¹וידבר יהוה אל משה לאמר׃

¹In GOSPOD je govoril Mojzesu, rekoč:

²ואל בני ישראל תאמר איש איש מבני ישראל ומן הגר הגר בישראל אשר יתן מזרעו למלך מות יומת עם הארץ ירגמהו באבן׃

²Še véli sinovom Izraelovim: Kdorkoli bodi izmed sinov Izraelovih in izmed tujcev, ki gostujejo v Izraelu, ki da iz semena svojega Molohu, mora umreti; ljudstvo domače naj ga posuje s kamenjem.

³ואני אתן את פני באיש ההוא והכרתי אתו מקרב עמו כי מזרעו נתן למלך למען טמא את מקדשי ולחלל את שם קדשי׃

³Tudi jaz hočem obrniti obličje svoje zoper takega človeka in ga iztrebiti izmed ljudstva njegovega, zato ker je dal iz semena svojega Molohu, da bi onečastil svetišče moje ter onesvetil ime svetosti moje.

⁴ואם העלם יעלימו עם הארץ את עיניהם מן האיש ההוא בתתו מזרעו למלך לבלתי המית אתו׃

⁴In če domače ljudstvo zatisne kako oči pred takim človekom, ko je dal iz semena svojega Molohu, da ga ne usmrtijo,

⁵ושמתי אני את פני באיש ההוא ובמשפחתו והכרתי אתו ואת כל הזנים אחריו לזנות אחרי המלך מקרב עמם׃

⁵tedaj obrnem jaz obličje svoje zoper tega človeka in zoper rodovino njegovo ter iztrebim izmed njih ljudstva njega in vse, ki gredo v nečistosti za njim, da bi nečistovali z Molohom.

⁶והנפש אשר תפנה אל האבת ואל הידענים לזנות אחריהם ונתתי את פני בנפש ההוא והכרתי אתו מקרב עמו׃

⁶Tudi zoper dušo, ki se obrača k rotilcem mrtvih in k vražarjem, da bi šla v nečistosti za njimi, zoper tako dušo obrnem obličje svoje in ga iztrebim izmed ljudstva njegovega.

⁷והתקדשתם והייתם קדשים כי אני יהוה אלהיכם׃

⁷Zatorej se posvečujte in bodite sveti, ker jaz sem GOSPOD, Bog vaš.

⁸ושמרתם את חקתי ועשיתם אתם אני יהוה מקדשכם׃

⁸In pazite na moje postave ter jih izpolnjujte; jaz sem GOSPOD, ki vas posvečujem.

⁹כי איש איש אשר יקלל את אביו ואת אמו מות יומת אביו ואמו קלל דמיו בו׃

⁹Vsakdo, ki preklinja očeta svojega ali mater svojo, mora umreti; svojega očeta in svojo mater je klel, kri njegova bodi nad njim.

¹⁰ואיש אשר ינאף את אשת איש אשר ינאף את אשת רעהו מות יומת הנאף והנאפת׃

¹⁰In ako kateri mož prešeštvuje z ženo drugega moža, ako prešeštvuje z ženo bližnjega svojega, prešeštnik in prešeštnica morata umreti.

¹¹ואיש אשר ישכב את אשת אביו ערות אביו גלה מות יומתו שניהם דמיהם בם׃

¹¹In mož, ki leži z ženo očeta svojega, je odkril sramoto očeta svojega: obadva morata umreti; njiju kri bode nad njima.

¹²ואיש אשר ישכב את כלתו מות יומתו שניהם תבל עשו דמיהם בם׃

¹²In ako kdo leži s snaho svojo, oba morata umreti: grdo oskrumbo sta storila; njiju kri bode nad njima.

¹³ואיש אשר ישכב את זכר משכבי אשה תועבה עשו שניהם מות יומתו דמיהם בם׃

¹³In ako kdo leži z moškim, kakor se leži z žensko, oba sta storila grdobnost: morata umreti; njiju kri bode nad njima.

¹⁴ואיש אשר יקח את אשה ואת אמה זמה הוא באש ישרפו אתו ואתהן ולא תהיה זמה בתוככם׃

¹⁴In če si kdo vzame ženo in njeno mater, protinaturnost je: z ognjem naj se sežgo, on in oni, da ne bode protinaturnosti med vami.

¹⁵ואיש אשר יתן שכבתו בבהמה מות יומת ואת הבהמה תהרגו׃

¹⁵In ako kdo leži z živino, mora umreti, tudi živino usmrtite.

¹⁶ואשה אשר תקרב אל כל בהמה לרבעה אתה והרגת את האשה ואת הבהמה מות יומתו דמיהם בם׃

¹⁶In ako bi se žena približala živini, da bi se ž njo pečala, usmrti ženo in živino: morata umreti, njiju kri bode nad njima.

¹⁷ואיש אשר יקח את אחתו בת אביו או בת אמו וראה את ערותה והיא תראה את ערותו חסד הוא ונכרתו לעיני בני עמם ערות אחתו גלה עונו ישא׃

¹⁷In ako kdo vzame sestro svojo, očeta svojega hčer ali matere svoje hčer, in gleda njeno sramoto in ona gleda sramoto njegovo: rodoskrumba je, in iztrebljena bodita pred očmi otrok naroda svojega; on je odkril sramoto sestre svoje, naj nosi krivico svojo.

¹⁸ואיש אשר ישכב את אשה דוה וגלה את ערותה את מקרה הערה והיא גלתה את מקור דמיה ונכרתו שניהם מקרב עמם׃

¹⁸In če mož leži z ženo v bolezni njeni in odgrne sramoto njeno, je razgalil njen tok in ona je odkrila tok krvi svoje; oba bodita iztrebljena izmed svojega ljudstva.

¹⁹וערות אחות אמך ואחות אביך לא תגלה כי את שארו הערה עונם ישאו׃

¹⁹In ne odgrni sramote sestri matere svoje in sestri očeta svojega; zakaj tak odkriva nagoto sorodnice svoje: krivico svojo bosta nosila.

²⁰ואיש אשר ישכב את דדתו ערות דדו גלה חטאם ישאו ערירים ימתו׃

²⁰In če kdo leži s svojega strica ženo, je odgrnil sramoto strica svojega: nosila bosta krivico svojo, umrjeta brez otrok.

²¹ואיש אשר יקח את אשת אחיו נדה הוא ערות אחיו גלה ערירים יהיו׃

²¹In ako kdo vzame brata svojega ženo, nečistost je; odkril je sramoto brata svojega; brez otrok bodeta.

²²ושמרתם את כל חקתי ואת כל משפטי ועשיתם אתם ולא תקיא אתכם הארץ אשר אני מביא אתכם שמה לשבת בה׃

²²Pazite torej na vse postave moje in na vse sodbe moje ter jih izpolnjujte, da vas ne izbljuje dežela, v katero vas vodim, da boste v njej prebivali.

²³ולא תלכו בחקת הגוי אשר אני משלח מפניכם כי את כל אלה עשו ואקץ בם׃

²³In ne živite po navadah poganskega naroda, ki ga ženem izpred vas; kajti vse to so počenjali in s tem so se mi pristudili.

²⁴ואמר לכם אתם תירשו את אדמתם ואני אתננה לכם לרשת אתה ארץ זבת חלב ודבש אני יהוה אלהיכם אשר הבדלתי אתכם מן העמים׃

²⁴A vam sem rekel: Vi podedujte njih deželo, ker vam jo hočem dati, da jo posedete, deželo, ki v njej teče mleko in med. Jaz sem GOSPOD, Bog vaš, ki sem vas ločil od drugih ljudstev.

²⁵והבדלתם בין הבהמה הטהרה לטמאה ובין העוף הטמא לטהר ולא תשקצו את נפשתיכם בבהמה ובעוף ובכל אשר תרמש האדמה אשר הבדלתי לכם לטמא׃

²⁵Ločite torej tudi vi med čisto živino in nečisto in med nečistimi pticami in čistimi, da se ne oskrunite z živino ali letečino ali s čimerkoli, kar lazi po zemlji, kar sem izločil, da naj štejete za nečisto.

²⁶והייתם לי קדשים כי קדוש אני יהוה ואבדל אתכם מן העמים להיות לי׃

²⁶In sveti bodite meni, ker svet sem jaz GOSPOD, in sem vas ločil izmed ljudstev, da bi bili moji.Tudi če ima mož ali žena duha, ki se peča z rotenjem mrtvih ali vražarstvom, morata umreti: s kamenjem naj ju posujejo; njiju kri bode nad njima.

²⁷ואיש או אשה כי יהיה בהם אוב או ידעני מות יומתו באבן ירגמו אתם דמיהם בם׃

²⁷Tudi če ima mož ali žena duha, ki se peča z rotenjem mrtvih ali vražarstvom, morata umreti: s kamenjem naj ju posujejo; njiju kri bode nad njima.