¹TUHAN menampakkan diri kepada Abraham dekat pohon-pohon keramat tempat ibadat di Mamre. Pada waktu itu hari sangat panas, dan Abraham sedang duduk di pintu kemahnya.

¹亞伯拉罕接待天使耶和華在幔利橡樹那裡，向亞伯拉罕顯現。那時，是一天中最熱的時候，亞伯拉罕正坐在帳棚門口；

²Ketika ia mengangkat kepalanya, ia melihat tiga orang berdiri di depannya. Abraham segera berlari hendak menyambut mereka. Dengan bersujud

²他舉目觀看，忽然看見三個人在他對面站著；亞伯拉罕看見了，就從帳棚門口跑去迎接他們，俯伏在地，

³ia berkata, "Tuan-tuan, janganlah melewati kemah saya tanpa singgah dahulu; perkenankanlah saya melayani Tuan-tuan.

³說：“我主啊，我若在你眼前蒙恩，求你不要離開你的僕人。

⁴Biarlah saya mengambil air untuk membasuh kaki Tuan-tuan. Silakan Tuan-tuan melepaskan lelah di bawah pohon ini.

⁴讓我叫人拿點水來，你們可以洗洗腳，然後在樹下歇一歇。

⁵Saya akan menghidangkan makanan sekedarnya, supaya Tuan-tuan mendapat kekuatan baru untuk meneruskan perjalanan. Tuan-tuan telah menghormati saya dengan singgah ke rumah hambamu ini." Jawab mereka, "Terima kasih atas kebaikanmu. Kami akan singgah."

⁵讓我拿點餅來給你們吃，使你們可以恢復精力，然後再走，因為你們既然到了僕人這裡來，就應該這樣。”他們說：“就照著你所說的去作。”

⁶Lekas-lekas Abraham masuk ke dalam kemah dan berkata kepada Sara, "Cepatlah, ambil sekarung tepung yang paling baik, dan buatlah roti bundar."

⁶亞伯拉罕趕快進帳棚，到撒拉那裡，說：“你快拿三斗細麵調和，作些餅。”

⁷Kemudian ia lari ke tempat kawanan ternaknya, memilih anak sapi yang gemuk serta empuk dagingnya, lalu memberikannya kepada pelayannya, yang segera menyiapkannya.

⁷亞伯拉罕又跑到牛群裡，牽了一頭又嫩又好的牛犢，交給僕人；僕人就趕快去預備。

⁸Setelah itu Abraham mengambil susu, kepala susu, dan daging yang sudah dimasak itu, lalu menghidangkannya kepada tamu-tamunya. Sementara mereka makan, Abraham sendiri melayani mereka di bawah pohon itu.

⁸亞伯拉罕又拿了乳酪、奶和預備好的牛犢肉來，擺在他們面前。他們吃的時候，亞伯拉罕在樹下侍候他們。

⁹Kemudian mereka bertanya, "Di mana Sara, istrimu?" "Di sana, di dalam kemah," jawab Abraham.

⁹應許撒拉生子他們問亞伯拉罕：“你的妻子撒拉在哪裡？”他回答：“在帳棚裡。”

¹⁰Seorang dari mereka berkata, "Sembilan bulan lagi Aku akan kembali. Dan pada waktu itu Sara istrimu akan mendapat anak laki-laki." Pada saat itu Sara sedang mendengarkan di pintu kemah, di belakang tamu itu.

¹⁰其中一位說：“到明年這個時候，我必回到你這裡來。那時，你的妻子撒拉必生一個兒子。”撒拉在那人後面的帳棚門口，也聽見了這話。

¹¹Adapun Abraham dan Sara sudah sangat tua, dan Sara sudah mati haid.

¹¹當時，亞伯拉罕和撒拉都老了，撒拉的月經也停止了。

¹²Sebab itu Sara tertawa dalam hatinya dan berkata, "Aku yang sudah tua dan layu begini, mana mungkin masih ingin campur dengan suamiku? --Lagipula suamiku sudah tua juga."

¹²撒拉心裡暗笑，說：“現在我已經衰老了，我的丈夫也老了，我還有房事的樂趣嗎？”

¹³Lalu TUHAN bertanya kepada Abraham, "Mengapa Sara tertawa dan meragukan apakah ia masih bisa melahirkan anak pada masa tuanya?

¹³耶和華對亞伯拉罕說：“撒拉為甚麼暗笑說：‘我已經老了，真的還能生育嗎？’

¹⁴Adakah sesuatu yang mustahil bagi TUHAN? Seperti telah Kukatakan tadi, sembilan bulan lagi Aku akan kembali ke sini. Dan pada waktu itu Sara akan melahirkan anak laki-laki."

¹⁴耶和華豈有難成的事嗎？到明年這個時候，我要回到你這裡來，那時，撒拉必生一個兒子。”

¹⁵Karena Sara takut, ia menyangkal, katanya, "Saya tidak tertawa." Tetapi TUHAN menjawab, "Engkau memang tertawa tadi."

¹⁵撒拉害怕起來，就否認，說：“我沒有笑。”但那位說：“不，你實在笑了。”

¹⁶Setelah itu berangkatlah ketiga tamu itu diantar oleh Abraham. Lalu sampailah mereka ke suatu tempat dari mana mereka dapat memandang Sodom.

¹⁶三人就從那裡起身，向著所多瑪觀望。亞伯拉罕與他們同行，要送他們一程。

¹⁷TUHAN berkata dalam hati, "Aku tak mau merahasiakan kepada Abraham apa yang akan Kulakukan.

¹⁷耶和華說：“我要作的事，豈可瞞著亞伯拉罕呢？

¹⁸Bukankah keturunannya akan menjadi bangsa yang besar dan berkuasa? Bukankah melalui dia, semua bangsa di bumi akan Kuberkati?

¹⁸亞伯拉罕必要成為強大興盛的國，地上的萬國，都必因他得福。

¹⁹Dia telah Kupilih supaya memerintah anak-anaknya dan keturunannya untuk mentaati Aku dan melakukan apa yang baik dan adil. Jika hal itu mereka lakukan, segala janji-Ku kepada Abraham akan Kupenuhi."

¹⁹我揀選了他，是要他吩咐子孫，和他的家屬，遵守我耶和華的道，秉公行義，好叫我耶和華應許亞伯拉罕的話都可實現。”

²⁰Selanjutnya TUHAN berkata kepada Abraham, "Ada tuduhan yang berat terhadap Sodom dan Gomora, dan memang dosa mereka itu sangat besar.

²⁰　神要毀滅所多瑪和蛾摩拉耶和華說：“控告所多瑪和蛾摩拉的聲音甚大，他們的罪惡極重。

²¹Sebab itu Aku hendak turun ke sana untuk memeriksa apakah semua tuduhan yang Kudengar itu benar atau tidak."

²¹我現在要下去，看看他們所行的，是不是全像那聲聞於我的控告；如果不是，我也會知道的。”

²²Lalu dua di antara tamu-tamu itu berangkat menuju ke Sodom, tetapi TUHAN masih tinggal dengan Abraham.

²²亞伯拉罕為所多瑪祈求其中二人從那裡動身，向所多瑪走去，亞伯拉罕卻仍然站在耶和華面前。

²³Abraham mendekati TUHAN dan bertanya, "Benarkah TUHAN hendak membinasakan orang yang tidak bersalah bersama-sama dengan orang yang bersalah?

²³亞伯拉罕上前說：“你真的要把義人和惡人一同除滅嗎？

²⁴Seandainya ada lima puluh orang yang tidak bersalah di dalam kota itu, apakah seluruh kota itu akan TUHAN binasakan? Tidakkah TUHAN mau mengampuninya supaya kelima puluh orang itu selamat?

²⁴假如城中有五十個義人，你還真的要除滅那地方，不為城裡的五十個義人而赦免那地方嗎？

²⁵Janganlah orang-orang yang tidak bersalah itu dibunuh bersama-sama dengan yang bersalah. Jangan TUHAN! Sebab jika TUHAN melakukannya, orang yang tidak bersalah pasti akan dihukum bersama-sama dengan yang bersalah. Mana mungkin hakim alam semesta bertindak tidak adil!"

²⁵你絕不會作這樣的事：把義人與惡人一同殺死，把義人和惡人一樣看待，你絕不會這樣！審判全地的主，豈可不行公義嗎？”

²⁶TUHAN berkata, "Seandainya Kudapati lima puluh orang yang tidak bersalah di Sodom, akan Kuampuni seluruh kota itu demi mereka."

²⁶耶和華說：“我若在所多瑪城中找到五十個義人，我就因他們的緣故，赦免那地方所有的人。”

²⁷Abraham berkata lagi, "Ampunilah keberanian saya menyambung pembicaraan ini, Tuhan. Saya ini hanya manusia, dan tidak berhak untuk mengatakan sesuatu.

²⁷亞伯拉罕回答，說：“我雖然是灰塵，還大膽地對我主說話。

²⁸Tetapi barangkali hanya ada empat puluh lima orang yang tidak bersalah, dan bukan lima puluh. Apakah Tuhan akan membinasakan seluruh kota itu hanya karena selisih lima orang saja?" TUHAN berkata, "Kota itu tidak akan Kubinasakan seandainya di sana Kudapati empat puluh lima orang yang tidak bersalah."

²⁸假如這五十個義人中缺少了五個，你會因為缺少了五個就毀滅全城嗎？”他說：“我若在那裡找到四十五個，我也不會毀滅那城。”

²⁹Abraham berkata lagi, "Bagaimana kalau hanya ada empat puluh orang?" TUHAN menjawab, "Demi empat puluh orang itu, akan Kubatalkan niat-Ku."

²⁹亞伯拉罕再問他說：“假如在那裡找到四十個呢？”他回答：“我因這四十個的緣故，也不這樣作。”

³⁰Abraham berkata, "Jangan marah, Tuhan, jika saya berbicara lagi. Bagaimana seandainya hanya ada tiga puluh orang saja?" TUHAN berkata, "Jika Kudapati tiga puluh orang, akan Kuurungkan niat-Ku."

³⁰亞伯拉罕說：“請我主不要動怒，容我再問：‘假如在那裡找到三十個呢？’”他回答：“我若在那裡找到三十個，也不這樣作。”

³¹Abraham berkata, "Ampunilah keberanian saya meneruskan pembicaraan ini, Tuhan. Seandainya hanya ada dua puluh orang saja?" TUHAN menjawab, "Jika Kudapati dua puluh orang, kota itu tak akan Kubinasakan."

³¹亞伯拉罕說：“我再大膽地對我主說，假如在那裡找到二十個呢？”他回答：“我因這二十個的緣故，也不毀滅那城。”

³²Akhirnya Abraham berkata, "Janganlah marah, Tuhan, saya hanya akan berbicara sekali lagi. Bagaimana jika hanya terdapat sepuluh orang saja?" TUHAN berkata, "Jika ada sepuluh orang yang tidak bersalah, Aku tidak akan membinasakan kota itu."

³²亞伯拉罕說：“請我主不要動怒，容我問這最後的一次，假如在那裡找到十個呢？”他回答：“我因這十個的緣故，也不毀滅那城。”

³³Setelah selesai berbicara dengan Abraham, TUHAN pergi, dan Abraham pulang ke rumahnya.

³³耶和華與亞伯拉罕說完了話，就走了；亞伯拉罕也回到自己的地方去了。