1מזמור לאסף אל אלהים יהוה דבר ויקרא ארץ ממזרח שמש עד מבאו׃
1Ang makapangyarihang Dios, ang Dios na Panginoon, ay nagsalita, at tinawag ang lupa mula sa pagsikat ng araw hanggang sa paglubog niyaon.
2מציון מכלל יפי אלהים הופיע׃
2Mula sa Sion na kasakdalan ng kagandahan, sumilang ang Dios.
3יבא אלהינו ואל יחרש אש לפניו תאכל וסביביו נשערה מאד׃
3Ang aming Dios ay darating at hindi tatahimik; isang apoy na mamumugnaw sa harap niya, at magiging totoong malaking bagyo sa palibot niya.
4יקרא אל השמים מעל ואל הארץ לדין עמו׃
4Siya'y tatawag sa langit sa itaas, at sa lupa upang mahatulan niya ang kaniyang bayan:
5אספו לי חסידי כרתי בריתי עלי זבח׃
5Pisanin mo ang aking mga banal sa akin; yaong nangakikipagtipan sa akin sa pamamagitan ng hain.
6ויגידו שמים צדקו כי אלהים שפט הוא סלה׃
6At ipahahayag ng langit ang kaniyang katuwiran; sapagka't ang Dios ay siyang hukom. (Selah)
7שמעה עמי ואדברה ישראל ואעידה בך אלהים אלהיך אנכי׃
7Iyong dinggin, Oh aking bayan, at ako'y magsasalita; Oh Israel, at ako'y magpapatotoo sa iyo: Ako'y Dios, iyong Dios.
8לא על זבחיך אוכיחך ועולתיך לנגדי תמיד׃
8Hindi kita sasawayin dahil sa iyong mga hain; at ang iyong mga handog na susunugin ay laging nangasa harap ko.
9לא אקח מביתך פר ממכלאתיך עתודים׃
9Hindi ako kukuha ng baka sa iyong bahay, ni ng kambing na lalake sa iyong mga kawan.
10כי לי כל חיתו יער בהמות בהררי אלף׃
10Sapagka't bawa't hayop sa gubat ay akin, at ang hayop sa libong burol.
11ידעתי כל עוף הרים וזיז שדי עמדי׃
11Nakikilala ko ang lahat ng mga ibon sa mga bundok: at ang mga mabangis na hayop sa parang ay akin.
12אם ארעב לא אמר לך כי לי תבל ומלאה׃
12Kung ako'y magutom ay hindi ko sasaysayin sa iyo: sapagka't ang sanglibutan ay akin, at ang buong narito.
13האוכל בשר אבירים ודם עתודים אשתה׃
13Kakanin ko ba ang laman ng mga toro, o iinumin ang dugo ng mga kambing?
14זבח לאלהים תודה ושלם לעליון נדריך׃
14Ihandog mo sa Dios ang haing pasasalamat: at tuparin mo ang iyong mga panata sa Kataastaasan:
15וקראני ביום צרה אחלצך ותכבדני׃
15At tumawag ka sa akin sa kaarawan ng kabagabagan; ililigtas kita, at iyong luluwalhatiin ako.
16ולרשע אמר אלהים מה לך לספר חקי ותשא בריתי עלי פיך׃
16Nguni't sa masama ay sinasabi ng Dios, Anong iyong gagawin upang ipahayag ang aking mga palatuntunan, at iyong kinuha ang aking tipan sa iyong bibig?
17ואתה שנאת מוסר ותשלך דברי אחריך׃
17Palibhasa't iyong kinapopootan ang pagtuturo, at iyong iniwawaksi ang aking mga salita sa likuran mo.
18אם ראית גנב ותרץ עמו ועם מנאפים חלקך׃
18Pagka nakakita ka ng magnanakaw, pumipisan ka sa kaniya, at naging kabahagi ka ng mga mapangalunya.
19פיך שלחת ברעה ולשונך תצמיד מרמה׃
19Iyong ibinubuka ang iyong bibig sa kasamaan, at ang iyong dila ay kumakatha ng karayaan.
20תשב באחיך תדבר בבן אמך תתן דפי׃
20Ikaw ay nauupo, at nagsasalita laban sa iyong kapatid; iyong dinudusta ang anak ng iyong sariling ina.
21אלה עשית והחרשתי דמית היות אהיה כמוך אוכיחך ואערכה לעיניך׃
21Ang mga bagay na ito ay iyong ginawa, at ako'y tumahimik; iyong inisip na tunay na ako'y gayong gaya mo: nguni't sasawayin kita, at aking isasaayos sa harap ng iyong mga mata.
22בינו נא זאת שכחי אלוה פן אטרף ואין מציל׃
22Gunitain nga ninyo ito, ninyong nangakalilimot sa Dios, baka kayo'y aking pagluraylurayin at walang magligtas:
23זבח תודה יכבדנני ושם דרך אראנו בישע אלהים׃
23Ang naghahandog ng haing pasasalamat ay lumuluwalhati sa akin; at sa kaniya na nagaayos ng kaniyang pakikipagusap aking ipakikita ang pagliligtas ng Dios.