¹Sæll er sá maður, er eigi fer að ráðum óguðlegra, eigi gengur á vegi syndaranna og eigi situr í hópi þeirra, er hafa Guð að háði,

¹Felicxa estas la homo, kiu ne iras laux konsilo de malpiuloj, Nek staras sur vojo de pekuloj, Nek sidas en kunsido de blasfemantoj;

²heldur hefir yndi af lögmáli Drottins og hugleiðir lögmál hans dag og nótt.

²Sed li nur havas deziron por la legxo de la Eternulo, Kaj pri Lia legxo li pensas tage kaj nokte.

³Hann er sem tré, gróðursett hjá rennandi lækjum, er ber ávöxt sinn á réttum tíma, og blöð þess visna ekki. Allt er hann gjörir lánast honum.

³Kaj li estos kiel arbo, plantita apud akvaj torentoj, Donanta sian frukton en sia tempo, Kaj kies folio ne velkas; Kaj en cxio, kion li faras, li sukcesos.

⁴Svo fer eigi hinum óguðlega, heldur sem sáðum, er vindur feykir.

⁴Ne tiel estas la malpiuloj; Sed ili estas kiel grenventumajxo, kiun disblovas la vento.

⁵Þess vegna munu hinir óguðlegu eigi standast í dóminum og syndugir eigi í söfnuði réttlátra.Því að Drottinn þekkir veg réttlátra, en vegur óguðlegra endar í vegleysu.

⁵Tial ne staros fortike la malpiuloj cxe la jugxo, Nek la pekuloj en societo de piuloj.

⁶Því að Drottinn þekkir veg réttlátra, en vegur óguðlegra endar í vegleysu.

⁶CXar la Eternulo konas la vojon de piuloj; Sed la vojo de malpiuloj pereos.