Icelandic

German: Schlachter (1951)

Lamentations

5

1Minnstu þess, Drottinn, hvað yfir oss hefir gengið, lít þú á og sjá háðung vora.
1Gedenke, HERR, was uns widerfahren ist! Schau her und siehe unsere Schmach!
2Arfleifð vor er komin í hendur annarra, hús vor í hendur útlendinga.
2Unser Erbe ist den Fremden zugefallen, unsere Häuser den Ausländern.
3Vér erum orðnir munaðarleysingjar, föðurlausir, mæður vorar orðnar sem ekkjur.
3Wir sind Waisen geworden, vaterlos, unsere Mütter zu Witwen.
4Vatnið sem vér drekkum, verðum vér að kaupa, viðinn fáum vér aðeins gegn borgun.
4Unser Wasser trinken wir um Geld, unser Holz kommt uns gegen Bezahlung zu.
5Ofsækjendur vorir sitja á hálsi vorum, þótt vér séum þreyttir, fáum vér enga hvíld.
5Unsere Verfolger sind uns beständig auf dem Hals; werden wir müde, so gönnt man uns keine Ruhe.
6Til Egyptalands réttum vér út höndina, til Assýríu, til þess að seðjast af mat.
6Wir haben Ägypten die Hand gereicht und Assur, um genug Brot zu erhalten.
7Feður vorir syndguðu, þeir eru eigi framar til, og vér berum misgjörð þeirra.
7Unsere Väter, die gesündigt haben, sind nicht mehr; wir müssen ihre Schuld tragen.
8Þrælar drottna yfir oss, enginn hrífur oss úr höndum þeirra.
8Knechte herrschen über uns; niemand befreit uns aus ihrer Hand!
9Með lífsháska sækjum vér matbjörg vora í eyðimörkinni, þar sem sverðið vofir yfir oss.
9Wir schaffen unsere Nahrung unter Lebensgefahr herbei, weil uns in der Wüste das Schwert bedroht.
10Hörund vort er orðið svart eins og ofn af hungurbruna.
10Unsere Haut ist schwarz wie ein Ofen, so versengt uns der Hunger.
11Konur hafa þeir svívirt í Síon, meyjar í Júda-borgum.
11Frauen wurden in Zion vergewaltigt, Jungfrauen in den Städten Judas.
12Höfðingja hengdu þeir, öldungnum sýndu þeir enga virðingu.
12Fürsten wurden durch ihre Hand gehängt, die Person der Alten hat man nicht geachtet.
13Æskumennirnir urðu að þræla við kvörnina, og sveinarnir duttu undir viðarbyrðunum.
13Jünglinge müssen Mühlsteine tragen und Knaben straucheln unter Bürden von Holz.
14Öldungarnir eru horfnir úr borgarhliðunum, æskumennirnir frá strengleikum.
14Die Ältesten bleiben weg vom Tor, und die Jünglinge lassen ihr Saitenspiel.
15Fögnuður hjarta vors er þrotinn, gleðidans vor snúinn í sorg.
15Die Freude unsres Herzens ist dahin, unser Reigen hat sich in Klage verwandelt.
16Kórónan er fallin af höfði voru, vei oss, því að vér höfum syndgað.
16Die Krone ist uns vom Haupte gefallen; wehe uns, daß wir gesündigt haben!
17Af því er hjarta vort sjúkt orðið, vegna þess eru augu vor döpur,
17Darob ist unser Herz krank geworden, darum sind unsere Augen trübe:
18vegna Síonarfjalls, sem er í eyði og refir nú hlaupa um.
18weil der Berg Zion verwüstet ist; Füchse tummeln sich daselbst.
19Þú, Drottinn, ríkir að eilífu, þitt hásæti stendur frá kyni til kyns.
19Du aber, o HERR, bleibst ewiglich, dein Thron besteht für und für!
20Hví vilt þú gleyma oss eilíflega, yfirgefa oss um langan aldur?Snú þú oss til þín, Drottinn, þá snúum vér við, lát þú daga vora aftur verða eins og forðum!
20Warum willst du uns für immer vergessen, uns verlassen auf Lebenszeit?
21Snú þú oss til þín, Drottinn, þá snúum vér við, lát þú daga vora aftur verða eins og forðum!
21Bringe uns zu dir zurück, o HERR, so kehren wir um; laß es wieder werden wie vor alters!
22Oder hast du uns gänzlich verworfen, bist du allzusehr über uns erzürnt?