¹Til söngstjórans. Ljóð. Sálmur. Fagnið fyrir Guði, gjörvallt jarðríki,

¹Al la hxorestro. Kanto-psalmo. GXoje kriu al Dio tuta la tero.

²syngið um hans dýrlega nafn, gjörið lofstír hans vegsamlegan.

²Muziku la gloron de Lia nomo, Faru honoron al Lia gloro.

³Mælið til Guðs: Hversu óttaleg eru verk þín, sakir mikilleiks máttar þíns hræsna óvinir þínir fyrir þér.

³Diru al Dio:Kiel timindaj estas Viaj faroj! Pro Via granda forto kasxigxas antaux Vi Viaj malamikoj.

⁴Öll jörðin lúti þér og lofsyngi þér, lofsyngi nafni þínu. [Sela]

⁴La tuta tero klinigxas antaux Vi kaj kantas al Vi, Kantas Vian nomon. Sela.

⁵Komið og sjáið verkin Guðs, sem er óttalegur í breytni sinni gagnvart mönnunum.

⁵Venu, kaj rigardu la farojn de Dio, Kiu estas timinda pro Siaj faroj inter la homidoj.

⁶Hann breytti hafinu í þurrlendi, þeir fóru fótgangandi yfir ána. Þá glöddumst vér yfir honum.

⁶Li faris el maro sekan teron; Riveron oni transpasxis piede; Tie ni gxojis pro Li.

⁷Hann ríkir um eilífð sakir veldis síns, augu hans gefa gætur að þjóðunum, uppreistarmenn mega eigi láta á sér bæra. [Sela]

⁷Li regas per Sia potenco eterne; Liaj okuloj rigardas la popolojn; La ribelantoj ne levigxu. Sela.

⁸Þér lýðir, lofið Guð vorn og látið hljóma lofsöng um hann.

⁸Lauxdu, ho popoloj, nian Dion, Kaj lauxte auxdigu Lian gloron.

⁹Hann veitti sálum vorum lífið og lét oss eigi verða valta á fótum.

⁹Li donis vivon al nia animo, Kaj ne lasis falsxanceligxi nian piedon.

¹⁰Því að þú hefir rannsakað oss, ó Guð, hreinsað oss, eins og silfur er hreinsað.

¹⁰CXar Vi esploris nin, ho Dio; Vi refandis nin, kiel oni refandas argxenton.

¹¹Þú hefir varpað oss í fangelsi, lagt byrði á lendar vorar.

¹¹Vi enirigis nin en kaptilon, Vi metis sxargxon sur niajn lumbojn;

¹²Þú hefir látið menn ganga yfir höfuð vor, vér höfum farið gegnum eld og vatn, en nú hefir þú leitt oss út á víðan vang.

¹²Vi rajdigis homojn sur niaj kapoj; Ni trapasis fajron kaj akvon, Sed Vi elirigis nin en bonstaton.

¹³Ég kem í hús þitt með brennifórnir, efni heit mín við þig,

¹³Mi eniros en Vian domon kun bruloferoj; Mi plenumos al Vi miajn promesojn,

¹⁴þau er varir mínar hétu og munnur minn nefndi, þá er ég var í nauðum staddur.

¹⁴Kiujn eligis miaj lipoj kaj elparolis mia busxo, Kiam mi estis en premo.

¹⁵Ég færi þér brennifórn af feitum dýrum, ásamt fórnarilm af hrútum, ég fórna nautum og höfrum. [Sela]

¹⁵Grasajn bruloferojn mi alportos al Vi kun fumo de virsxafoj; Mi oferos bovidojn kaj kaprojn. Sela.

¹⁶Komið, hlýðið til, allir þér er óttist Guð, að ég megi segja frá, hvað hann hefir gjört fyrir mig.

¹⁶Venu, auxskultu, cxiuj, kiuj timas Dion; Kaj mi rakontos, kion Li faris por mia animo.

¹⁷Til hans hrópaði ég með munni mínum, en lofgjörð lá undir tungu minni.

¹⁷Al Li mi vokis per mia busxo, Kaj Lia glorado estis sub mia lango.

¹⁸Ef ég hygg á illt í hjarta mínu, þá heyrir Drottinn ekki.

¹⁸Se mi vidus maljustajxon en mia koro, Mia Sinjoro min ne auxskultus;

¹⁹En Guð hefir heyrt, gefið gaum að bænarópi mínu.Lofaður sé Guð, er eigi vísaði bæn minni á bug né tók miskunn sína frá mér.

¹⁹Sed Dio auxskultis, Li atentis la vocxon de mia pregxo.

²⁰Lofaður sé Guð, er eigi vísaði bæn minni á bug né tók miskunn sína frá mér.

²⁰Glorata estu Dio, Kiu ne forpusxis mian pregxon kaj ne rifuzis al mi Sian bonecon.