1Jangan membual tentang hari esok, karena engkau tidak tahu apa yang akan terjadi nanti.
1Jingchiang thu ah kiuangsak ken; niin bang ahia a honsuahsak ding lah na theikei ngala.
2Janganlah memuji dirimu sendiri; biarlah orang lain yang melakukan hal itu, bahkan orang yang tidak kaukenal.
2Midangin nang hon phat uhen, nangmah mah kam hilouin; mikhualin nangmah mah mukte hilouin.
3Batu dan pasir itu masih ringan, bila dibandingkan dengan sakit hati yang ditimbulkan oleh orang bodoh.
3Suang agika, piaunel a gik hi; himahleh mihai lungjinna huaite gel sangin a gikjaw hi.
4Kemarahan itu kejam dan menghancurkan, tetapi menghadapi cemburu siapa tahan?
4Thangpaihna a gilou, hehna a khel; himahleh thiikna maah kua a ding thei dia?
5Lebih baik teguran yang terang-terangan daripada kasih yang tidak diungkapkan.
5A langtanga salhna itna selguk sangin a hoihjaw.
6Kawan memukul dengan cinta, tetapi musuh merangkul dengan bisa.
6Lawm liamna te a ginom: himahleh melma tawpna a loliap hi.
7Kalau kenyang, madu pun ditolak; kalau lapar, yang pahit pun terasa enak.
7Kha gilvahin khuaikhak a chimtaka: himahleh kha gilkial adingin thil kha chiteng a khum hi.
8Orang yang meninggalkan rumahnya, seperti burung yang meninggalkan sarangnya.
8Vasa a buk akipan a vakvai bangin, huaibang in a mun akipan mi vakvai ahi.
9Sebagaimana minyak harum dan wangi-wangian menyenangkan hati, demikian juga kebaikan kawan menyegarkan jiwa.
9Nuhtheih leh gimnamtuiin lungtang a kipaksaka: huai bangmah mihing lawm khumna lungsimtaka thupha a hongpai ahi.
10Jangan lupa kawanmu atau kawan ayahmu. Dalam kesukaran janganlah minta bantuan saudaramu; tetangga yang dekat lebih berguna daripada saudara yang jauh.
10Na lawm mah mah, na pa lawm manghilh ken; na tuahsiatna niin na unau in ah hoh ken: inveng a naia om unau gamla pia om sangin ahoih jaw hi.
11Anakku, hendaklah engkau bijaksana, agar aku senang dan dapat menjawab bila dicela.
11Ka tapa, pil in, ka lungtang kipak sak in, kei hontai ka dawn theihna dingin.
12Orang bijaksana menghindar apabila melihat bahaya; orang bodoh berjalan terus lalu tertimpa malapetaka.
12Mi pil in hoih lou a mua, a bu hi: himahleh mi mawlin a awlmoh keia, a thuak loh hi.
13Siapa mau menanggung utang orang lain, layak diambil miliknya sebagai jaminan janjinya.
13Mikhual a ding mohkhu dia om a puansilh la in; huan numei lamdang adia mohkhu dia om chiamkamna dingin len in.
14Siapa pagi-pagi mengucapkan salam kepada kawannya dengan suara yang kuat, dianggap mengucapkan laknat.
14Kuapeuh aw ngaihtaka, jingsanga bel taka thoua, vualzawl, amah adingin hamsiaa sim ahi ding hi.
15Istri yang suka pertengkaran seperti bunyi hujan yang turun seharian.
15Vuahchin nia vuah ju leh numei kinak hat a kibang:
16Tak mungkin ia disuruh diam, seperti angin tak bisa ditahan dan minyak tak bisa digenggam.
16Kuapeuh amah khou tuh huih khou bang ahia, khut taklama sathau ham bang ahi.
17Sebagaimana baja mengasah baja, begitu pula manusia belajar dari sesamanya.
17Sikin sik ahiamsaka; huaimahbangin mihingin a lawm mel a himsak hi.
18Siapa memelihara pohon, akan makan buahnya. Pelayan akan dihargai bila memanjakan tuannya.
18Kuapeuh theipi kung kem in huaia a gah a ne ding; huan kuapeuh a pu ngak zahtakin a om ding hi.
19Sebagaimana air memantulkan wajahmu, demikian juga hatimu menunjukkan dirimu.
19Tuia maitangin maitang a muh bangin, huaimah bangin mihing lungsim ah mihinna a kimu.
20Di dunia orang mati, selalu ada tempat; begitu pula keinginan manusia tidak ada batasnya.
20Seol leh abaddon a lungkim ngei kei ua, huan mihing mitte a lungkim ngeikei uh.
21Emas dan perak diuji dalam perapian; orang dikenal dari sikapnya terhadap pujian.
21Huansiangna bel dangka ading ahi, huan meipi dangkaeng a ding, huchiin mihing phatnaa zeetin a om.
22Sekalipun orang bodoh dipukul sekeras-kerasnya, tak akan lenyap kebodohannya.
22Mihai sum sungah buh taisate lakah sukin su mahlecin, huchipiin leng amah akipanin a haina a paimang kei lai ding hi.
23Peliharalah ternakmu baik-baik,
23Na belamhonte omdan thei dingin thanuam in, huan na ganhonte hoih takin en in:
24karena kekayaan tidak akan kekal, bahkan kuasa untuk memerintah pun tidak akan tetap selama-lamanya.
24Hauhsaknate lah khantawn ading ahi ngal keia; huan manglukhuin suan tengteng a daihzou hia?
25Rumput di ladang dan di gunung dipotong dan dikumpulkan untuk ternakmu itu, tapi sementara itu tumbuhlah rumput yang baru.
25Buhpawl puakin a oma, huan loupa nou a kilang, mualte loupate a kilakhawm ahi.
26Dari bulu domba-dombamu engkau mendapat pakaian, dan dari uang penjualan sebagian kambing-kambingmu engkau dapat membeli tanah yang baru.
26Belamnouten na puansilh ding honpe ding, huan kelten na lou man ding:Huan na an dingin, na inkote an dingin kel nawitul kiching a om ding hi; huan na nungakte vakna dingin.
27Dari kambing-kambingmu yang lain engkau mendapat susu untuk dirimu dan keluargamu serta pelayan-pelayanmu.
27Huan na an dingin, na inkote an dingin kel nawitul kiching a om ding hi; huan na nungakte vakna dingin.