1Sá sem elskar aga, elskar þekking, en sá sem hatar umvöndun, er heimskur.
1Kiu amas instruon, tiu amas scion; Sed kiu malamas atentigon, tiu estas malsagxulo.
2Hinn góði hlýtur velþóknun af Drottni, en hrekkvísan mann fyrirdæmir hann.
2Bonulo akiras favoron de la Eternulo; Sed homo malica estos kondamnita.
3Enginn maður nær fótfestu með óguðleika, en rót hinna réttlátu mun eigi bifast.
3Ne fortikigxos homo per malvirto; Sed la radiko de virtuloj ne sxanceligxos.
4Væn kona er kóróna manns síns, en vond kona er sem rotnun í beinum hans.
4Brava virino estas krono por sia edzo; Sed senhonora estas kiel puso en liaj ostoj.
5Hugsanir réttlátra stefna að rétti, en ráðagjörðir óguðlegra að svikum.
5La pensoj de virtuloj estas justeco; La meditado de malvirtuloj estas malico.
6Orð óguðlegra brugga banaráð, en munnur hreinskilinna frelsar þá.
6La paroloj de malvirtuloj estas insido pri sango; Sed la busxo de virtuloj ilin savas.
7Óguðlegir kollsteypast og eru eigi framar til, en hús réttlátra stendur.
7La malvirtuloj renversigxos kaj malaperos; Sed la domo de virtuloj staros forte.
8Manninum verður hrósað eftir vitsmunum hans, en sá sem er rangsnúinn í hjarta, verður fyrirlitinn.
8Oni lauxdas homon laux lia sagxo; Sed perversulo estos hontigita.
9Betra er að láta lítið yfir sér og hafa þjón en að berast mikið á og hafa ekki ofan í sig.
9Pli bona estas homo negrava, sed laboranta por si, Ol homo, kiu sercxas honoron, sed al kiu mankas pano.
10Hinn réttláti er nærgætinn um þörf skepna sinna, en hjarta óguðlegra er hart.
10Virtulo kompatas la vivon de sia bruto; Sed la koro de malvirtuloj estas kruela.
11Sá sem yrkir land sitt, mettast af brauði, en sá sem sækist eftir hégómlegum hlutum, er óvitur.
11Kiu prilaboras sian teron, tiu havos sate da pano; Sed kiu sercxas vantajxojn, tiu estas malsagxulo.
12Hinn óguðlegi ágirnist feng hinna vondu, en rót réttlátra er varanleg.
12Malvirtulo sercxas subtenon de malnobluloj; Sed la radiko de virtuloj donas forton.
13Yfirsjón varanna er ill snara, en hinn réttláti bjargast úr nauðum.
13Per siaj pekaj vortoj kaptigxas malbonulo; Sed virtulo eliras el mizero.
14Af ávexti munnsins mettast maðurinn gæðum, og það sem hendur hans hafa öðrum gjört, kemur aftur yfir hann.
14Per la fruktoj de sia busxo homo bone satigxas; Kaj laux la merito de siaj manoj homo ricevas redonon.
15Afglapanum finnst sinn vegur réttur, en vitur maður hlýðir á ráð.
15La vojo de malsagxulo estas gxusta en liaj okuloj; Sed sagxulo auxskultas konsilon.
16Gremja afglapans kemur þegar í ljós, en kænn maður dylur smán sína.
16Malsagxulo tuj montras sian koleron; Sed sagxulo ignoras ofendon.
17Sá sem segir sannleikann hispurslaust, mælir fram það sem rétt er, en falsvotturinn svik.
17Kiu estas verama, tiu eldiras tion, kio estas gxusta, Sed falsama atestulo trompon.
18Þvaður sumra manna er sem spjótsstungur, en tunga hinna vitru græðir.
18Ofte nepripensita parolo vundas kiel glavo; Sed la lango de sagxuloj sanigas.
19Sannmálar varir munu ávallt standast, en lygin tunga aðeins stutta stund.
19Parolo vera restas fortike por cxiam; Sed parolo malvera nur por momento.
20Yfir svikum búa þeir, er illt brugga, en gleði valda þeir, er ráða til friðar.
20Malico estas en la koro de malbonintenculoj; Sed cxe la pacigantoj estas gxojo.
21Réttlátum manni ber aldrei böl að hendi, en óhamingja hleðst á óguðlega.
21Nenio malbona trafos virtulon; Sed la malvirtuloj havas plene da malbono.
22Lygavarir eru Drottni andstyggð, en þeir sem sannleik iðka, eru yndi hans.
22Abomenajxo por la Eternulo estas busxo mensogema; Sed kiuj agas laux vero, tiuj placxas al Li.
23Kænn maður fer dult með þekking sína, en hjarta heimskingjanna fer hátt með flónsku sína.
23Sagxa homo kasxas scion; Sed la koro de malsagxuloj elkrias malsagxecon.
24Hönd hinna iðnu mun drottna, en hangandi höndin verður vinnuskyld.
24La mano de diligentuloj regos; Sed mano maldiligenta pagos tributon.
25Hugsýki beygir manninn, en vingjarnlegt orð gleður hann.
25Zorgo en la koro de homo gxin premas; Sed amika vorto gxin gxojigas.
26Hinum réttláta vegnar betur en öðrum, en vegur óguðlegra leiðir þá í villu.
26Al la virtulo estas pli bone, ol al lia proksimulo; Sed la vojo de malvirtuloj ilin erarigas.
27Letinginn nær ekki villibráðinni, en iðnin er manninum dýrmætur auður.Á vegi réttlætisins er líf, en glæpaleiðin liggur út í dauðann.
27Maldiligenteco ne pretigos al si mangxon; Sed homo diligenta havas ricxecon.
28Á vegi réttlætisins er líf, en glæpaleiðin liggur út í dauðann.
28Sur la vojo de virto estas vivo, Kaj gxi estos ebenigita kontraux morto.