Indonesian

Malagasy

Lamentations

5

1Ingatlah, ya TUHAN, apa yang terjadi atas kami. Pandanglah kami, dan lihatlah kehinaan kami.
1[Fitarainana amin'Andriamanitra sy fangatahana ny hodian'ny soa nananana fahiny] Jehovah ô, tsarovy izay nanjo anay; Hevero sy diniho ny latsa mahazo anay.
2Harta warisan kami jatuh ke tangan orang lain, rumah-rumah kami didiami orang asing.
2Ny lovanay dia afindra ho an'ny vahiny ary ny tranonay ho an'ny hafa firenena.
3Ayah kami telah dibunuh musuh; kini ibu kami janda, dan kami piatu.
3Efa kamboty izahay ka tsy manan-dray, ny reninay dia toy ny mpitondra-tena.
4Air minum dan kayu api harus kami beli.
4Na dia ny loharanonay aza dia andoavanay vola vao azonay isotroana, ary ny kitay hazonay dia vidinay vao azo.
5Seperti hewan, kami dipaksa bekerja berat, kami lelah, tetapi tak diberi waktu istirahat.
5Rambondrambonan'ny mpanenjika amin'ny hatokay izahay; Reraka izahay fa tsy manam-pitsaharana.
6Kami pergi mengemis di Mesir, kami minta makanan di Asyur.
6Nanolo-tanana tamin'ny Egyptiana sy ny Asyriana izahay mba ho voky hanina.
7Leluhur kami berdosa, kini mereka sudah tiada; tapi kami harus menderita, karena dosa-dosa mereka.
7Nanota ny razanay tsy etỳ intsony izy; Ary izahay no mivesatra ny helony.
8Kami diperintah oleh orang-orang yang tak lebih dari hamba; tiada yang berkuasa melepaskan kami dari mereka.
8Andevo no manapaka anay; Tsy misy manafaka anay amin'ny tànany.
9Di luar kota, pembunuh berkeliaran; nyawa kami terancam ketika mencari makanan.
9Noho ny sabatra mamely any an-efitra dia manao vy very ny ainay izahay vao mahazo hanina.
10Kami menderita kelaparan, sehingga kulit kami membara seperti perapian.
10Mahamay toy ny fatana ny hodi-tray noho ny fahamaimaizana avy amin'ny mosary.
11Wanita-wanita di Sion diperkosa, gadis-gadis dinodai di desa-desa Yehuda.
11Nosavihina ny vehivavy tao Ziona ary ny virijina tao amin'ny tanànan'ny Joda.
12Pemimpin-pemimpin kami ditangkap dan digantung, orang-orang tua kami tidak lagi disanjung.
12Nahantona tamin'ny tànany ny lehibe; Ary ny antitra tsy mba nohajaina.
13Pemuda-pemuda kami dipaksa bekerja dipenggilingan, anak-anak lelaki tertindih pikulan kayu sampai pingsan.
13Ny zatovo nitondra ny fikosoham-bary; Ary ny ankizy madinika nivembena nitondra ny hazo.
14Orang tua-tua tak lagi berkumpul di pintu gerbang kota, musik tidak lagi terdengar di kalangan orang muda.
14Ny loholona tsy misy eo am-bavahady, ary ny zatovo tsy mitendry zava-maneno intsony.
15Kami telah kehilangan kebahagiaan; tarian-tarian telah berubah menjadi perkabungan.
15Ny hafalian'ny fonay dia nitsahatra, ary ny dihinay niova ho fitomaniana.
16Kebanggaan kami sudah tiada, kami celaka karena telah berdosa.
16Efa afaka ny satro-boninahitra tamin'ny lohanay; Idiran-doza izahay, fa efa nanota!
17Gunung Sion sepi dan ditinggalkan; di sana anjing hutan berkeliaran. Karena itu hati kami remuk redam, kami menangis hingga penglihatan kami menjadi buram.
17Ary noho izany dia reraka ny fonay, eny, noho izany dia maizina ny masonay,
18(5:17)
18Noho ny amin'ny tendrombohitra Ziona, izay efa lao sady ikarenjen'ny amboahaolo.
19Tetapi Engkau, ya TUHAN, tetap berkuasa, Engkau memerintah selama-lamanya.
19Jehovah ô, ianao no mipetraka mandrakizay, eny, ny seza fiandriananao no maharitra hatramin'ny taranaka fara mandimby.
20Masakan Kautinggalkan kami begitu lama? Mungkinkah Kaulupakan kami sepanjang masa?
20Ahoana no dia anadinoanao anay mandrakizay sy ahafoizanao anay andro lava ?
21Ya TUHAN, bawalah kami kembali kepada-Mu; kami akan kembali kepada-Mu! Pulihkanlah keadaan kami seperti dahulu.
21Jehovah ô, ampivereno aminao izahay, mba hiverenanay; Havaozy ho toy ny fahiny ny andronay.Moa dia nandà anay tokoa va Hianao sy tezitra aminay indrindra?
22Ataukah telah Kaubuang kami sama sekali? Tak terbataskah kemarahan-Mu kepada kami?
22Moa dia nandà anay tokoa va Hianao sy tezitra aminay indrindra?