1מאין המלחמות והמדנים אשר ביניכם הלא מתוך התאות המתגרות באבריכם׃
1
علّت نزاعها و دعواهایی كه در میان شما وجود دارد چیست؟ آیا علّت آنها خواهشهای نفسانی شما نیست، خواهشهایی كه در تمام اعضای بدن شما در جنگ و ستیز هستند؟
2אתם מתאוים ואין לכם תרצחו ותקנאו והשג לא תשיגו תריבו ותלחמו ואין לכם יען אשר לא התפללתם׃
2
شما در حسرت چیزهایی هستید كه ندارید، برای آن حاضرید دیگران را بكشید. حسد میورزید، ولی نمیتوانید آنچه را كه میخواهید به دست آورید، پس با یكدیگر به جنگ و نزاع میپردازید. شما آنچه را كه میخواهید ندارید چون آن را از خدا نخواستهاید.
3הן אתם מבקשים ואינכם מקבלים על אשר תתפללו ברעה למען תבלו בתאותיכם׃
3
اگر از خدا هم بخواهید، دیگر حاجت شما برآورده نمیشود، چون با نیّت بد و به منظور ارضای هوسهای خود آن را میطلبید.
4הנאפים והמנאפות הלא ידעתם כי אהבת העולם איבת אלהים היא ועתה החפץ להיות אהב העולם יהיה איב לאלהים׃
4
ای مردمان خاطی و بیوفا، آیا نمیدانید كه دلبستگی به این دنیا، دشمنی با خداست؟ هرکه بخواهد دنیا را دوست داشته باشد، خود را دشمن خدا میگرداند.
5או התדמו בנפשכם כי לריק אמר הכתוב בקנאה יתאוה לרוח השכן בקרבנו׃
5
آیا تصوّر میکنید كلام خدا بیمعنی است، وقتی میفرماید: «خدا به آن روحی كه خود در دل انسان قرار داده، بشدّت علاقه دارد و نمیتواند تمایل انسان را به چیزی جز خود تحمّل نماید؟»
6וגם יגדיל לתת חן על כן אומר אלהים ללצים יליץ ולענוים יתן חן׃
6
امّا فیضی كه خدا میبخشد، از این هم بیشتر است، چون كلام او میفرماید: «خدا با متكبّران مخالفت میکند و به فروتنان فیض میبخشد.»
7לכן הכנעו לאלהים התיצבו נגד השטן ויברח מפניכם׃
7
پس از خدا اطاعت كنید و در مقابل ابلیس مقاومت نمایید تا از شما بگریزد.
8קרבו לאלהים ויקרב אליכם רחצו ידיכם החטאים טהרו לבבכם חלוקי הלבב׃
8
به خدا تقرّب جویید كه او نیز به شما نزدیک خواهد شد. ای گناهكاران، دستهای خود را بشویید. ای ریاكاران، دلهای خود را پاک سازید،
9התענו והתאבלו ובכו שחקכם יהפך לאבל ושמחתכם ליגון׃
9
ماتم بگیرید، گریه و ناله كنید. خندهٔ شما به گریه و شادی شما به غم مبدّل شود.
10הכנעו לפני יהוה והוא ירים אתכם׃
10
در پیشگاه خدا فروتن شوید و او شما را سرافراز خواهد ساخت.
11אחי אל תחרפו איש את רעהו המחרף את רעהו ודן את אחיו הוא מחרף את התורה ודן את התורה ואם תדין את התורה אינך עשה התורה כי אם שפטה׃
11
ای دوستان، از یكدیگر بد نگویید. كسیكه به دیگری بد بگوید و یا نسبت به او داوری كند از شریعت بد گفته و آن را محكوم ساخته است. اگر نسبت به شریعت داوری كنی، تو داور شریعت شدهای و نه بجا آورندهٔ آن.
12אחד הוא המחקק אשר יכול להושיע ולאבד ומי אתה כי תדין את עמיתך׃
12
قانونگذار و داور یكی است، یعنی همان كسیكه قادر است انسان را نجات بخشد یا نابود سازد. پس تو كیستی كه دربارهٔ همسایهٔ خود داروی میکنی؟
13הוי האמרים נלכה היום ומחר לעיר פלונית אלמונית ונעשה שם שנה אחת לסחר בה ולהרבות רוח׃
13
ای کسانیکه میگویید: «امروز یا فردا به فلان شهر میرویم و در آنجا تجارت میکنیم و سود فراوان میبریم.»
14ולא תדעו מה ילד יום מחר כי מה חייכם עשן הם אשר נראה כמעט רגע ואחר כלה וילך׃
14
ولی نمیدانید فردا چه خواهد شد، حیات شما مثل بخاری است كه لحظهای دیده میشود و بعد از بین میرود.
15תחת אשר תאמרו אם ירצה יהוה ונחיה נעשה כזה וכזה׃
15
در عوض آن، شما باید بگویید: «اگر خدا بخواهد ما زنده میمانیم تا چنین و چنان كنیم.»
16עתה תתגאו בפחזותכם וכל גאוה אשר כזאת רעה היא׃
16
شما از خودستایی لذّت میبرید و این صحیح نیست.
بنابراین کسیکه بداند نیكی چیست و نیكی نكند، گناه كرده است.
17לכן היודע לעשות הטוב ולא יעשנו והיה בו חטא׃
17
بنابراین کسیکه بداند نیكی چیست و نیكی نكند، گناه كرده است.