¹ויהי אברם בן תשעים שנה ותשע שנים וירא יהוה אל אברם ויאמר אליו אני אל שדי התהלך לפני והיה תמים׃

¹Ko je pa Abram imel devetindevetdeset let, se prikaže GOSPOD Abramu ter mu reče: Jaz sem Bog silni, Vsemogočni; neprestano hodi pred menoj in popoln bodi.

²ואתנה בריתי ביני ובינך וארבה אותך במאד מאד׃

²In zavezo svojo naredim med seboj in teboj in pomnožim te presilno.

³ויפל אברם על פניו וידבר אתו אלהים לאמר׃

³Tedaj pade Abram na obličje svoje, in Bog je govoril ž njim, rekoč:

⁴אני הנה בריתי אתך והיית לאב המון גוים׃

⁴Jaz sem, glej, zaveza moja je s teboj, in oče bodeš množici narodov.

⁵ולא יקרא עוד את שמך אברם והיה שמך אברהם כי אב המון גוים נתתיך׃

⁵In ne bo se več imenovalo ime tvoje Abram, temuč ime tvoje bodi Abraham [T. j. oče množice.], zakaj za očeta množici narodov sem te postavil.

⁶והפרתי אתך במאד מאד ונתתיך לגוים ומלכים ממך יצאו׃

⁶In naredim te rodovitnega presilno, in storim te v narode, in kralji bodo izhajali iz tebe.

⁷והקמתי את בריתי ביני ובינך ובין זרעך אחריך לדרתם לברית עולם להיות לך לאלהים ולזרעך אחריך׃

⁷In ustanovitim zavezo svojo med seboj in teboj in semenom tvojim za teboj po rodovih njegovih, da bo zaveza večna, da sem ti jaz Bog in semenu tvojemu za teboj.

⁸ונתתי לך ולזרעך אחריך את ארץ מגריך את כל ארץ כנען לאחזת עולם והייתי להם לאלהים׃

⁸In dam tebi in semenu tvojemu za teboj deželo tujčevanja tvojega, vso deželo Kanaansko, v večno posest, in bodem jim Bog.

⁹ויאמר אלהים אל אברהם ואתה את בריתי תשמר אתה וזרעך אחריך לדרתם׃

⁹In reče Bog Abrahamu: Ti torej hrani zavezo mojo, ti in seme tvoje za teboj po rodovih svojih.

¹⁰זאת בריתי אשר תשמרו ביני וביניכם ובין זרעך אחריך המול לכם כל זכר׃

¹⁰Ta je zaveza moja med menoj in vami in semenom tvojim za teboj, ki naj jo ohranite: Obrezan vam bodi vsak moški.

¹¹ונמלתם את בשר ערלתכם והיה לאות ברית ביני וביניכם׃

¹¹Obrezujte torej meso prednje kožice svoje; to bodi zaveza med menoj in vami.

¹²ובן שמנת ימים ימול לכם כל זכר לדרתיכם יליד בית ומקנת כסף מכל בן נכר אשר לא מזרעך הוא׃

¹²Osem dni po porodu naj se obreže vsak moški po rodovih vaših, rojen doma ali kupljen z denarjem od katerihkoli tujcev, ki niso iz tvojega semena.

¹³המול ימול יליד ביתך ומקנת כספך והיתה בריתי בבשרכם לברית עולם׃

¹³Vsekakor bodi obrezan i rojeni na domu tvojem i kupljeni z denarjem tvojim: tako bode zaveza moja na vašem mesu za večno zavezo.

¹⁴וערל זכר אשר לא ימול את בשר ערלתו ונכרתה הנפש ההוא מעמיה את בריתי הפר׃

¹⁴Neobrezan moški pa, ki ne obreže mesa kožice svoje, ta duša bo iztrebljena izmed ljudstva svojega; prelomil je zavezo mojo.

¹⁵ויאמר אלהים אל אברהם שרי אשתך לא תקרא את שמה שרי כי שרה שמה׃

¹⁵In Bog reče Abrahamu: Za Sarajo pa, ženo tvojo: ne imenuj je Saraje, ampak Sara [T. j. kneginja.] ji bodi ime.

¹⁶וברכתי אתה וגם נתתי ממנה לך בן וברכתיה והיתה לגוים מלכי עמים ממנה יהיו׃

¹⁶Ker blagoslovil jo bom in tudi iz nje ti dam sina; blagoslovil jo bom, da bode mati narodov, kralji ljudstev bodo iz nje.

¹⁷ויפל אברהם על פניו ויצחק ויאמר בלבו הלבן מאה שנה יולד ואם שרה הבת תשעים שנה תלד׃

¹⁷Tedaj pade Abraham na obličje svoje in se zasmeje ter pravi v srcu svojem: Bo li sto let staremu se rodil otrok? in Sara, devetdeset let stara, bo li rodila?

¹⁸ויאמר אברהם אל האלהים לו ישמעאל יחיה לפניך׃

¹⁸In reče Abraham Bogu: O da bi le Izmael živel pred teboj!

¹⁹ויאמר אלהים אבל שרה אשתך ילדת לך בן וקראת את שמו יצחק והקמתי את בריתי אתו לברית עולם לזרעו אחריו׃

¹⁹A Bog veli: Vendar ti pa Sara, žena tvoja, bo rodila sina, in ga imenuj Izaka; in zavezo svojo ustanovitim ž njim, da bodi večna zaveza semenu njegovemu za njim.

²⁰ולישמעאל שמעתיך הנה ברכתי אתו והפריתי אתו והרביתי אתו במאד מאד שנים עשר נשיאם יוליד ונתתיו לגוי גדול׃

²⁰A tudi za Izmaela sem te uslišal: glej, blagoslovil sem ga, in ga storim rodovitnega in ga pomnožim presilno; dvanajst knezov bo rodil, in naredim ga za očeta velikega naroda.

²¹ואת בריתי אקים את יצחק אשר תלד לך שרה למועד הזה בשנה האחרת׃

²¹Zavezo svojo pa ustanovim z Izakom, ki ti ga bo Sara rodila o ravno tem času ob letu.

²²ויכל לדבר אתו ויעל אלהים מעל אברהם׃

²²In nehal se je pogovarjati ž njim in šel je Bog gori od Abrahama.

²³ויקח אברהם את ישמעאל בנו ואת כל ילידי ביתו ואת כל מקנת כספו כל זכר באנשי בית אברהם וימל את בשר ערלתם בעצם היום הזה כאשר דבר אתו אלהים׃

²³Tedaj vzame Abraham Izmaela, sina svojega, in vse rojene v hiši svoji in kateregakoli je bil kupil z denarjem svojim: vsakega moškega iz domačih svojih, in še isti dan obreže meso njih kožic, kakor je ž njim Bog govoril.

²⁴ואברהם בן תשעים ותשע שנה בהמלו בשר ערלתו׃

²⁴Imel pa je Abraham devetindevetdeset let, ko je bilo obrezano meso neobreze njegove,

²⁵וישמעאל בנו בן שלש עשרה שנה בהמלו את בשר ערלתו׃

²⁵Izmael pa, sin njegov, trinajst let, ko je bilo obrezano meso neobreze njegove.

²⁶בעצם היום הזה נמול אברהם וישמעאל בנו׃

²⁶Ravno tisti dan sta bila obrezana Abraham in Izmael, sin njegov.In vsi moški hiše njegove, i rojeni doma i kupljeni z denarjem od tujca, so bili obrezani ž njim vred.

²⁷וכל אנשי ביתו יליד בית ומקנת כסף מאת בן נכר נמלו אתו׃

²⁷In vsi moški hiše njegove, i rojeni doma i kupljeni z denarjem od tujca, so bili obrezani ž njim vred.