¹Þá svaraði Elífas frá Teman og sagði:

¹Ekparolis Elifaz, la Temanano, kaj diris:

²Vinnur maðurinn Guði gagn? Nei, sjálfum sér vinnur vitur maður gagn.

²CXu Dion povas instrui homo? CXu povas Lin instrui ecx sagxulo?

³Er það ábati fyrir hinn Almáttka, að þú ert réttlátur, eða ávinningur, að þú lifir grandvöru lífi?

³CXu por la Plejpotenculo tio estas utila, se vi estas virta? Kaj cxu Li havas profiton de tio, se via konduto estas pia?

⁴Er það vegna guðsótta þíns, að hann refsar þér, að hann dregur þig fyrir dóm?

⁴CXu pro timo antaux vi Li disputos kun vi, Iros kun vi al jugxo?

⁵Er ekki vonska þín mikil og misgjörðir þínar óþrjótandi?

⁵Via malvirteco estas ja granda, Kaj viaj malbonagoj ne havas finon.

⁶Því að þú tókst veð af bræðrum þínum að ástæðulausu og færðir fáklædda menn úr flíkum þeirra.

⁶Vi prenis de viaj fratoj garantiajxon vane, De preskaux-nuduloj vi deprenis la vestojn;

⁷Þú gafst ekki hinum örmagna vatn að drekka, og hinum hungraða synjaðir þú brauðs.

⁷Al laculo vi ne donis akvon por trinki, Kaj al malsatulo vi rifuzis panon;

⁸En hinn voldugi átti landið, og virðingarmaðurinn bjó í því.

⁸Per forta brako vi akiris teron, Kaj dank� al eminenteco vi logxis sur gxi;

⁹Ekkjur lést þú fara burt tómhentar, og armleggir munaðarleysingjanna voru brotnir sundur.

⁹Vidvinojn vi foririgis kun nenio, Kaj la brakojn de orfoj vi frakasis.

¹⁰Fyrir því eru snörur allt í kringum þig, og fyrir því skelfir ótti þig skyndilega!

¹⁰Pro tio cxirkauxe de vi estas kaptiloj, Kaj subita teruro vin timigas.

¹¹Eða sér þú ekki myrkrið og vatnaflauminn, sem hylur þig?

¹¹Aux pro mallumo vi nenion vidas, Kaj multego da akvo vin kovris?

¹²Er ekki Guð himinhár? og lít þú á hvirfil stjarnanna, hve hátt þær gnæfa!

¹²CXu ne estas Dio tie alte en la cxielo? Rigardu la stelojn, kiel alte ili estas.

¹³Og þú segir: ,,Hvað veit Guð? Getur hann dæmt gegnum skýsortann?

¹³Kaj vi diras:Kion scias Dio? CXu Li povas jugxi en mallumo?

¹⁴Skýin skyggja á hann, svo að hann sér ekki, og hann gengur á himinhvelfingunni.``

¹⁴La nuboj kovras Lin, kaj Li ne vidas; Kaj Li nur rondiras en la rondo de la cxielo.

¹⁵Ætlar þú að halda fortíðar leið, þá er ranglátir menn hafa farið?

¹⁵CXu vi konservas la vojon antikvan, Kiun iradis homoj malpiaj,

¹⁶Þeir er kippt var burt fyrir tímann og grundvöllur þeirra skolaðist burt sem straumur,

¹⁶Kiuj estis kaptitaj antauxtempe, Kaj kies grundo disversxigxis kiel rivero,

¹⁷þeir er sögðu við Guð: ,,Vík frá oss! og hvað gæti hinn Almáttki gjört fyrir oss?``

¹⁷Kiuj parolis al Dio:Foriru de ni! Kion povas fari al ni la Plejpotenculo?

¹⁸og það þó hann fyllti hús þeirra blessun. _ Hugarfar óguðlegra sé fjarri mér!

¹⁸Kvankam Li plenigis iliajn domojn per bonajxo. Sed la pensmaniero de malvirtuloj estas malproksima de mi.

¹⁹Hinir réttlátu sjá það og gleðjast, og hinn saklausi gjörir gys að þeim:

¹⁹La virtuloj vidos kaj gxojos; La senkulpulo mokos ilin:

²⁰,,Vissulega er andstæðingur vor að engu orðinn, og eldurinn hefir eytt leifum þeirra.``

²⁰Certe malaperis nia kontrauxulo, Kaj kio restis, tion ekstermis fajro.

²¹Vingast þú við Guð, þá muntu vera í friði, við það mun blessun yfir þig koma.

²¹Interkonsentu do kun Li, kaj vi havos pacon; Per tio venos al vi bono.

²²Tak á móti kenning af munni hans, og fest þér orð hans í hjarta.

²²Prenu el Lia busxo instruon, Kaj metu Liajn vortojn en vian koron.

²³Ef þú snýr þér til hins Almáttka, auðmýkir þig, ef þú rekur ranglætið langt burt frá tjaldi þínu _

²³Se vi revenos al la Plejpotenculo, vi estos konstruita; Forigu malpiajxon el via tendo.

²⁴já, varpaðu gullinu í duftið og skíragullinu ofan í lækjamölina! _

²⁴JXetu en la polvon la multekostan metalon, Kaj la Ofiran oron sur la sxtonojn de la torentoj;

²⁵þá skal hinn Almáttki vera gull þitt, vera þér hið skærasta silfur.

²⁵Tiam la Plejpotenculo estos via oro kaj via brilanta argxento;

²⁶Já, þá munt þú hafa yndi af hinum Almáttka og lyfta augliti þínu til Guðs.

²⁶CXar tiam vi havos vian plezuron en la Plejpotenculo, Kaj vi levos al Dio vian vizagxon;

²⁷Biðjir þú til hans, bænheyrir hann þig, og heit þín munt þú greiða.

²⁷Vi pregxos al Li, kaj Li vin auxskultos; Kaj viajn sanktajn promesojn vi plenumos;

²⁸Og áformir þú eitthvað, mun þér heppnast það, og birta skína yfir vegu þína.

²⁸Se vi ion decidos, gxi plenumigxos cxe vi; Kaj super viaj vojoj brilos lumo.

²⁹Þegar þeir liggja niður á við, þá kallar þú ,,Upp á við!`` og hinum auðmjúka hjálpar hann.Hann bjargar jafnvel þeim, sem ekki er saklaus, já, hann bjargast fyrir hreinleik handa þinna.

²⁹CXar tiujn, kiuj humiligxis, Li altigos; Kaj kiu mallevas la okulojn, tiu estos savita.

³⁰Hann bjargar jafnvel þeim, sem ekki er saklaus, já, hann bjargast fyrir hreinleik handa þinna.

³⁰Ankaux tiun, kiu ne estis senkulpa, Li savos; Tia estos savita pro la pureco de viaj manoj.