¹Kepada Yoab diberitahukan bahwa Raja Daud menangis dan berkabung untuk Absalom.

¹約押勸諫大衛有人告訴約押：“看哪！王正在為押沙龍悲哀哭泣。”（本節在《馬索拉抄本》為19:2）

²Maka kemenangan pada hari itu berubah menjadi kesedihan bagi seluruh tentara Daud karena mereka mendengar bahwa raja menangisi putranya.

²那一天，眾人勝利的歡樂變成了悲哀，因為他們聽說王為他的兒子傷痛。

³Dengan diam-diam mereka kembali ke kota, seperti tentara yang merasa malu karena melarikan diri dari pertempuran.

³那一天，眾人偷偷進城，就像軍人從戰場上逃跑，羞愧地偷偷回來一樣。

⁴Raja menyelubungi mukanya dan meratap dengan nyaring, "Oh anakku! Anakku Absalom! Absalom, anakku!"

⁴王蒙著臉，大聲哀哭，說：“我兒押沙龍啊！押沙龍，我兒，我兒啊！”

⁵Yoab pergi menghadap raja dan berkata, "Pada hari ini Baginda memalukan anak buah Baginda, padahal merekalah yang telah menyelamatkan nyawa Baginda, nyawa putra-putri Baginda, istri dan selir Baginda.

⁵約押進了屋子去見王，說：“你所有的臣僕今天救了你的性命，和你兒女妻室的性命，你今天卻使他們滿面羞愧；

⁶Baginda mengasihi orang-orang yang membenci Baginda, tetapi Baginda membenci orang-orang yang mengasihi Baginda! Dengan jelas Baginda memperlihatkan bahwa para perwira dan para prajurit Baginda sama sekali tidak berarti bagi Baginda. Malahan nampaknya Baginda akan sangat senang seandainya pada hari ini Absalom masih hidup dan kami semua mati!

⁶你愛那些恨你的，恨那些愛你的。因為你今天表明了你不重視將帥和臣僕；我今天才明白，如果押沙龍活著，我們大家都死去，你就歡喜了。

⁷Hendaknya Baginda bangkit dan pergi ke luar untuk menenteramkan hati anak buah Baginda. Hamba bersumpah demi TUHAN, jika Baginda tidak ke luar menemui mereka, maka malam ini juga tidak akan ada seorang pun yang mau menyertai Baginda. Itu akan merupakan bencana yang paling besar yang akan Baginda alami seumur hidup."

⁷現在請你起來，出去，說些安慰你僕人們的話。我指著耶和華起誓，如果你不出去，今夜就必沒有一人留下來與你在一起。這禍患就比你從幼年到現在所遭受的一切禍患更厲害了。”

⁸Kemudian bangkitlah raja dan pergi ke luar, dan duduk di dekat pintu gerbang. Anak buahnya mendengar bahwa dia ada di situ, lalu mereka semua datang menghadap. Sementara itu seluruh pasukan Israel telah melarikan diri, dan pulang ke rumahnya masing-masing.

⁸於是王起來，坐在城門口。有人告訴眾民說：“看哪！王坐在城門口。”於是眾人都來到王的面前。以色列人已經逃跑，各回自己的家去了。

⁹Di kalangan semua suku Israel timbullah pertengkaran. Kata mereka, "Raja Daud telah menyelamatkan kita dari orang Filistin dan melepaskan kita dari musuh-musuh yang lain, tetapi sekarang dia sudah melarikan diri dari Absalom dan meninggalkan negeri ini.

⁹以色列眾支派的人都紛紛議論，說：“王曾經拯救我們脫離仇敵的手，又救了我們脫離非利士人的手，現在他卻躲避押沙龍，離開這地逃走了。

¹⁰Absalom kita lantik menjadi raja, tapi sekarang telah gugur dalam pertempuran. Mengapa tak ada seorang pun yang berusaha untuk membawa Raja Daud kembali?"

¹⁰我們所膏立統治我們的押沙龍，已經在戰場上死了。現在你們為甚麼不出聲請王回來呢？”

¹¹Kata-kata itu sampai juga kepada Raja Daud. Sebab itu dia menyuruh Imam Zadok dan Imam Abyatar menanyakan kepada para pemimpin Yehuda demikian, "Mengapa kamu menjadi yang terakhir untuk menyambut dan mengiringi raja kembali ke istananya?

¹¹大衛回耶路撒冷京城大衛王派人去見撒督祭司和亞比亞他，說：“你們要對猶大的眾長老說：‘你們為甚麼在請王回宮的事上落在人後頭呢？全以色列請王回宮的話已經傳到王和王宮那裡去了。

¹²Bukankah kamu sanak saudaraku dan kaum kerabatku? Masakan kamu yang terakhir memohon supaya aku pulang?"

¹²你們是我的兄弟，我的骨肉至親，為甚麼在請王回來的事上，倒落在人後頭呢？’

¹³Daud juga menyuruh mereka mengatakan kepada Amasa demikian, "Bukankah engkau kerabatku? Mulai sekarang aku mengangkat engkau menjadi panglima tentaraku menggantikan Yoab. Kiranya Allah membunuh aku jika hal itu tidak kulakukan!"

¹³你們又要對亞瑪撒說：‘你不是我的骨肉至親嗎？我若不立你代替約押，在我面前作軍隊的元帥，願　神重重地懲罰我，並且加倍嚴厲地懲罰我。’”

¹⁴Begitulah Daud berhasil mengambil hati semua orang Yehuda sehingga mereka mengirimkan pesan kepada raja supaya kembali ke istana bersama-sama dengan semua pegawainya.

¹⁴這樣，大衛挽回了猶大眾人的心，好像一人的心。於是他們差派人去見王，說：“請你和你的眾臣僕都回來！”

¹⁵Lalu berangkatlah raja dan sampai di Sungai Yordan, sementara itu orang-orang Yehuda sudah sampai di Gilgal untuk menjemput raja dan mengawal dia menyeberangi sungai itu.

¹⁵王就回來，到了約旦河。猶大人也來到吉甲，要去迎接王，接王過約旦河。

¹⁶Simei anak Gera, orang Benyamin itu membawa seribu orang dari suku Benyamin dan cepat-cepat datang bersama orang-orang Yehuda itu untuk menyambut raja. Begitu juga Ziba budak keluarga Saul, beserta kelima belas orang anaknya yang laki-laki dan kedua puluh orang budaknya; mereka telah menyeberangi Sungai Yordan sebelum raja tiba.

¹⁶示每與洗巴出迎巴戶琳的便雅憫人，基拉的兒子示每，急忙與猶大人一同下去迎接大衛王。

¹⁷(19:16)

¹⁷與示每同來的有一千便雅憫人，還有掃羅家的僕人洗巴，和他的十五個兒子，以及二十個僕人。他們都衝過約旦河去迎接王。

¹⁸Mereka membantu keluarga raja menyeberangi serta melakukan segala yang disuruh raja kepada mereka. Pada saat raja hendak menyeberangi sungai, Simei sujud di hadapannya dan berkata,

¹⁸有人渡過渡口，把王的家眷接過去，並且照著王的心意去作。大衛過約旦河的時候，基拉的兒子示每俯伏在王面前，

¹⁹"Hamba mohon, kiranya Baginda tidak menganggap hamba tetap bersalah. Sudilah Baginda melupakan apa yang hamba lakukan pada hari Baginda meninggalkan Yerusalem.

¹⁹對王說：“我主我王從耶路撒冷出來的那一天，你僕人所犯的錯，現在求我主不要歸罪於我，求你不要記念，求王也不要放在心上。

²⁰Hamba sudah insaf, bahwa hamba telah berbuat dosa, dan oleh karena itu, di antara suku-suku yang tinggal di daerah utara hambalah yang pertama-tama datang menyambut Baginda pada hari ini."

²⁰因為你的僕人知道自己犯了罪，所以你看，在約瑟全家之中，今天我是第一個下來迎接我主我王的。”

²¹Mendengar itu Abisai anak Zeruya berkata, "Simei sudah patut dihukum mati karena dia telah mengutuki raja yang dipilih TUHAN."

²¹洗魯雅的兒子亞比篩回答說：“示每咒罵了耶和華的受膏者，豈不該因此把他處死嗎？”

²²Tetapi Daud berkata kepada Abisai dan Yoab abangnya, "Jangan ikut campur. Mengapa kalian menyusahkan aku? Pada hari ini aku menjadi raja lagi atas Israel, dan tak boleh ada orang Israel yang dihukum mati."

²²大衛說：“洗魯雅的兒子們啊，我與你們有甚麼關係呢？今天你們竟與我作對！今天在以色列中，豈可有人被處死呢？難道我不知道今天我作以色列的王嗎？”

²³Kemudian bersumpahlah raja kepada Simei, "Aku menjamin bahwa engkau tidak akan dihukum mati."

²³於是王對示每說：“你一定不會被處死！”王又向他起誓。

²⁴Juga Mefiboset cucu Saul, datang untuk ikut menyambut raja. Dia tidak membasuh kakinya, tidak memotong jenggotnya, dan tidak mencuci pakaiannya sejak Raja Daud meninggalkan Yerusalem sampai ia kembali dengan selamat.

²⁴米非波設向大衛辯白掃羅的孫子米非波設也下去迎接王。他自從王出走那天，直到王平平安安回來的日子，都沒有修腳，沒有刮鬍子，也沒有洗衣服。

²⁵Ketika Mefiboset datang dari Yerusalem untuk menyambut raja, berkatalah raja kepadanya, "Mefiboset, mengapa engkau tidak ikut dengan aku waktu itu?"

²⁵他從耶路撒冷來迎接王的時候，王問他：“米非波設啊，你為甚麼沒有與我一同離開呢？”

²⁶Jawabnya, "Yang Mulia, Baginda tahu hamba ini pincang. Hamba menyuruh pelayan hamba menyiapkan keledai yang dapat hamba tunggangi untuk mengikuti Baginda. Tetapi hamba dikhianati oleh pelayan itu.

²⁶他回答：“我主我王，你僕人是瘸腿的；那天，我心裡想我要預備驢子，可以騎上，與王一同離開，但是我的僕人卻欺騙了我，

²⁷Malahan hamba difitnahnya terhadap Baginda. Tetapi Baginda seperti malaikat Allah. Sebab itu lakukanlah apa yang Tuanku rasa baik.

²⁷又在我主我王面前毀謗你僕人。但我主我王像　神的使者一樣，現在，你看怎樣好，就怎樣行吧！

²⁸Seluruh kaum keluarga ayah hamba patut dihukum mati oleh Baginda, namun hamba ini telah Baginda izinkan ikut makan di istana. Sekarang hamba tidak berani lagi meminta apa-apa dari Baginda."

²⁸因為我祖父全家的人，在我主我王面前都算不得甚麼，都不過是該死的人；你卻使僕人在你席上與你一同吃飯。我還有甚麼權利再向王哀求甚麼呢？”

²⁹Raja menjawab, "Tidak perlu engkau mengatakan apa-apa lagi. Aku telah memutuskan untuk memberi segala harta Saul kepadamu dan kepada Ziba."

²⁹王就對他說：“你為甚麼再提你的事呢？我已經決定，你與洗巴要均分那地。”

³⁰Lalu jawab Mefiboset, "Biarlah Ziba mengambil semuanya. Hamba sudah merasa puas karena Baginda sudah pulang dengan selamat."

³⁰米非波設對王說：“我主我王既然已平平安安回宮，所有的一切就都任憑洗巴拿去好了。”

³¹Juga Barzilai orang Gilead itu datang dari Rogelim untuk mengiringi raja menyeberangi Sungai Yordan.

³¹巴西萊給大衛送行基列人巴西萊也從羅基琳下來，與王一同過約旦河，要在約旦河邊給王送行。

³²Barzilai sudah sangat tua, umurnya sudah delapan puluh tahun. Dia amat kaya dan selama raja tinggal di Mahanaim dahulu, Barzilailah yang menyediakan makanan bagi raja.

³²巴西萊年紀非常老邁，已經八十歲。王住在巴戶琳的時候，是他供養王的，因為他是一個很富有的人。

³³Raja berkata kepadanya, "Ikutlah dengan aku ke Yerusalem, nanti akan kusediakan segala kebutuhanmu di sana."

³³王對巴西萊說：“你與我一同過河去，在耶路撒冷與我同住，我要供養你。”

³⁴Tetapi Barzilai menjawab, "Hamba tidak akan hidup lama lagi. Jadi apa gunanya hamba ikut dengan Baginda ke Yerusalem?

³⁴巴西萊對王說：“我活著的年日還能有多少，可使我與王一同上耶路撒冷呢？

³⁵Umur hamba sudah delapan puluh tahun, dan tak ada lagi yang dapat memberi kesenangan kepada hamba. Hamba tidak dapat lagi menikmati apa yang hamba makan atau hamba minum, dan tidak dapat lagi mendengar suara orang bernyanyi. Hamba hanya akan menjadi beban bagi Baginda.

³⁵我現在已經八十歲了，還能分別美醜嗎？你僕人還能嘗出吃喝的味道嗎？我還能細聽男女歌手的聲音嗎？你僕人為甚麼要負累我主我王呢？

³⁶Hamba tidak layak menerima upah sebesar itu. Hamba hanya ingin mengiringi Baginda beberapa langkah saja dari seberang Sungai Yordan.

³⁶你僕人只不過與王一同過約旦河，王為甚麼要這樣賞賜我呢？

³⁷Sesudah itu, biarkanlah hamba pulang ke rumah dan meninggal di dekat kuburan orang tua hamba, tetapi inilah anak hamba Kimham. Izinkanlah dia mengiringi Baginda dan perbuatlah kepadanya apa yang Baginda pandang baik."

³⁷請讓你僕人回去，好死在我自己的城裡，埋葬在我父母的墳墓旁。看哪，你僕人金罕在這裡，請讓他與我主我王一同過河；你看怎麼好，就怎麼待他吧！”

³⁸Raja menjawab, "Kimham akan kubawa dan akan kuurus seperti keinginanmu, dan segala yang kauminta kepadaku akan kupenuhi."

³⁸王說：“金罕可以與我一同過河。你看怎麼好，我就怎麼待他。你向我所要求的，我都必為你成全。”

³⁹Kemudian Daud dan seluruh anak buahnya menyeberangi Sungai Yordan. Lalu Daud mencium Barzilai dan berpamitan dengan dia. Setelah itu pulanglah Barzilai ke rumahnya.

³⁹於是眾人都渡過約旦河，王也渡過了。王與巴西萊親嘴，為他祝福，巴西萊就回自己的地方去了。

⁴⁰Seluruh pasukan Yehuda dan setengah dari pasukan Israel mengiringi raja menyeberangi sungai. Sesudah itu raja terus ke Gilgal, dan Kimham ikut dengan dia.

⁴⁰猶大人和以色列人的爭論王過了河，到了吉甲，金罕也與王一同渡河。所有的猶大人和半數以色列人，也都與王一同渡河。

⁴¹Kemudian datanglah semua orang Israel menghadap raja dan berkata kepadanya, "Baginda, mengapa saudara kami orang-orang Yehuda itu mengira bahwa merekalah yang berhak untuk menjemput dan mengawal Baginda bersama seluruh keluarga dan anak buah Baginda menyeberangi Sungai Yordan?"

⁴¹以色列眾人都來見王，問王說：“我們的兄弟猶大人為甚麼把你偷去了，把王和王的家眷接過約旦河呢？屬大衛的人不都一樣是他的人民嗎？”

⁴²Lalu orang Yehuda menjawab, "Tentu saja, karena raja adalah kerabat kami. Mengapa kalian menjadi marah? Apakah kebutuhan kami ditanggung oleh raja, atau telah diberinya hadiah kepada kami?"

⁴²猶大眾人回答以色列人說：“因為王與我們的關係親密。你們為甚麼因這事而生氣呢？我們從王那裡得到甚麼吃的呢？或是他給了我們甚麼禮物呢？”

⁴³Orang Israel menjawab, "Hak kami atas raja sepuluh kali lebih besar dari hak kalian, walaupun raja adalah kerabat kalian. Mengapa kalian pandang enteng terhadap kami? Jangan lupa bahwa kamilah yang pertama-tama sekali mengusulkan untuk membawa raja kembali!" Tetapi orang Yehuda lebih keras daripada orang Israel dan tidak mau kalah.

⁴³以色列人回答猶大人說：“在王的事上，我們有十分的投入。在大衛身上，我們也與大衛比你們更有情分。你們為甚麼輕視我們呢？先說要請我們的王回來的，不是我們嗎？”但是猶大人的話比以色列人的話更強硬。