1ויען איוב ויאמר׃
1Eyüp şöyle yanıtladı:
2לו שקול ישקל כעשי והיתי במאזנים ישאו יחד׃
2‹‹Keşke üzüntüm tartılabilse,Acım teraziye konabilseydi!
3כי עתה מחול ימים יכבד על כן דברי לעו׃
3Denizlerin kumundan ağır gelirdi,Bu yüzden abuk sabuk konuştum.
4כי חצי שדי עמדי אשר חמתם שתה רוחי בעותי אלוה יערכוני׃
4Çünkü Her Şeye Gücü Yetenin okları içimde,Ruhum onların zehirini içiyor,Tanrının dehşetleri karşıma dizildi.
5הינהק פרא עלי דשא אם יגעה שור על בלילו׃
5Otu olan yaban eşeği anırır mı,Yemi olan öküz böğürür mü?
6היאכל תפל מבלי מלח אם יש טעם בריר חלמות׃
6Tatsız bir şey tuzsuz yenir mi,Yumurta akında tat bulunur mu?
7מאנה לנגוע נפשי המה כדוי לחמי׃
7Böyle yiyeceklere dokunmak istemiyorum,Beni hasta ediyorlar.
8מי יתן תבוא שאלתי ותקותי יתן אלוה׃
8‹‹Keşke dileğim yerine gelse,Tanrı özlediğimi bana verse!
9ויאל אלוה וידכאני יתר ידו ויבצעני׃
9Kerem edip beni ezse,Elini çabuk tutup yaşam bağımı kesse!
10ותהי עוד נחמתי ואסלדה בחילה לא יחמול כי לא כחדתי אמרי קדוש׃
10Yine avunur,Amansız derdime karşın sevinirdim,Çünkü Kutsal Olanın sözlerini yadsımadım.
11מה כחי כי איחל ומה קצי כי אאריך נפשי׃
11Gücüm nedir ki, bekleyeyim?Sonum nedir ki, sabredeyim?
12אם כח אבנים כחי אם בשרי נחוש׃
12Taş kadar güçlü müyüm,Etim tunçtan mı?
13האם אין עזרתי בי ותשיה נדחה ממני׃
13Çaresiz kalıncaKendimi kurtaracak gücüm mü olur?
14למס מרעהו חסד ויראת שדי יעזוב׃
14‹‹Kederli insana dost sevgisi gerekir,Her Şeye Gücü Yetenden korkmaktan vaz geçse bile.
15אחי בגדו כמו נחל כאפיק נחלים יעברו׃
15Kardeşlerim kuru bir dere gibi beni aldattı;Hani gürül gürül akan dereler vardır,
16הקדרים מני קרח עלימו יתעלם שלג׃
16Eriyen buzlarla taşan,Kar sularıyla beslenen,
17בעת יזרבו נצמתו בחמו נדעכו ממקומם׃
17Ama kurak mevsimde akmayan,Sıcakta yataklarında tükenen dereler...İşte öyle aldattılar beni.
18ילפתו ארחות דרכם יעלו בתהו ויאבדו׃
18O dereler için kervanlar yolundan sapar,Çöle çıkıp yok olurlar.Temanın kervanları su arar,Sabadan gelen yolcular umutla bakar.
19הביטו ארחות תמא הליכת שבא קוו למו׃
20Ama oraya varınca umut bağladıkları için utanır,Hayal kırıklığına uğrarlar.
20בשו כי בטח באו עדיה ויחפרו׃
21Artık siz de bir hiç oldunuz,Dehşete kapılıp korkuyorsunuz.
21כי עתה הייתם לא תראו חתת ותיראו׃
22‹Benim için bir şey verin›Ya da, ‹Rüşvet veripBeni düşmanın elinden kurtarın,Acımasızların elinden alın› dedim mi?
22הכי אמרתי הבו לי ומכחכם שחדו בעדי׃
24‹‹Bana öğretin, susayım,Yanlışımı gösterin.
23ומלטוני מיד צר ומיד עריצים תפדוני׃
25Doğru söz acıdır!Ama tartışmalarınız neyi kanıtlıyor?
24הורוני ואני אחריש ומה שגיתי הבינו לי׃
26Sözlerimi düzeltmek mi istiyorsunuz?Çaresizin sözlerini boş laf mı sayıyorsunuz?
25מה נמרצו אמרי ישר ומה יוכיח הוכח מכם׃
27Öksüzün üzerine kura çeker,Arkadaşınızın üzerine pazarlık ederdiniz.
26הלהוכח מלים תחשבו ולרוח אמרי נאש׃
28‹‹Şimdi lütfedip bana bakın,Yüzünüze karşı yalan söyleyecek değilim ya.
27אף על יתום תפילו ותכרו על ריעכם׃
29Bırakın artık, haksızlık etmeyin,Bir daha düşünün, davamda haklıyım.
28ועתה הואילו פנו בי ועל פניכם אם אכזב׃
30Ağzımdan haksız bir söz çıkıyor mu,Damağım kötü niyeti ayırt edemiyor mu?
29שבו נא אל תהי עולה ושבי עוד צדקי בה׃
30היש בלשוני עולה אם חכי לא יבין הוות׃