1זכר יהוה מה היה לנו הביט וראה את חרפתנו׃
1
خداوندا، به یادآور که چه بلایی بر سر ما آمده است:
ببین که چگونه خوار و رسوا شدهایم!
2נחלתנו נהפכה לזרים בתינו לנכרים׃
2
سرزمین موروثی ما به دست بیگانگان افتاده است
و در خانههای ما مردم بیگانه زندگی میکنند.
3יתומים היינו אין אב אמתינו כאלמנות׃
3
ما یتیم شدهایم. پدران ما به دست دشمن کشته شده
و مادران ما بیوه شدهاند.
4מימינו בכסף שתינו עצינו במחיר יבאו׃
4
آبی را که میخوریم
و هیزمی را که برای آتش به کار میبریم، باید بخریم.
5על צוארנו נרדפנו יגענו לא הונח לנו׃
5
باری سخت و دشوار بر دوش خود میکشیم.
خسته و ناتوان شدهایم و راحتی نداریم.
6מצרים נתנו יד אשור לשבע לחם׃
6
پیش مردم مصر و آشور دست دراز کردیم
تا لقمه نانی به ما بدهند و زنده بمانیم.
7אבתינו חטאו אינם אנחנו עונתיהם סבלנו׃
7
نیاکان ما گناه کردند امّا آنها از بین رفتند
و اینک ما تاوان گناه آنها را پس میدهیم.
8עבדים משלו בנו פרק אין מידם׃
8
غلامان بر ما حکومت میکنند
و کسی نیست که ما را از قدرت آنها نجات بدهد.
9בנפשנו נביא לחמנו מפני חרב המדבר׃
9
یک لقمه نان را در بیابان با خطر جان به دست میآوریم.
10עורנו כתנור נכמרו מפני זלעפות רעב׃
10
از شدّت گرسنگی در تب میسوزیم
و پوست بدن ما همچون تنورِ داغ است.
11נשים בציון ענו בתלת בערי יהודה׃
11
همسران ما در کوه صهیون مورد تجاوز قرار گرفتند
و دختران ما در تمام روستاهای یهودیه مجبور شدند خود را تسلیم کنند.
12שרים בידם נתלו פני זקנים לא נהדרו׃
12
رهبران ما را به دار آویختهاند
و به ریشسفیدان ما بیاحترامی شده است.
13בחורים טחון נשאו ונערים בעץ כשלו׃
13
از جوانان ما در آسیاب کار میکشند
و اطفال ما در زیر بارِ گران هیزم، از پا میافتند.
14זקנים משער שבתו בחורים מנגינתם׃
14
پیر مردان ما دیگر در کنار دروازهٔ شهر دیده نمیشوند
و جوانان ما دیگر آواز نمیخوانند.
15שבת משוש לבנו נהפך לאבל מחלנו׃
15
خوشی و سرور از دلهای ما رخت بربسته
و رقص و پایکوبی ما به ماتم تبدیل شده است.
16נפלה עטרת ראשנו אוי נא לנו כי חטאנו׃
16
وای بر ما که گناه کردیم
و تاج جلال و افتخار را از دست دادیم.
17על זה היה דוה לבנו על אלה חשכו עינינו׃
17
دلهای ما بیتاب و چشمان ما تار گشتهاند،
18על הר ציון ששמם שועלים הלכו בו׃
18
زیرا کوه صهیون، ویران
و محل گشت و گذار شغالان شده است.
19אתה יהוה לעולם תשב כסאך לדר ודור׃
19
خداوندا، تو فرمانروای ابدی جهان هستی
و تاج و تخت تو بیزوال است.
20למה לנצח תשכחנו תעזבנו לארך ימים׃
20
چرا ما را برای همیشه از یاد بردی؟
چرا ما را برای مدّتی طولانی ترک کردی؟
21השיבנו יהוה אליך ונשוב חדש ימינו כקדם׃
21
ای خداوند، ما را دوباره به سوی خود بازگردان
و جلال پیشین ما را بازگردان.
آیا ما را بکلّی ترک کرده
و از ما بینهایت خشمگین هستی؟
22כי אם מאס מאסתנו קצפת עלינו עד מאד׃
22
آیا ما را بکلّی ترک کرده
و از ما بینهایت خشمگین هستی؟