1Dengan sumpah aku telah berjanji gadis muda tak akan kupandang dengan berahi.
1Ako nakigsaad sa akong mga mata; Nan unsaon ko man ang pagsud-ong sa usa ka ulay?
2Apakah yang dilakukan Allah terhadap kita? Bagaimanakah dibalas-Nya perbuatan manusia?
2Kay unsaon man ang bahin nga gikan sa Dios sa kahitas-an, Ug ang panulondon gikan sa Makagagahum nga atua sa itaas?
3Celaka dan kemalangan pasti Ia datangkan kepada orang yang melakukan kejahatan!
3Dili ba kagul-anan alang sa mga dili matarung, Ug kadautan alang sa mga malinapason?
4Allah pasti mengetahui segala perbuatanku; dilihat-Nya segala langkahku.
4Wala ba siya magasud-ong sa Ug magaihap sa akong tanan nga mga lakang?
5Aku bersumpah bahwa belum pernah aku bertindak curang; belum pernah pula aku menipu orang.
5Kong ako naglakaw sa kabakakan, Ug ang akong tiil nahamalintak sa limbong
6Biarlah Allah menimbang aku di atas neraca yang sah, maka Ia akan tahu bahwa aku tidak bersalah.
6(Ipatimbang ako sa usa ka maayong timbangan, Aron ang Dios masayud sa katul-id sa akong kasingkasing);
7Andaikata aku telah menyimpang dari jalan yang benar, atau hatiku tertarik oleh hal yang cemar, jika tanganku ternoda oleh dosa,
7Kong ang akong lakang mingtipas sa dalan, Ug ang akong kasingkasing nagasunod sa akong mga mata, Ug kong aniay buling nga nahitapot sa akong mga kamot:
8maka biarlah orang lain makan apa yang kutabur, dan seluruh hasil bumiku hancur.
8Nan papugasa ako, ug lain ang pakan-a, Oo, ipaibut ang abut sa akong uma.
9Seandainya pernah aku tertarik kepada istri tetanggaku, dan dengan sembunyi, kuintip dia di balik pintu,
9Kong ang akong kasingkasing nahaylo sa lain nga babaye, Ug ako nakaghulat sa pultahan sa akong isigkatawo;
10maka biarlah istriku memasak untuk orang lain; biarlah di ranjang lelaki lain ia berbaring.
10Nan ang akong asawa pagalinga ngadto sa uban, Ug pasagdi nga ang uban managyukbo kaniya.
11Jika dosa yang keji itu memang kulakukan, aku patut menerima hukuman.
11Kay kana usa ka sala nga makalilisang; Oo, usa ka paglapas nga angayng pagasilotan sa mga maghuhukom:
12Dosa itu membinasakan seperti api neraka, segala yang kumiliki habis dibakarnya.
12Kay mao kanay usa ka kalayo nga magasunog hangtud sa Pagkalaglag, Ug arang makag-ibut sa tibook nakong abut.
13Ketika hambaku mengeluh karena haknya kusalahi, kudengarkan dia dan kuperlakukan dengan tulus hati.
13Kong ako nakagtamay sa katungod sa akong binatonang lalake ug binatonang babaye, Sa diha nga sila mingsupak kanako;
14Jika tidak, bagaimana harus kuhadapi Allahku? Apa jawabku pada waktu Ia datang menghakimi aku?
14Unsa man unya ang akong buhaton sa diha nga mobangon ang Dios? Ug sa diha nga siya modu-aw, unsa man ang akong itubag kaniya?
15Bukankah Allah yang menciptakan aku, menciptakan juga hamba-hambaku itu?
15Wala ba magbuhat usab kaniya ang nagbuhat kanako diha sa tagoangkan? Wala ba kaming duha himoa sa sulod sa tagoangkan?
16Belum pernah aku tak mau menolong orang yang papa, atau membiarkan para janda hidup berputus asa.
16Kong ang kabus gidid-an ko sa ilang gikinahanglan, Kun gikawang ko ang mga mata sa balo nga babaye,
17Belum pernah kubiarkan yatim piatu kelaparan, sedangkan aku sendiri cukup makanan.
17Kun ako lamang usara ang nagakaon sa akong hungit, Ug ang mga ilo wala makatilaw niana
18Sejak kecil mereka kupelihara; seumur hidupku kubimbing mereka.
18(Dili, sukad sa akong pagkabatan-on siya nagatubo uban kanako nga ingon ako sa amahan niya , Ug ako nagmatoto sa balong babaye sukad pa sa tagoangkan sa akong inahan);
19Jika kulihat orang yang berkekurangan, terlalu miskin untuk membeli pakaian,
19Kong dinhay bisan kinsa nga nakit-an nako nga namatay tungod sa pagkawalay bisti, Kun ang hangul walay saput;
20kuhangatkan dia dengan kain wol dari dombaku sendiri, maka ia akan memuji aku dengan segenap hati.
20Kong ang iyang hawak wala magpanalangin kanako, Ug kong siya wala kainiti tungod sa balhibo sa akong carnero;
21Sekiranya pernah aku menindas yatim piatu, sebab yakin akan menang perkaraku,
21Kong gibakyaw ko ang akong kamot batok sa mga ilo, Tungod kay nakita ko ang akong magtatabang diha sa ganghaan:
22maka biarlah patah kedua lenganku sehingga terpisah dari bahuku.
22Nan ipatagak ang akong abaga gikan sa balikhaw, Ug ang akong bukton maputol unta gikan sa bukog.
23Tak akan aku berbuat begitu, sebab hukuman Allah sangat mengecutkan hatiku.
23Kay ang kagul-anan gikan sa Dios makapahadlok kanako, Ug tungod sa iyang pagkahalangdon ako dili makabuhat bisan unsa.
24Tidak pernah aku mengandalkan hartaku,
24Kong ang bulawan maoy gihimo ko nga akong paglaum, Ug giingon ko ang bulawang lunsay: Ikaw mao man ang akong pagsalig;
25atau membanggakan kekayaanku.
25Kong ako nagkasadya tungod kay daghan ang akong bahandi, Ug tungod kay daku ang natigum sa akong kamot;
26Tak pernah kusembah mentari yang bersinar cerah ataupun bulan yang bercahaya indah.
26Kong nakita ko ang adlaw sa diha nga kana minghayag, Kun ang bulan nga nagpanaw sa kadan-ag,
27Tak pernah aku terpikat olehnya, atau kukecup tanganku untuk menghormatinya.
27Ug ang akong kasingkasing nahaylo sa tago, Ug ang akong baba mihalok sa akong kamot:
28Dosa semacam itu patut mendapat hukuman mati; karena Allah Yang Mahakuasa telah diingkari.
28Kini usab maoy usa ka sala nga pagasilotan sa mga maghuhukom; Kay igalimod ko unta ang Dios nga atua sa itaas.
29Belum pernah aku bersenang karena musuhku menderita, atau bersukacita karena ia mendapat celaka.
29Kong gikalipay ko ang pagkalaglag niadtong nagdumot kanako, Kun nagpahataas ako sa akong kaugalingon sa diha nga siya hingkaplagan sa kadautan:
30Aku tidak berdoa untuk kematian musuhku; tak pernah aku berbuat dosa semacam itu.
30(Oo, wala ko pasagdi ang akong baba nga makasala Sa pagpangayo sa iyang kinabuhi uban ang usa ka panghimaraut);
31Orang-orang yang bekerja padaku tahu, bahwa siapa saja kujamu di rumahku.
31Kong ang mga tawo sa akong balong-balong wala manag-ingon: Kinsay makakita ug mausa nga wala mabusog sa iyang makaon?
32Rumahku terbuka bagi orang yang bepergian; tak pernah kubiarkan mereka bermalam di jalan.
32(Ang dumuloong wala makapuyo sa dalan; Apan gibuksan ko ang akong mga pultahan alang sa lumalangyaw);
33Orang lain menyembunyikan dosanya, tetapi aku tak pernah berbuat seperti mereka.
33Kong ingon kang Adam ako nagtabon sa akong mga kalapasan, Sa pagtago sa akong sala sulod sa akong dughan,
34Pendapat umum tidak kutakuti, dan penghinaan orang, aku tak perduli. Tak pernah aku tinggal di rumah atau diam saja, hanya karena takut akan dihina.
34Tungod kay nahadlok ako sa daku nga panon sa katawohan, Ug kay nakapalisang kanako ang pagtamay sa mga kabanayan, Busa ako naghilum ug wala gumala sa akong pultahan,
35Tiadakah orang yang mau mendengarkan kata-kataku? Ku bersumpah bahwa benarlah semuanya itu. Kiranya Yang Mahakuasa menjawab aku. Seandainya tuduhan musuh terhadap aku ditulis semua sehingga terlihat olehku,
35Oh, nga ania untay usa nga magpatalinghug kanako? (Ania karon, ania ang akong timaan, patubaga kanako ang Makagagahum) Ug nga ania unta kanako ang sumbong nga gisulat sa akong kabatok!
36maka dengan bangga akan kupasang pada bahu, dan sebagai mahkota kulekatkan di kepalaku.
36Sa pagkamatuod akong pas-anon kana unta sa akong abaga; Ibugkos ko kana kanako ingon sa usa ka purongpurong:
37Akan kuberitahukan kepada Allah segala yang kubuat; akan kuhadapi Dia dengan bangga dan kepala terangkat.
37Kaniya akong ipahayag unta ang gidaghanon sa akong mga lakang; Ingon sa usa ka principe, siya pagaduolon ko.
38Seandainya tanah yang kubajak telah kucuri, dan kurampas dari pemiliknya yang sejati,
38Kong ang akong yuta nagasinggit batok kanako, Ug ang mga tudling niana managdungan sa pagpanghilak;
39seandainya hasilnya habis kumakan, dan petani yang menanamnya kubiarkan kelaparan,
39Kong gikaon ko ang mga bunga niana sa walay bayad, Kun gipildi ko ang kinabuhi sa mga tag-iya niana:
40biarlah bukan jelai dan gandum yang tumbuh di ladang, melainkan semak berduri dan rumput ilalang." Sekianlah kata-kata Ayub.
40Kasampinitan ang patugka ilis sa trigo, Ug kogon ilis sa cebada. Natapus ang mga pulong ni Job.