¹Við Babýlons fljót, þar sátum vér og grétum, er vér minntumst Síonar.

¹Apud la riveroj de Babel Ni sidis kaj ploris, Rememorante Cionon.

²Á pílviðina þar hengdum vér upp gígjur vorar.

²Sur la salikoj tie Ni pendigis niajn harpojn.

³Því að herleiðendur vorir heimtuðu söngljóð af oss og kúgarar vorir kæti: ,,Syngið oss Síonarkvæði!``

³CXar tie niaj kaptintoj postulis de ni kantojn, Kaj niaj mokantoj gxojon, dirante: Kantu al ni el la kantoj de Cion.

⁴Hvernig ættum vér að syngja Drottins ljóð í öðru landi?

⁴Kiel ni kantos sur fremda tero La kanton de la Eternulo?

⁵Ef ég gleymi þér, Jerúsalem, þá visni mín hægri hönd.

⁵Se mi forgesos vin, ho Jerusalem, Tiam forgesigxu mia dekstra mano;

⁶Tunga mín loði mér við góm, ef ég man eigi til þín, ef Jerúsalem er eigi allra besta yndið mitt.

⁶Algluigxu mia lango al mia palato, Se mi vin ne memoros, Se mi ne levos Jerusalemon en la supron de miaj gxojoj.

⁷Mun þú Edóms niðjum, Drottinn, óheilladag Jerúsalem, þegar þeir æptu: ,,Rífið, rífið allt niður til grunna!``

⁷Rememorigu, ho Eternulo, al la filoj de Edom La tagon de Jerusalem, kiam ili diris: Detruu, detruu gxis gxia fundamento.

⁸Babýlonsdóttir, þú sem tortímir! Heill þeim, er geldur þér fyrir það sem þú hefir gjört oss!Heill þeim er þrífur ungbörn þín og slær þeim niður við stein.

⁸Ho ruinigema filino de Babel! Bone estos al tiu, Kiu repagos al vi por la faro, kiun vi faris al ni.

⁹Heill þeim er þrífur ungbörn þín og slær þeim niður við stein.

⁹Bone estos al tiu, Kiu prenos kaj frakasos viajn infanetojn sur sxtono.