1על כן נירא נא בהמצא עוד ההבטחה לבוא אל מנוחתו פן יראה איש מכם מאחר פעמיו׃
1
پس چون این وعدهٔ ورود به آرامی هنوز باقی است، ما باید بسیار مواظب باشیم، مبادا كسی در میان شما پیدا شود كه این فرصت را از دست داده باشد.
2כי גם אלינו באה הבשורה כמו אליהם אך לא הועיל להם דבר השמועה מפני אשר לא התערב באמונה לשמעים׃
2
زیرا در واقع ما نیز مثل آنان مژده را شنیدهایم، امّا این پیام برای
آنان فایدهای نداشت، زیرا وقتی آن را شنیدند با ایمان به آن گوش ندادند.
3כי באי המונה אנחנו המאמינים כמו שאמר אשר נשבעתי באפי אם יבאון אל מנוחתי אף כי נגמרו מעשי יהוה מעת הוסד העולם׃
3
ما چون ایمان داریم به آرامی او دست مییابیم. گرچه كار خدا در موقع آفرینش جهان پایان یافت، او فرموده است:
«در خشم خود سوگند یاد كردم كه،
آنها هرگز به آرامی من داخل نخواهند شد.»
4כי על היום השביעי אמר במקום אחד וישבת ביום השביעי מכל מלאכתו׃
4
زیرا کتابمقدّس در جایی دربارهٔ روز هفتم چنین میگوید:
«خدا در روز هفتم از كار خود آرامش گرفت.»
5ובמקום הזה אמר עוד אם יבאון אל מנוחתי׃
5
با وجود این، خدا در آیهٔ فوق میفرماید:
«هرگز به آرامی من نخواهند رسید.»
6ויען כי יש עוד מקום לבוא אליה ואשר התבשרו בראשונה המה לא באו שם בעבור המרי׃
6
پس چون هنوز عدّهای فرصت دارند به آن وارد شوند و همچنین چون آنانی كه اول بشارت را شنیدند از روی نافرمانی و بیایمانی به آن وارد نشدند،
7לכן הוסיף לקבוע יום באמרו היום על ידי דוד מקץ ימים רבים כמו שנאמר היום אם בקלו תשמעו אל תקשו לבבכם׃
7
خدا روز دیگری یعنی «امروز» را تعیین میکند، زیرا پس از سالیان دراز به وسیلهٔ داوود سخن گفته و با كلماتی كه پیش از این نقل شد میفرماید:
«امروز اگر صدای او را بشنوید، تمرّد نكنید.»
8כי אלו יהושע הניח להם לא היה מדבר אחרי זאת על יום אחר׃
8
اگر یوشع به آنان آرامی میبخشید، بعدها خدا دربارهٔ روز دیگری چنین سخن نمیگفت.
9על כן נשארה עוד מנוחת שבת לעם אלהים׃
9
بنابراین استراحت دیگری مثل استراحت روز سبت در انتظار قوم خداست.
10כי הבא אל מנוחתו גם הוא שבת ממלאכתו כמו האלהים משלו׃
10
زیرا هركس به آرامی الهی وارد شود، مثل خود خدا از كار خویش دست میکشد.
11לכן נשקדה נא לבוא אל המנוחה ההיא למען אשר לא יכשל איש והיה ממרה כמוהם׃
11
پس سخت بكوشیم تا به آرامی او برسیم. مبادا كسی از ما گرفتار همان نافرمانی و بیایمانی كه قبلاً نمونهای از آن را ذكر كردیم، بشود.
12כי דבר האלהים חי הוא ופעל גבורות וחד מחרב פיפיות ונכנס עד להבדיל בין נפש לרוח ובין הדבקים למוח ובחן מחשבות לבב ומזמותיו׃
12
زیرا كلام خدا، زنده و فعّال و از هر شمشیر دو دَم تیزتر است و تا اعماق روح و نفس و مفاصل و مغز استخوان نفوذ میکند و نیّات و اغراض دل انسان را آشكار میسازد.
13ואין כל נברא נסתר מנגדו כי הכל חשוף וגלוי לעיני בעל דברים שלנו׃
13
در آفرینش چیزی نیست كه از خدا پوشیده بماند. همهچیز در برابر چشمان او برهنه و رو باز است و همهٔ ما باید حساب خود را به او پس بدهیم.
14ועתה בהיות לנו כהן ראש גדול אשר עבר בשמים הוא ישוע בן האלהים נחזיקה בהודאתנו׃
14
پس چون ما كاهنی به این بزرگی و عظمت داریم كه به عرش برین رفته است، یعنی عیسی پسر خدا، اعتراف ایمان خود را محكم نگاه داریم؛
15כי אין לנו כהן גדול אשר לא יוכל להצטער על חליינו כי אם המנסה בכל כמונו אך בלי חטא׃
15
زیرا كاهن اعظم ما كسی نیست كه از همدردی با ضعفهای ما بیخبر باشد، بلكه كسی است كه درست مانند ما از هر لحاظ وسوسه شد، ولی مرتكب گناه نگردید.
پس بیایید تا با دلیری به تخت فیض بخش خدا نزدیک شویم تا رحمت یافته و در وقت احتیاج از او فیض یابیم.
16על כן נקרבה בבטחון אל כסא החסד לשאת רחמים ולמצא חסד לעזרה בעתה׃
16
پس بیایید تا با دلیری به تخت فیض بخش خدا نزدیک شویم تا رحمت یافته و در وقت احتیاج از او فیض یابیم.