¹וידבר יהוה אל משה לאמר׃

¹In GOSPOD je govoril Mojzesu, rekoč:

²צו את בני ישראל ויקחו אליך שמן זית זך כתית למאור להעלת נר תמיד׃

²Ukaži sinovom Izraelovim, naj ti prineso čistega, iztolčenega oljkovega olja za svetilo, da bi gorele svetilnice neprestano.

³מחוץ לפרכת העדת באהל מועד יערך אתו אהרן מערב עד בקר לפני יהוה תמיד חקת עולם לדרתיכם׃

³Zunaj zagrinjala, ki visi pred pričevanjem, v shodnem šatoru naj jih postavlja Aron, da svetijo od večera do jutra pred GOSPODOM neprestano: večna to bodi postava za prihodnje rodove vaše.

⁴על המנרה הטהרה יערך את הנרות לפני יהוה תמיד׃

⁴Na čistem svečniku naj razpostavlja svetilnice pred GOSPODOM neprestano.

⁵ולקחת סלת ואפית אתה שתים עשרה חלות שני עשרנים יהיה החלה האחת׃

⁵In vzemi bele moke in speci iz nje dvanajst hlebov; iz dveh desetink bodi vsak hleb.

⁶ושמת אותם שתים מערכות שש המערכת על השלחן הטהר לפני יהוה׃

⁶In polóži jih v dve vrsti, po šest na vrsto, na čisto mizo pred GOSPODOM.

⁷ונתת על המערכת לבנה זכה והיתה ללחם לאזכרה אשה ליהוה׃

⁷In vrh vsake vrste deni čistega kadila, ki bodi kruhov spomin, ognjena daritev GOSPODU.

⁸ביום השבת ביום השבת יערכנו לפני יהוה תמיד מאת בני ישראל ברית עולם׃

⁸Vsako soboto naj jih razvršča duhovnik pred GOSPODOM neprestano; od strani sinov Izraelovih je to večna zaveza.

⁹והיתה לאהרן ולבניו ואכלהו במקום קדש כי קדש קדשים הוא לו מאשי יהוה חק עולם׃

⁹In naj bodo Aronovi in sinov njegovih, da jih jedo na svetem kraju; zakaj to je presveto njemu od ognjenih daritev GOSPODOVIH po večni določbi.

¹⁰ויצא בן אשה ישראלית והוא בן איש מצרי בתוך בני ישראל וינצו במחנה בן הישראלית ואיש הישראלי׃

¹⁰In pride sin izraelske žene, čigar oče pa je bil Egipčan, med sinove Izraelove, in spreta se v taborišču sin izraelske žene in neki Izraelec.

¹¹ויקב בן האשה הישראלית את השם ויקלל ויביאו אתו אל משה ושם אמו שלמית בת דברי למטה דן׃

¹¹In sin izraelske žene zasramuje ime Božje in preklinja. Pa ga pripeljejo k Mojzesu. In materi njegovi je bilo ime Šelomita, hči Dibrijeva, iz Danovega rodu.

¹²ויניחהו במשמר לפרש להם על פי יהוה׃

¹²In ga denejo v zapor, dokler ne prejmejo odgovora, kaj veli GOSPOD.

¹³וידבר יהוה אל משה לאמר׃

¹³Tedaj ogovori GOSPOD Mojzesa, rekoč:

¹⁴הוצא את המקלל אל מחוץ למחנה וסמכו כל השמעים את ידיהם על ראשו ורגמו אתו כל העדה׃

¹⁴Izpelji tistega preklinjalca ven iz taborišča, in vsi, ki so ga slišali, naj mu položé roke svoje na glavo, in naj ga vsa občina posuje s kamenjem.

¹⁵ואל בני ישראל תדבר לאמר איש איש כי יקלל אלהיו ונשא חטאו׃

¹⁵Sinom Izraelovim pa sporóči, govoreč: Kdorkoli preklinja Boga svojega, bo nosil greh svoj.

¹⁶ונקב שם יהוה מות יומת רגום ירגמו בו כל העדה כגר כאזרח בנקבו שם יומת׃

¹⁶In kdor zasramuje ime GOSPODOVO, mora umreti; brez ugovora naj ga vsa občina omeče s kamenjem: tujca in rojaka, ko zasramuje to ime, naj usmrte.

¹⁷ואיש כי יכה כל נפש אדם מות יומת׃

¹⁷In kdor ubije kateregakoli človeka, mora umreti;

¹⁸ומכה נפש בהמה ישלמנה נפש תחת נפש׃

¹⁸kdor pa ubije katero živino, jo mora povrniti: življenje za življenje.

¹⁹ואיש כי יתן מום בעמיתו כאשר עשה כן יעשה לו׃

¹⁹In kdor povzroči poškodbo bližnjemu svojemu, naj se mu stori, kakor je storil:

²⁰שבר תחת שבר עין תחת עין שן תחת שן כאשר יתן מום באדם כן ינתן בו׃

²⁰rano za rano, oko za oko, zob za zob; kakor je prizadel poškodbo človeku, tako naj se mu povrne.

²¹ומכה בהמה ישלמנה ומכה אדם יומת׃

²¹Kdor torej ubije živino, naj se pobota, kdor pa ubije človeka, naj umrje.

²²משפט אחד יהיה לכם כגר כאזרח יהיה כי אני יהוה אלהיכם׃

²²Ista sodba bodi pri vas za tujca in za rojaka; zakaj jaz sem GOSPOD, Bog vaš.In Mojzes sporoči to sinovom Izraelovim. In izpeljejo tistega, ki je preklinjal, ven iz šatorišča ter ga posujejo s kamenjem. In storili so sinovi Izraelovi, kakor je bil GOSPOD zapovedal Mojzesu.

²³וידבר משה אל בני ישראל ויוציאו את המקלל אל מחוץ למחנה וירגמו אתו אבן ובני ישראל עשו כאשר צוה יהוה את משה׃

²³In Mojzes sporoči to sinovom Izraelovim. In izpeljejo tistega, ki je preklinjal, ven iz šatorišča ter ga posujejo s kamenjem. In storili so sinovi Izraelovi, kakor je bil GOSPOD zapovedal Mojzesu.