1Marilah kita menyanyi bagi TUHAN, bersorak-sorai bagi penyelamat kita!
1Venu, ni kantu al la Eternulo; Ni gxoje kriu al la rifugxejo de nia helpo.
2Mari kita menghadap Dia dengan lagu syukur, bersorak-sorak bagi-Nya dengan lagu pujian.
2Ni venu antaux Lian vizagxon kun glorado, Per psalmoj ni gxoje kriu al Li.
3Sebab TUHAN adalah Allah yang agung, Raja perkasa yang mengatasi segala dewa.
3CXar granda Dio estas la Eternulo Kaj granda Regxo super cxiuj dioj,
4Ia menguasai bagian-bagian terdalam dari bumi, puncak-puncak gunung pun milik-Nya.
4Kiu havas en Sia mano la profundajxojn de la tero, Kaj al kiu apartenas la altajxoj de la montoj;
5Ia menguasai laut, sebab Dia yang membuatnya, daratan pun buah tangan-Nya.
5Al kiu apartenas la maro, kaj Li gxin faris, Kaj la sekteron Liaj manoj kreis.
6Marilah kita sujud menyembah Dia, berlutut di hadapan TUHAN, pencipta kita.
6Venu, ni klinigxu, ni jxetu nin teren, Ni genuu antaux la Eternulo, nia Kreinto.
7Sebab Dialah Allah kita, kita umat yang dipelihara-Nya, seperti domba gembalaan-Nya. Pada hari ini dengarlah suara-Nya:
7CXar Li estas nia Dio, Kaj ni estas la popolo de Lia pasxtejo kaj la sxafoj de Lia mano. Hodiaux, se vi auxskultas Lian vocxon,
8"Jangan keras kepala seperti leluhurmu di Meriba, seperti waktu mereka di Masa, di padang gurun.
8Ne obstinigu vian koron, kiel en Meriba, Kiel en la tago de Masa en la dezerto,
9Di sana mereka mencobai Aku, walaupun telah melihat perbuatan-Ku.
9Kiam viaj patroj Min incitis, Esploris kaj vidis Mian faron.
10Empat puluh tahun lamanya Aku muak akan mereka; kata-Ku: Sungguh, bangsa itu tidak setia! Mereka tidak mengindahkan perintah-perintah-Ku
10Kvardek jarojn Mi indignis kontraux tiu generacio, Kaj Mi diris:Ili estas popolo kun koro malgxusta, Kaj ili ne volas koni Miajn vojojn;
11Maka Aku bersumpah dalam kemarahan-Ku, mereka tak akan masuk ke negeri itu untuk mendapat istirahat bersama Aku."
11Tial Mi jxuris en Mia kolero, Ke ili ne venos en Mian ripozejon.