אדנינו נאמין להושע כמוהם כמונו׃
11
بلکه برعکس، ما از راه فیض عیسی خداوند، ایمان میآوریم و نجات مییابیم و آنها هم همینطور.»
12ויחרישו כל הקהל וישמעו אל בר נבא ואל פולוס מספרים את האתות והמופתים אשר הרבה האלהים לעשות על ידיהם בקרב הגוים׃
12
به دنبال سخنان پطرس همه ساكت ماندند و به گزارش برنابا و پولس در مورد عجایب و نشانههایی كه خدا به وسیلهٔ ایشان در میان غیر یهودیان انجام داده بود، گوش میدادند.
13ויכלו לדבר ויען יעקב ויאמר אנשים אחים שמעו אלי׃
13
همینکه سخنان آنان تمام شد، یعقوب گفت: «ای دوستان من، توجّه فرمایید،
14שמעון ספר איך האלהים ראה לו בראשונה לקחת מבין הגוים עם לשמו׃
14
شمعون برای ما شرح داد، كه چگونه خدا در ابتدا قومی را از میان اقوام جهان برگزید تا فقط به او متعلّق باشند و به این وسیله علاقهٔ خود را به تمام ملل نشان داد.
15ולזאת מסכימים דברי הנביאים ככתוב׃
15
این موافق سخن انبیاست، چنانکه كلام خدا میفرماید:
16אחרי זאת אשוב ואקים את סכת דויד הנפלת והרסותיה אקים ובניתיה׃
16
'بعد از این باز میگردم
و مسكن ویران داوود را از نو بنا میكنم
و خرابیهای آن را بار دیگر آباد میگردانم
و آن را برپا خواهم كرد
17למען ידרשו שארית אדם את יהוה וכל הגוים אשר נקרא שמי עליהם נאם יהוה עשה כל אלה׃
17
تا بقیّهٔ بنی نوع بشر طالب خداوند گردند،
یعنی جمیع مللی كه نام خود را بر آنها نهادهام،
18נודעים לאלהים מעולם כל מעשיו׃
18
این است آنچه خداوند میگوید، خداوندی كه این چیزها را از زمانهای قدیم آشكار كرده است.'
19ועל כן אני דן שלא להחמיר על השבים מן הגוים לאלהים׃
19
«بنابراین رأی من این است كه غیر یهودیانی را كه به سوی خدا آمدهاند، دچار زحمت نسازیم.
20רק לכתב אליהם אשר ירחקו מטמאת האלילים ומן הזנות ומבשר הנחנק ומן הדם׃
20
جز اینكه كتباً به ایشان دستور دهیم كه از خوردن گوشتی كه در اثر تقدیم شدن به بُتها ناپاک و نجس شده است و از زنا و خوردن حیوانات خفه شده و همچنین خوردن خون بپرهیزند.
21כי משה מדרת עולם יש לו מגידיו בכל עיר ועיר ויקרא בבתי הכנסיות מדי שבת בשבתו׃
21
چون شریعت موسی از زمانهای قدیم در هر روز سبت در کنیسهها خوانده و تعالیم او در تمام شهرها موعظه میشود.»
22וייטב בעיני השליחים והזקנים עם כל הקהל לבחר מהם אנשים ולשלח אתם אל אנטיוכיא עם פולוס ובר נבא את יהודה המכנה בר שבא ואת סילא אנשי שם בין האחים׃
22
پس رسولان و رهبران با اعضای كلیسا توافق كردند كه افرادی از میان خود انتخاب كنند و به اتّفاق پولس و برنابا به انطاكیه بفرستند. ایشان یهودای ملقّب به برسابا و سیلاس را كه از افراد برجسته در میان ایمانداران بودند انتخاب كردند
23ויכתבו וישלחו על ידם לאמר אנחנו השליחים והזקנים והאחים שאלים לשלום האחים אשר מן הגוים באנטיוכיא ובסוריא ובקיליקיא׃
23
و نامهٔ خود را به این شرح به وسیلهٔ ایشان ارسال داشتند:
«برادران شما، یعنی رسولان و رهبران، به ایماندارن غیر یهودی مقیم انطاكیه و سوریه و قیلیقیه سلام میرسانند.
24יען וביען שמענו כי יצאו מאתנו מבלבלים אתכם ומקלקלים נפשתיכם בדברים באמרם לכם להמול ולשמר את התורה אשר לא צוינו אותם׃
24
به ما خبر رسیده است، كه بعضی از افراد ما بدون اینكه دستوری داشته باشند، با سخنان خود شما را دچار تشویش كرده و افكارتان را پریشان ساختهاند.
25לכן טוב בעיני כלנו יחדו לבחר אנשים לשלחם אליכם עם חביבינו בר נבא ופולוס׃
25
بنابراین همهٔ ما به اتّفاق آراء تصمیم گرفتیم چند نفر را انتخاب نماییم و به اتّفاق عزیزان خود برنابا و پولس
26אנשים אשר מסרו נפשם על שם אדנינו ישוע המשיח׃
26
كه جان خود را بهخاطر خدمت خداوند ما عیسی مسیح به خطر انداختهاند، پیش شما بفرستیم.
27על כן שלחנו את יהודה ואת סילא אשר גם המה יגידו זאת בפיהם׃
27
بنابراین یهودا و سیلاس را فرستادیم تا شفاهاً همان چیزها را برایتان بیان كند.
28כי טוב לפני רוח הקדש ולפנינו לבלתי שום עליכם משא אחר לבד מאלה הדברים הצריכים׃
28
رأی روحالقدس و ما این است، كه جز دستوراتی كه در زیر میآید بار شما را سنگینتر نسازیم
29אשר תרחקו מזבחי אלילים ומן הדם ומבשר הנחנק ומן הזנות אם מאלה תשמרו את נפשתיכם תיטיבו לעשות ושלום לכם׃
29
و آن این است كه از هرچه برای بُتها قربانی شده و از خون و حیوانات خفه شده و زنا دوری جویید. چنانچه از این چیزها پرهیز كنید كار نیكویی انجام دادهاید، والسلام.»
30וישלחו האנשים ויבאו אל אנטיוכיא ויקהילו את העם ויתנו להם את האגרת׃
30
وقتی آنها را از آنجا روانه کردند، به انطاكیه رفتند و همینکه جماعت ایمانداران را جمع كردند آن نامه را به آنها دادند.
31ויקראו אתה וישמחו על הנחמה׃
31
وقتی نامه خوانده شد، جمعیّت از آن پیغام دلگرم كننده شادمان شدند
32ויהודה וסילא אשר גם הם נביאים נחמו האחים בדברים רבים ויחזקום׃
32
و یهودا و سیلاس كه نبی بودند با سخنان بسیار آن جماعت را تشویق و تقویت كردند.
33ויהיו שם ימים אחדים וישלחום האחים בשלום אל השליחים׃
33
پس از آنكه مدّتی در آنجا ماندند، توسط ایمانداران به سلامتی به سوی فرستندگان خود برگشتند.
34וייטב בעיני סילא לשבת שם׃
34
امّا پولس و برنابا در انطاكیه ماندند
35ופולוס ובר נבא ישבו באנטיוכיא וילמדו ויבשרו את דבר יהוה המה וגם רבים אחרים עמם׃
35
و به اتّفاق عدّهٔ كثیری به تعلیم و بیان پیام خدا مشغول بودند.
36ויהי מקץ ימים ויאמר פולוס אל בר נבא לכה ונשובה ונפקדה את אחינו בכל עיר ועיר אשר קראנו שם את דבר יהוה ונראה מה המה׃
36
بعد از چند روز پولس به برنابا گفت: «به شهرهایی كه پیام خداوند را اعلام کردهایم برویم و از ایماندارانی كه تازه ایمان آوردهاند دیدن نماییم تا از حالشان باخبر شویم.»
37ובר נבא יעץ לקחת אתם את יוחנן המכנה מרקוס׃
37
برنابا میخواست، یوحنای ملقّب به مرقس را همراه خود ببرند.
38אך פולוס לא אבה לקחת אתם את האיש אשר סר מעליהם בפמפוליא ולא הלך אתם במלאכתם׃
38
امّا پولس عقیده داشت كه نباید كسی را كه در پمفیلیه ایشان را ترک كرده و تا پایان كار همراه ایشان نمانده بود بار دیگر با خود ببرند.
39ויהי רגז עד אשר נפרדו איש מאחיו ויקח בר נבא את מרקוס ויסע באניה אל קפרוס׃
39
مشاجرهٔ آنان چنان سخت شد، كه از یكدیگر جدا شدند و در نتیجه برنابا، مرقس را برداشت و از راه دریا به قبرس رفت.
40ופולוס בחר לו את סילא וימסרהו האחים אל חסד יהוה ויצא׃
40
و پولس، سیلاس را انتخاب كرد و پس از اینكه توسط ایماندران به فیض الهی سپرده شد، حركت كرد
و از استانهای سوریه و قیلقیه گذشته و كلیساها را تقویت میکرد.
41ויעבר בסוריא ובקיליקיא ויחזק את הקהלות׃
41
و از استانهای سوریه و قیلقیه گذشته و كلیساها را تقویت میکرد.