¹Énekek éneke, mely Salamoné.

¹Ang awit ng mga awit, na kay Salomon.

²Csókoljon meg engem az õ szájának csókjaival;

²Hagkan niya ako ng mga halik ng kaniyang bibig: sapagka't ang iyong pagsinta ay maigi kay sa alak.

³A te drága kenetid jók illatozásra;

³Ang iyong mga langis ay may masarap na amoy; ang iyong pangalan ay gaya ng langis na ibinuhos; kaya't sinisinta ka ng mga dalaga.

⁴Vonj engemet te utánad, hadd fussunk!

⁴Batakin mo ako, tatakbo kaming kasunod mo: Ipinasok ako ng hari sa kaniyang mga silid: kami ay matutuwa at magagalak sa iyo. Aming babanggitin ang iyong pagsinta ng higit kay sa alak: matuwid ang pagsinta nila sa iyo.

⁵Fekete vagyok, de szép, Jeruzsálem leányai;

⁵Ako'y maitim, nguni't kahalihalina, Oh kayong mga anak na babae ng Jerusalem, gaya ng mga tolda sa Cedar, gaya ng mga tabing ni Salomon.

⁶Ne nézzetek engem, hogy én fekete vagyok, hogy a nap lesütött engem;

⁶Huwag ninyo akong masdan dahil sa ako'y kayumanggi, sapagka't sinunog ako ng araw. Ang mga anak ng aking ina ay nagalit laban sa akin, kanilang ginawa akong tagapagingat ng mga ubasan; nguni't ang sarili kong ubasan ay hindi ko iningatan.

⁷Mondd meg nékem, [te,] a kit az én lelkem szeret,

⁷Saysayin mo sa akin, ikaw na sinisinta ng aking kaluluwa, kung saan mo pinapastulan ang iyong kawan, kung saan mo pinagpapahinga sa katanghaliang tapat: sapagka't bakit ako'y magiging gaya ng nalalambungan sa siping ng mga kawan ng iyong mga kasama?

⁸Mivelhogy nem tudod, oh asszonyok között legszebb!

⁸Kung hindi mo nalalaman, Oh ikaw na pinakamaganda sa mga babae, yumaon kang sumunod sa mga bakas ng kawan, at pastulan mo ang iyong mga anak ng kambing sa siping ng mga tolda ng mga pastor.

⁹A Faraó szekereiben való paripákhoz hasonlítlak téged, én mátkám.

⁹Aking itinulad ka, Oh aking sinta, sa isang kabayo sa mga karo ni Faraon.

¹⁰Szépek a te orczáid a [halántékra való] lánczokban,

¹⁰Pinagaganda ang iyong mga pisngi ng mga tirintas ng buhok, ang iyong leeg ng mga kuwintas na hiyas.

¹¹Arany lánczokat csinálunk néked,

¹¹Igagawa ka namin ng mga kuwintas na ginto na may mga kabit na pilak.

¹²Mikor a király az õ asztalánál ül,

¹²Samantalang ang hari ay nauupo sa kaniyang dulang, ang aking nardo ay humahalimuyak ng kaniyang bango.

¹³[Olyan] az én szerelmesem nékem, mint egy kötés mirha,

¹³Ang aking sinta ay gaya ng bigkis ng mira sa akin, na humihilig sa pagitan ng aking mga suso.

¹⁴[Mint] az Engedi szõlõiben a cziprusfürt,

¹⁴Ang sinta ko ay gaya ng kumpol ng bulaklak ng alhena sa akin sa mga ubasan ng En-gadi.

¹⁵Ímé, szép vagy én mátkám, ímé, szép vagy,

¹⁵Narito, ikaw ay maganda, sinta ko, narito, ikaw ay maganda; ang iyong mga mata ay gaya ng mga kalapati.

¹⁶Ímé, te [is] szép vagy én szerelmesem, gyönyörûséges,

¹⁶Narito, ikaw ay maganda sinisinta ko, oo, maligaya: ang ating higaan naman ay lungtian.

¹⁷A mi házainknak gerendái czédrusfák,

¹⁷Ang mga kilo ng ating bahay ay mga sedro, at ang kaniyang mga bubong ay mga sipres.