¹Mazmur Daud, ketika ia lari dari Absalom, anaknya. (3-2) Ya TUHAN, alangkah banyaknya musuhku, sangat banyak yang menyerang aku!

¹O Zot, sa të shumtë janë armiqtë e mi! Shumë ngrihen kundër meje.

²(3-3) Ada banyak yang berkata bahwa Allah tak mau menolong aku.

²Shumë thonë për mua: "Nuk ka shpëtim për të pranë Perëndisë". (Sela)

³(3-4) Tetapi Engkau, ya TUHAN, adalah perisai yang melindungi aku. Kauberi aku kemenangan, dan Kaubesarkan hatiku.

³Por ti, o Zot, je një mburoje rreth meje; ti je lavdia ime dhe ai më larton kokën.

⁴(3-5) Aku berseru kepada TUHAN; dari bukit-Nya yang suci Ia menjawab aku.

⁴Me zërin tim i thirra Zotit dhe ai m'u përgjigj nga mali i tij i shenjtë. (Sela)

⁵(3-6) Aku berbaring dan tidur dengan tentram, dan bangun lagi, sebab TUHAN menopang aku.

⁵Unë rashë e fjeta; pastaj u zgjova, sepse Zoti më përkrah.

⁶(3-7) Aku tidak takut kepada ribuan lawan yang mengepung aku dari segala jurusan.

⁶Unë do të kem frikë nga mizëri njerëzish që kanë fushuar rreth e qark kundër meje.

⁷(3-8) Selamatkanlah aku, ya TUHAN Allahku, hukumlah dan lumpuhkanlah semua lawanku.

⁷Çohu, o Zot, më shpëto, o Perëndia im; sepse ti i ke goditur tërë armiqtë e mi në nofull; u ke thyer dhëmbët të pabesëve.

⁸(3-9) Dari Engkaulah datang pertolongan, ya TUHAN, sudilah memberkati umat-Mu.

⁸Shpëtimi i përket Zotit, bekimi yt qoftë mbi popullin tënd. (Sela)