¹וישב ישראל בשטים ויחל העם לזנות אל בנות מואב׃

¹Izrael pa je ostal v Sitimu; in ljudstvo začne nečistovati s hčerami Moabcev,

²ותקראן לעם לזבחי אלהיהן ויאכל העם וישתחוו לאלהיהן׃

²ki so povabile ljudstvo k daritvam svojih bogov; in jedlo je ljudstvo in se priklanjalo njih bogovom.

³ויצמד ישראל לבעל פעור ויחר אף יהוה בישראל׃

³In Izrael se je oprijel Baal-peorja, in srd GOSPODOV se je vnel zoper Izraela.

⁴ויאמר יהוה אל משה קח את כל ראשי העם והוקע אותם ליהוה נגד השמש וישב חרון אף יהוה מישראל׃

⁴In GOSPOD veli Mojzesu: Vzemi vse prvake ljudstva in jih GOSPODU obesi proti solncu, da se obrne togota GOSPODOVA od Izraela.

⁵ויאמר משה אל שפטי ישראל הרגו איש אנשיו הנצמדים לבעל פעור׃

⁵Reče torej Mojzes sodnikom Izraelovim: Vsak umóri svoje ljudi, ki so se oprijeli Baal-peorja.

⁶והנה איש מבני ישראל בא ויקרב אל אחיו את המדינית לעיני משה ולעיני כל עדת בני ישראל והמה בכים פתח אהל מועד׃

⁶In glej, pride eden izmed sinov Izraelovih ter privede k bratom svojim Madianko vpričo Mojzesa in vpričo vse občine Izraelovih sinov, prav ko so jokali pri vhodu shodnega šatora.

⁷וירא פינחס בן אלעזר בן אהרן הכהן ויקם מתוך העדה ויקח רמח בידו׃

⁷Pinehas pa, sin Eleazarja, sinú Arona duhovnika, videč to, vstane urno izmed množice in vzame sulico v roko

⁸ויבא אחר איש ישראל אל הקבה וידקר את שניהם את איש ישראל ואת האשה אל קבתה ותעצר המגפה מעל בני ישראל׃

⁸ter gre za tistim izraelskim možem v kočo ter ju prebode, izraelskega moža in tisto ženo, skozi trebuh. In šiba med sinovi Izraelovimi je bila ustavljena.

⁹ויהיו המתים במגפה ארבעה ועשרים אלף׃

⁹Tistih pa, ki so umrli od te šibe, je bilo štiriindvajset tisoč.

¹⁰וידבר יהוה אל משה לאמר׃

¹⁰Nato ogovori GOSPOD Mojzesa, rekoč:

¹¹פינחס בן אלעזר בן אהרן הכהן השיב את חמתי מעל בני ישראל בקנאו את קנאתי בתוכם ולא כליתי את בני ישראל בקנאתי׃

¹¹Pinehas, sin Eleazarja, sinú Arona duhovnika, je odvrnil jezo mojo od sinov Izraelovih s tem, da je gorel z mojo gorečnostjo sredi njih, in nisem pokončal sinov Izraelovih v gorečnosti svoji.

¹²לכן אמר הנני נתן לו את בריתי שלום׃

¹²Zato reci: Glej, dajem mu zavezo svojo, zavezo mirú;

¹³והיתה לו ולזרעו אחריו ברית כהנת עולם תחת אשר קנא לאלהיו ויכפר על בני ישראל׃

¹³in njemu in zarodu njegovemu po njem naj velja večnega duhovništva zaveza, zato ker je gorel za svojega Boga in storil poravnavo za sinove Izraelove.

¹⁴ושם איש ישראל המכה אשר הכה את המדינית זמרי בן סלוא נשיא בית אב לשמעני׃

¹⁴Ime pa izraelskemu možu, ki je bil ubit z madiansko ženo, je bilo Simri, sin Salujev, knez očetovine med Simeonskimi.

¹⁵ושם האשה המכה המדינית כזבי בת צור ראש אמות בית אב במדין הוא׃

¹⁵In Madianka, ki je bila ubita, se je imenovala Kozbi, hči Zura, ki je bil rodovinski poglavar očetovine med Madiani.

¹⁶וידבר יהוה אל משה לאמר׃

¹⁶In GOSPOD je govoril Mojzesu, rekoč:

¹⁷צרור את המדינים והכיתם אותם׃

¹⁷Sovražno ravnajte z Madianci in jih ubijajte;zakaj oni so sovražno ravnali z vami v svoji zvijači, s katero so vas prekanili v zadevi Peorja in v zadevi Kozbe, hčere kneza madianskega, sestre svoje, ki je bila ubita v dan šibe zaradi Peorja.

¹⁸כי צררים הם לכם בנכליהם אשר נכלו לכם על דבר פעור ועל דבר כזבי בת נשיא מדין אחתם המכה ביום המגפה על דבר פעור׃

¹⁸zakaj oni so sovražno ravnali z vami v svoji zvijači, s katero so vas prekanili v zadevi Peorja in v zadevi Kozbe, hčere kneza madianskega, sestre svoje, ki je bila ubita v dan šibe zaradi Peorja.