¹ויספו בני ישראל לעשות הרע בעיני יהוה ויתנם יהוה ביד פלשתים ארבעים שנה׃

¹In sinovi Izraelovi so zopet delali, kar je bilo zlo v očeh GOSPODOVIH, in GOSPOD jih je dal Filistejcem v roko štirideset let.

²ויהי איש אחד מצרעה ממשפחת הדני ושמו מנוח ואשתו עקרה ולא ילדה׃

²Bil pa je neki mož iz Zore, iz rodovine Danove, ki mu je bilo ime Manoah; in žena njegova je bila nerodovitna in ni rodila.

³וירא מלאך יהוה אל האשה ויאמר אליה הנה נא את עקרה ולא ילדת והרית וילדת בן׃

³In angel GOSPODOV se prikaže ženi in ji reče: Glej, nerodovitna si in ne rodiš; pa spočneš in porodiš sina.

⁴ועתה השמרי נא ואל תשתי יין ושכר ואל תאכלי כל טמא׃

⁴Sedaj pa varuj se, pravim, da ne piješ vina in močne pijače in ne ješ nič nečistega.

⁵כי הנך הרה וילדת בן ומורה לא יעלה על ראשו כי נזיר אלהים יהיה הנער מן הבטן והוא יחל להושיע את ישראל מיד פלשתים׃

⁵Kajti glej, spočela boš in rodila sina, ki mu ne sme britev priti na glavo, zakaj deček bode nazirec [T. j. posvečenec] Božji od materinega telesa, in on začne reševati Izraela iz roke Filistejcev.

⁶ותבא האשה ותאמר לאישה לאמר איש האלהים בא אלי ומראהו כמראה מלאך האלהים נורא מאד ולא שאלתיהו אי מזה הוא ואת שמו לא הגיד לי׃

⁶In žena pride in pove možu svojemu, rekoč: Prišel je mož Božji k meni, in podoba njegova je bila kakor angela Božjega, silno strašna, da ga nisem vprašala, odkod je, pa on mi ni povedal, kako mu je ime;

⁷ויאמר לי הנך הרה וילדת בן ועתה אל תשתי יין ושכר ואל תאכלי כל טמאה כי נזיר אלהים יהיה הנער מן הבטן עד יום מותו׃

⁷a dejal mi je: Glej, spočela boš in rodila sina, ne pij torej nič vina, ne močne pijače, in ne jej nič nečistega, zakaj deček bode nazirec Božji od materinega telesa do dne smrti svoje.

⁸ויעתר מנוח אל יהוה ויאמר בי אדוני איש האלהים אשר שלחת יבוא נא עוד אלינו ויורנו מה נעשה לנער היולד׃

⁸Tedaj zaprosi Manoah GOSPODA in reče: O GOSPOD, prosim, daj, da pride mož Božji, ki si ga bil poslal, zopet k nama ter naju pouči, kako naj ravnava z dečkom, ki se bo rodil.

⁹וישמע האלהים בקול מנוח ויבא מלאך האלהים עוד אל האשה והיא יושבת בשדה ומנוח אישה אין עמה׃

⁹In Bog je slišal glas Manoahov: in angel Božji pride zopet k ženi, ko je sedela na polju, a Manoah, mož njen, ni bil pri njej.

¹⁰ותמהר האשה ותרץ ותגד לאישה ותאמר אליו הנה נראה אלי האיש אשר בא ביום אלי׃

¹⁰Žena pa hitro teče, in naznani možu svojemu in mu reče: Glej, prikazal se mi je tisti mož, ki je bil prišel k meni ondan.

¹¹ויקם וילך מנוח אחרי אשתו ויבא אל האיש ויאמר לו האתה האיש אשר דברת אל האשה ויאמר אני׃

¹¹In Manoah vstane in gre za ženo svojo, in pride k možu in mu reče: Ti li si tisti mož, ki si govoril z ženo? Odgovori: Sem.

¹²ויאמר מנוח עתה יבא דבריך מה יהיה משפט הנער ומעשהו׃

¹²In reče Manoah: Ko se torej izpolnijo besede tvoje, kaj bodi pravilo za dečka in delo njegovo?

¹³ויאמר מלאך יהוה אל מנוח מכל אשר אמרתי אל האשה תשמר׃

¹³In angel GOSPODOV reče Manoahu: Vsega, kar sem povedal ženi, naj se ona varuje.

¹⁴מכל אשר יצא מגפן היין לא תאכל ויין ושכר אל תשת וכל טמאה אל תאכל כל אשר צויתיה תשמר׃

¹⁴Naj ne uživa ničesar, kar pride iz vinske trte, niti ne pije vina, ne močne pijače in ne je nič nečistega; in vse, kar sem ji zapovedal, naj izpolnjuje.

¹⁵ויאמר מנוח אל מלאך יהוה נעצרה נא אותך ונעשה לפניך גדי עזים׃

¹⁵In Manoah reče angelu GOSPODOVEMU: Prosim, rada bi te pomudila, da ti pripraviva kozliča.

¹⁶ויאמר מלאך יהוה אל מנוח אם תעצרני לא אכל בלחמך ואם תעשה עלה ליהוה תעלנה כי לא ידע מנוח כי מלאך יהוה הוא׃

¹⁶Angel GOSPODOV pa reče Manoahu: Ko bi me tudi pomudil, ne bom jedel od tvojega kruha; če pa hočeš pripraviti žgalščino, jo moraš darovati GOSPODU. Manoah namreč ni vedel, da je bil angel GOSPODOV.

¹⁷ויאמר מנוח אל מלאך יהוה מי שמך כי יבא דבריך וכבדנוך׃

¹⁷In Manoah reče angelu GOSPODOVEMU: Kako ti je ime? da ti izkažemo čast, ko pride, kar si govoril.

¹⁸ויאמר לו מלאך יהוה למה זה תשאל לשמי והוא פלאי׃

¹⁸Angel GOSPODOV pa mu odgovori: Čemu pa vprašuješ po mojem imenu, ki je čudovito?

¹⁹ויקח מנוח את גדי העזים ואת המנחה ויעל על הצור ליהוה ומפלא לעשות ומנוח ואשתו ראים׃

¹⁹Tedaj vzame Manoah kozliča z jedilno daritvijo in ga daruje na skali GOSPODU; in on je storil čudež, ko sta Manoah in žena njegova gledala.

²⁰ויהי בעלות הלהב מעל המזבח השמימה ויעל מלאך יהוה בלהב המזבח ומנוח ואשתו ראים ויפלו על פניהם ארצה׃

²⁰Zgodi se namreč, ko je ogenj plapolal proti nebu z oltarja, da odide gori angel GOSPODOV v plamenu oltarja, ko sta Manoah in žena njegova gledala; in padla sta na obraz svoj na tla.

²¹ולא יסף עוד מלאך יהוה להראה אל מנוח ואל אשתו אז ידע מנוח כי מלאך יהוה הוא׃

²¹In ni se več prikazal angel GOSPODOV Manoahu in ženi njegovi. Tedaj je spoznal Manoah, da je bil angel GOSPODOV.

²²ויאמר מנוח אל אשתו מות נמות כי אלהים ראינו׃

²²In Manoah reče ženi svoji: Gotovo skoraj umrjeva, ker sva videla Boga.

²³ותאמר לו אשתו לו חפץ יהוה להמיתנו לא לקח מידנו עלה ומנחה ולא הראנו את כל אלה וכעת לא השמיענו כזאת׃

²³Ali žena njegova mu reče: Ko bi GOSPODU ugajalo usmrtiti naju, ne bi bil sprejel žgalne in jedilne daritve iz roke najine, tudi bi nama ne bil pokazal vsega tega, ne v tem času nama dal slišati takih reči!

²⁴ותלד האשה בן ותקרא את שמו שמשון ויגדל הנער ויברכהו יהוה׃

²⁴In žena je rodila sina in ga imenovala Samsona. In deček je rastel, in GOSPOD ga je blagoslovil.In duh GOSPODOV ga je začel izpodbadati v Danovem šatorišču, med Zoro in Estaolom.

²⁵ותחל רוח יהוה לפעמו במחנה דן בין צרעה ובין אשתאל׃

²⁵In duh GOSPODOV ga je začel izpodbadati v Danovem šatorišču, med Zoro in Estaolom.