1ויהי כאשר זקן שמואל וישם את בניו שפטים לישראל׃
1Ko pa se je postaral Samuel, je postavil svoja sinova za sodnika Izraelu.
2ויהי שם בנו הבכור יואל ושם משנהו אביה שפטים בבאר שבע׃
2Ime prvencu njegovemu je bilo Joel, drugemu pa Abija: ta sta bila sodnika v Bersebi.
3ולא הלכו בניו בדרכו ויטו אחרי הבצע ויקחו שחד ויטו משפט׃
3A sinova njegova nista hodila po njegovi poti, temuč sta se nagnila k lakomnosti in sta jemala darila in zavijala pravico.
4ויתקבצו כל זקני ישראל ויבאו אל שמואל הרמתה׃
4Tedaj se zbero vsi starejšine Izraelovi in pridejo k Samuelu v Ramo
5ויאמרו אליו הנה אתה זקנת ובניך לא הלכו בדרכיך עתה שימה לנו מלך לשפטנו ככל הגוים׃
5in mu reko: Glej, ti si se postaral, in sinova tvoja ne hodita po tvojem potu: postavi nam torej kralja, da nas sodi, kakor imajo vsi narodi.
6וירע הדבר בעיני שמואל כאשר אמרו תנה לנו מלך לשפטנו ויתפלל שמואל אל יהוה׃
6To pa se je hudo videlo Samuelu, da so rekli: Daj nam kralja, da nas sodi. In Samuel je molil h GOSPODU.
7ויאמר יהוה אל שמואל שמע בקול העם לכל אשר יאמרו אליך כי לא אתך מאסו כי אתי מאסו ממלך עליהם׃
7A GOSPOD reče Samuelu: Poslušaj ljudstva glas v vsem, kar so ti govorili, zakaj niso zavrgli tebe, ampak mene, da ne bi jim bil kralj.
8ככל המעשים אשר עשו מיום העלתי אתם ממצרים ועד היום הזה ויעזבני ויעבדו אלהים אחרים כן המה עשים גם לך׃
8Tudi tebi delajo, kakor so vselej delali od dne, ko sem jih peljal iz Egipta, do tega dne, ko so me zapuščali in služili drugim bogovom.
9ועתה שמע בקולם אך כי העד תעיד בהם והגדת להם משפט המלך אשר ימלך עליהם׃
9Zdaj torej poslušaj njih glas; toda resno jim izpričaj njih napako in jim naznani pravico kralja, ki jim bo kraljeval.
10ויאמר שמואל את כל דברי יהוה אל העם השאלים מאתו מלך׃
10In Samuel pove ljudstvu, ki je zahtevalo kralja, vse besede GOSPODOVE
11ויאמר זה יהיה משפט המלך אשר ימלך עליכם את בניכם יקח ושם לו במרכבתו ובפרשיו ורצו לפני מרכבתו׃
11in reče: To bode pravica kralja, ki vam bo kraljeval: Jemal bo sinove vaše in si jih postavi, da so nad njegovimi vozovi in da so mu konjiki, in tekali bodo pred njegovimi vozovi;
12ולשום לו שרי אלפים ושרי חמשים ולחרש חרישו ולקצר קצירו ולעשות כלי מלחמתו וכלי רכבו׃
12in si jih postavi za tisočnike in petdesetnike in nekatere, da mu orjejo njive in spravljajo njegove letine ter da mu izgotavljajo bojno orožje in naprave za vozove.
13ואת בנותיכם יקח לרקחות ולטבחות ולאפות׃
13Vaše hčere pa bo jemal, da mu bodo mazilarice, kuharice in kruharice.
14ואת שדותיכם ואת כרמיכם וזיתיכם הטובים יקח ונתן לעבדיו׃
14Tudi bo jemal vaše najboljše njive, vinograde in oljske vrtove ter jih dajal svojim hlapcem.
15וזרעיכם וכרמיכם יעשר ונתן לסריסיו ולעבדיו׃
15Desetinil bo tudi vaše setve in vinograde in dajal dvornikom in hlapcem svojim.
16ואת עבדיכם ואת שפחותיכם ואת בחוריכם הטובים ואת חמוריכם יקח ועשה למלאכתו׃
16In bo jemal vaše hlapce in dekle in najlepše mladeniče in osle vaše ter ž njimi opravljal svoje delo.
17צאנכם יעשר ואתם תהיו לו לעבדים׃
17Tudi črede vaše bo desetinil, in vi mu boste morali biti hlapci.
18וזעקתם ביום ההוא מלפני מלככם אשר בחרתם לכם ולא יענה יהוה אתכם ביום ההוא׃
18In tisti čas boste vpili zaradi kralja svojega, ki ste si ga izvolili, a GOSPOD vas tisti čas ne bo uslišal.
19וימאנו העם לשמע בקול שמואל ויאמרו לא כי אם מלך יהיה עלינו׃
19Ljudstvo pa se brani poslušati glas Samuelov, in reko: Kratko ne; temuč kralja hočemo imeti,
20והיינו גם אנחנו ככל הגוים ושפטנו מלכנו ויצא לפנינו ונלחם את מלחמתנו׃
20da bodemo tudi mi kakor vsi drugi narodi ter da nas sodi naš kralj in hodi pred nami in vodi boje naše.
21וישמע שמואל את כל דברי העם וידברם באזני יהוה׃
21In ko je Samuel slišal vse besede ljudstva, jih je povedal GOSPODU na ušesa.GOSPOD pa veli Samuelu: Poslušaj le njih glas in jim stóri kralja. In Samuel reče Izraelovim možem: Pojdite vsak v mesto svoje!
22ויאמר יהוה אל שמואל שמע בקולם והמלכת להם מלך ויאמר שמואל אל אנשי ישראל לכו איש לעירו׃
22GOSPOD pa veli Samuelu: Poslušaj le njih glas in jim stóri kralja. In Samuel reče Izraelovim možem: Pojdite vsak v mesto svoje!