Indonesian

Paite

Lamentations

5

1Ingatlah, ya TUHAN, apa yang terjadi atas kami. Pandanglah kami, dan lihatlah kehinaan kami.
1Theigigein, Aw TOUPA, ka tung ua hongtung: a honkouna uh en inla, muin.
2Harta warisan kami jatuh ke tangan orang lain, rumah-rumah kami didiami orang asing.
2Ka gouluah uh mikhualte lama heiiin a oma, ka inte uh gamdangmite lamah.
3Ayah kami telah dibunuh musuh; kini ibu kami janda, dan kami piatu.
3Tagah leh pabei ka hi ua, ka nute uh meithaite bang ahi uh.
4Air minum dan kayu api harus kami beli.
4sum jiakin ka tui uh kadawnkhin ua; ka singte uh kou laka juakin a om hi.
5Seperti hewan, kami dipaksa bekerja berat, kami lelah, tetapi tak diberi waktu istirahat.
5A hondelhte ka ngawng jang uah a om ua, ka bah ua, khawlna ka neikei uh.
6Kami pergi mengemis di Mesir, kami minta makanan di Asyur.
6Aiguptate kiang leh, Assuriate kiangah, Tanghoua lungkimna dingin ka kipia uh.
7Leluhur kami berdosa, kini mereka sudah tiada; tapi kami harus menderita, karena dosa-dosa mereka.
7Ka pipute uh a nakhial ua, aom kei uh; a gitlouhna uh kou ka pua uh.
8Kami diperintah oleh orang-orang yang tak lebih dari hamba; tiada yang berkuasa melepaskan kami dari mereka.
8Sikhaten ka tunguah vai a hawm ua: a khut ua kipana kou hon tankhe ding kuamah a om kei uh.
9Di luar kota, pembunuh berkeliaran; nyawa kami terancam ketika mencari makanan.
9Ka hinna uh lauthawnna toh ka tanghou uh ka mu ua gamdai namsau jiakin.
10Kami menderita kelaparan, sehingga kulit kami membara seperti perapian.
10Thuk bangin ka vun uh a voma nakpitaka kialna jiakin.
11Wanita-wanita di Sion diperkosa, gadis-gadis dinodai di desa-desa Yehuda.
11Ziona numeite a sual ua, Juda khopitea nungakte.
12Pemimpin-pemimpin kami ditangkap dan digantung, orang-orang tua kami tidak lagi disanjung.
12A khut un lalte khailupin a om ua, upate maite zahtakin a om kei hi.
13Pemuda-pemuda kami dipaksa bekerja dipenggilingan, anak-anak lelaki tertindih pikulan kayu sampai pingsan.
13Tangvalten khawl a pua ua, naupang te singnuaiah a kisui uh.
14Orang tua-tua tak lagi berkumpul di pintu gerbang kota, musik tidak lagi terdengar di kalangan orang muda.
14Kongpi akipan upate a khawl ua, a lasakna ua kipanin Tangvalte a khawl uh.
15Kami telah kehilangan kebahagiaan; tarian-tarian telah berubah menjadi perkabungan.
15Ka lungtang kipahna uh a tawpa; ka lamnauh dahna a suak hi.
16Kebanggaan kami sudah tiada, kami celaka karena telah berdosa.
16Ka lu ua kipan ka lallukhu uh a kiaa, ka tung uh a gik hi! ka khelh jiakun.
17Gunung Sion sepi dan ditinggalkan; di sana anjing hutan berkeliaran. Karena itu hati kami remuk redam, kami menangis hingga penglihatan kami menjadi buram.
17Hiai jiakin ka lungtang uh a baha; hiai thilte jiakin ka mitte uh a miala;
18(5:17)
18Suksiatna om, Zion mual jiakin; sehalte a tungah a vak uh.
19Tetapi Engkau, ya TUHAN, tetap berkuasa, Engkau memerintah selama-lamanya.
19Aw TOUPA, nang khantawnin na om gige; na laltutphah khang khata kipanin khang khat tanin a om hi.
20Masakan Kautinggalkan kami begitu lama? Mungkinkah Kaulupakan kami sepanjang masa?
20Bangdinga khantawna kou honmanngilha, hichi tantan honnungngatsan na hia?
21Ya TUHAN, bawalah kami kembali kepada-Mu; kami akan kembali kepada-Mu! Pulihkanlah keadaan kami seperti dahulu.
21Nang lam hon ngasakin, Aw TOUPA huchiin bawlhoih nawnin ka om ding uh; nidang lai bangin ka nite uh thaksakin.Ahihkeileh non nialkhe hilhiala hia? Ka tunguah na heh lomahmaha hia?
22Ataukah telah Kaubuang kami sama sekali? Tak terbataskah kemarahan-Mu kepada kami?
22Ahihkeileh non nialkhe hilhiala hia? Ka tunguah na heh lomahmaha hia?