1למנצח לבני קרח משכיל אלהים באזנינו שמענו אבותינו ספרו לנו פעל פעלת בימיהם בימי קדם׃
1Narinig namin ng aming mga pakinig, Oh Dios, isinaysay sa amin ng aming mga magulang, kung anong gawa ang iyong ginawa sa kanilang mga kaarawan, ng mga kaarawan ng una.
2אתה ידך גוים הורשת ותטעם תרע לאמים ותשלחם׃
2Iyong itinaboy ng iyong kamay ang mga bansa, nguni't itinatag mo sila; iyong dinalamhati ang mga bayan, nguni't iyong pinangalat sila.
3כי לא בחרבם ירשו ארץ וזרועם לא הושיעה למו כי ימינך וזרועך ואור פניך כי רציתם׃
3Sapagka't hindi nila tinamo ang lupain na pinakaari sa pamamagitan ng kanilang sariling tabak, ni iniligtas man sila ng kanilang sariling kamay: kundi ng iyong kanan, at ng iyong bisig, at ng liwanag ng iyong mukha, sapagka't iyong nilingap sila.
4אתה הוא מלכי אלהים צוה ישועות יעקב׃
4Ikaw ang aking Hari, Oh Dios: magutos ka ng kaligtasan sa Jacob.
5בך צרינו ננגח בשמך נבוס קמינו׃
5Dahil sa iyo'y itutulak namin ang aming mga kaaway: sa iyong pangalan ay yayapakan namin sila na nagsisibangon laban sa amin.
6כי לא בקשתי אבטח וחרבי לא תושיעני׃
6Sapagka't hindi ako titiwala sa aking busog, ni ililigtas man ako ng aking tabak.
7כי הושעתנו מצרינו ומשנאינו הבישות׃
7Nguni't iniligtas mo kami sa aming mga kaaway, at inilagay mo sila sa kahihiyan na nangagtatanim sa amin.
8באלהים הללנו כל היום ושמך לעולם נודה סלה׃
8Sa Dios ay naghahambog kami buong araw, at mangagpapasalamat kami sa iyong pangalan magpakailan man. (Selah)
9אף זנחת ותכלימנו ולא תצא בצבאותינו׃
9Nguni't ngayo'y itinakuwil mo kami, at inilagay mo kami sa kasiraang puri; at hindi ka lumalabas na kasama ng aming mga hukbo.
10תשיבנו אחור מני צר ומשנאינו שסו למו׃
10Iyong pinatatalikod kami sa kaaway: at silang nangagtatanim sa amin ay nagsisisamsam ng sa ganang kanilang sarili.
11תתננו כצאן מאכל ובגוים זריתנו׃
11Iyong ibinigay kaming gaya ng mga tupa na pinaka pagkain; at pinangalat mo kami sa mga bansa.
12תמכר עמך בלא הון ולא רבית במחיריהם׃
12Iyong ipinagbibili ang iyong bayan na walang bayad, at hindi mo pinalago ang iyong kayamanan sa pamamagitan ng kanilang halaga.
13תשימנו חרפה לשכנינו לעג וקלס לסביבותינו׃
13Ginawa mo kaming katuyaan sa aming mga kapuwa, isang kasabihan at kadustaan nila na nangasa palibot namin.
14תשימנו משל בגוים מנוד ראש בל אמים׃
14Iyong ginawa kaming kawikaan sa gitna ng mga bansa, at kaugaan ng ulo sa gitna ng mga bayan.
15כל היום כלמתי נגדי ובשת פני כסתני׃
15Buong araw ay nasa harap ko ang aking kasiraang puri, at ang kahihiyan ng aking mukha ay tumakip sa akin,
16מקול מחרף ומגדף מפני אויב ומתנקם׃
16Dahil sa tinig niya na dumuduwahagi at tumutungayaw; dahil sa kaaway at sa manghihiganti.
17כל זאת באתנו ולא שכחנוך ולא שקרנו בבריתך׃
17Lahat ng ito'y dumating sa amin; gayon ma'y hindi namin kinalimutan ka, ni gumawa man kami na may karayaan sa iyong tipan.
18לא נסוג אחור לבנו ותט אשרינו מני ארחך׃
18Ang aming puso ay hindi tumalikod, ni ang amin mang mga hakbang ay humiwalay sa iyong daan;
19כי דכיתנו במקום תנים ותכס עלינו בצלמות׃
19Na kami ay iyong lubhang nilansag sa dako ng mga chakal, at tinakpan mo kami ng lilim ng kamatayan.
20אם שכחנו שם אלהינו ונפרש כפינו לאל זר׃
20Kung aming nilimot ang pangalan ng aming Dios, O aming iniunat ang aming mga kamay sa ibang dios;
21הלא אלהים יחקר זאת כי הוא ידע תעלמות לב׃
21Hindi ba sisiyasatin ito ng Dios? Sapagka't nalalaman niya ang mga lihim ng puso.
22כי עליך הרגנו כל היום נחשבנו כצאן טבחה׃
22Oo, dahil sa iyo ay pinapatay kami buong araw; kami ay nabilang na parang mga tupa sa patayan.
23עורה למה תישן אדני הקיצה אל תזנח לנצח׃
23Ikaw ay gumising, bakit ka natutulog, Oh Panginoon? Ikaw ay bumangon, huwag mo kaming itakuwil magpakailan man.
24למה פניך תסתיר תשכח ענינו ולחצנו׃
24Bakit mo ikinukubli ang iyong mukha, at kinalilimutan mo ang aming kadalamhatian at aming kapighatian?
25כי שחה לעפר נפשנו דבקה לארץ בטננו׃
25Sapagka't ang aming kaluluwa ay nakasubsob sa alabok: ang aming katawan ay nadidikit sa lupa.
26קומה עזרתה לנו ופדנו למען חסדך׃
26Ikaw ay bumangon upang kami ay tulungan, at tubusin mo kami dahil sa iyong kagandahang-loob.