¹Til söngstjórans. Með strengjaleik. Eftir Davíð.

¹Al la hxorestro. Por korda instrumento. De David. Auxskultu, ho Dio, mian krion; Atentu mian pregxon.

²Heyr, ó Guð, hróp mitt, gef gaum bæn minni.

²De la fino de la tero mi vokas al Vi en la malgxojo de mia koro: Sur rokon tro altan por mi suprenkonduku min.

³Frá endimörkum jarðar hrópa ég til þín, meðan hjarta mitt örmagnast. Hef mig upp á bjarg það, sem mér er of hátt.

³CXar Vi estis mia rifugxejo, Fortika turo kontraux malamiko.

⁴Leið mig, því að þú ert orðinn mér hæli, öruggt vígi gegn óvinum.

⁴Lasu min logxi eterne en Via tendo, Havi rifugxon sub la kovro de Viaj flugiloj. Sela.

⁵Lát mig gista í tjaldi þínu um eilífð, leita hælis í skjóli vængja þinna. [Sela]

⁵CXar Vi, ho Dio, auxdis miajn promesojn; Vi donis al mi la heredon de tiuj, kiuj timas Vian nomon.

⁶Því að þú, ó Guð, hefir heyrt heit mín, þú hefir uppfyllt óskir þeirra er óttast nafn þitt.

⁶Aldonu tagojn al la tagoj de la regxo, Ke liaj jaroj dauxru multajn generaciojn.

⁷Þú munt lengja lífdaga konungs, láta ár hans vara frá kyni til kyns.Hann skal sitja um eilífð frammi fyrir Guði, lát miskunn og trúfesti varðveita hann. [ (Psalms 61:9) Þá vil ég lofsyngja nafni þínu um aldur, og efna heit mín dag frá degi. ]

⁷Li restu eterne antaux Dio; Boneco kaj vero laux Via volo lin gardu.

⁸Hann skal sitja um eilífð frammi fyrir Guði, lát miskunn og trúfesti varðveita hann. [ (Psalms 61:9) Þá vil ég lofsyngja nafni þínu um aldur, og efna heit mín dag frá degi. ]

⁸Tiel mi prikantos Vian nomon eterne, Plenumante miajn promesojn cxiutage.