¹וישא יעקב עיניו וירא והנה עשו בא ועמו ארבע מאות איש ויחץ את הילדים על לאה ועל רחל ועל שתי השפחות׃

¹In Jakob povzdigne oči in vidi, in glej, Ezav prihaja in štiristo mož ž njim. In razdeli otroke na Lejo in na Rahelo in na dve dekli;

²וישם את השפחות ואת ילדיהן ראשנה ואת לאה וילדיה אחרנים ואת רחל ואת יוסף אחרנים׃

²in postavi dekli in njune otroke spredaj in Lejo in otroke njene za njimi, Rahelo pa in Jožefa najzadnje.

³והוא עבר לפניהם וישתחו ארצה שבע פעמים עד גשתו עד אחיו׃

³Sam pa gre naprej pred njimi in se prikloni do tal sedemkrat, dokler pride blizu brata svojega.

⁴וירץ עשו לקראתו ויחבקהו ויפל על צוארו וישקהו ויבכו׃

⁴A Ezav mu priteče naproti, ga objame, se mu oklene vratu in ga poljubi; in oba jočeta.

⁵וישא את עיניו וירא את הנשים ואת הילדים ויאמר מי אלה לך ויאמר הילדים אשר חנן אלהים את עבדך׃

⁵In Ezav povzdigne oči, in ko zagleda žene in otroke, reče: Kdo so tebi tile? On odgovori: Otročiči so, ki jih je Bog milostno podaril hlapcu tvojemu.

⁶ותגשן השפחות הנה וילדיהן ותשתחוין׃

⁶Nato pristopita dekli, oni in njuni otroci, ter se priklonijo.

⁷ותגש גם לאה וילדיה וישתחוו ואחר נגש יוסף ורחל וישתחוו׃

⁷Potem pristopi tudi Leja in otroci njeni ter se priklonijo; in naposled pristopi Jožef in Rahela ter se priklonita.

⁸ויאמר מי לך כל המחנה הזה אשר פגשתי ויאמר למצא חן בעיני אדני׃

⁸In vpraša Ezav: Kaj hočeš z vsem tistim krdelom, ki sem ga srečal? On pa reče: Da najdem milost v očeh gospoda svojega.

⁹ויאמר עשו יש לי רב אחי יהי לך אשר לך׃

⁹A Ezav veli: Jaz imam dovolj, brat moj; ti imej, kar je tvoje.

¹⁰ויאמר יעקב אל נא אם נא מצאתי חן בעיניך ולקחת מנחתי מידי כי על כן ראיתי פניך כראת פני אלהים ותרצני׃

¹⁰In Jakob reče: Nikar; če sem res našel milost v tvojih očeh, prosim, sprejmi darilo moje iz roke moje; saj zategadelj sem zagledal obličje tvoje, kakor da bi bil zagledal obličje Božje, in blagovoljno si me sprejel.

¹¹קח נא את ברכתי אשר הבאת לך כי חנני אלהים וכי יש לי כל ויפצר בו ויקח׃

¹¹Vzemi prosim, blagodar moj, ki so ga privedli k tebi, ker me je milostno obdaril Bog, da imam vsega dosti. In ker ga je silil, je sprejel.

¹²ויאמר נסעה ונלכה ואלכה לנגדך׃

¹²Nato reče: Napotiva se in idiva dalje, in jaz te bom spremljal.

¹³ויאמר אליו אדני ידע כי הילדים רכים והצאן והבקר עלות עלי ודפקום יום אחד ומתו כל הצאן׃

¹³Jakob mu reče: Gospod moj ve, da so ti otroci nežni in da imam pri sebi ovce in krave doječe; ako jih bodo preveč gnali en dan, mi pogine vsa čreda.

¹⁴יעבר נא אדני לפני עבדו ואני אתנהלה לאטי לרגל המלאכה אשר לפני ולרגל הילדים עד אשר אבא אל אדני שעירה׃

¹⁴Ide naj, prosim, gospod moj pred hlapcem svojim: Jaz pa pojdem počasi in polahkoma po hoji živine, ki je pred menoj, in po hoji otrok, dokler ne pridem k svojemu gospodu v Seir.

¹⁵ויאמר עשו אציגה נא עמך מן העם אשר אתי ויאמר למה זה אמצא חן בעיני אדני׃

¹⁵Še reče Ezav: Postavim naj pri tebi nekoliko ljudstva, ki je z menoj. On pa reče: Čemu to? Da le milost najdem v očeh svojega gospoda!

¹⁶וישב ביום ההוא עשו לדרכו שעירה׃

¹⁶Vrne se torej še tisti dan Ezav po svojem potu proti Seiru.

¹⁷ויעקב נסע סכתה ויבן לו בית ולמקנהו עשה סכת על כן קרא שם המקום סכות׃

¹⁷Jakob pa se napoti v Sukot, kjer si zgradi hišo, živini pa svoji napravi stane. Zato se je imenoval tisti kraj Sukot [T. j. stanovi.].

¹⁸ויבא יעקב שלם עיר שכם אשר בארץ כנען בבאו מפדן ארם ויחן את פני העיר׃

¹⁸In pride Jakob v miru [Ali: v Salem, mesto.] do mesta Sihema, ki je v deželi Kanaanski, ko je dospel iz Padan-arama, in postavi šatore pred mestom.

¹⁹ויקן את חלקת השדה אשר נטה שם אהלו מיד בני חמור אבי שכם במאה קשיטה׃

¹⁹In kupi kos polja, na katerem je razpel šator svoj, od sinov Hamorja, očeta Sihemovega, za sto kesit [Kesita pomeni določeno težo srebra ali denarja.].In tu je postavil oltar in ga je imenoval: Bog mogočni je Bog Izraelov.

²⁰ויצב שם מזבח ויקרא לו אל אלהי ישראל׃

²⁰In tu je postavil oltar in ga je imenoval: Bog mogočni je Bog Izraelov.