1Til söngstjórans. Með strengjaleik. Davíðs-maskíl.
1Dem Vorsänger. Mit Saitenspiel. Eine Unterweisung von David. (H55-2) Vernimm, o Gott, mein Gebet, und verbirg dich nicht vor meinem Flehen:
2Hlýð, ó Guð, á bæn mína, fel þig eigi fyrir grátbeiðni minni.
2(H55-3) merke auf mich und erhöre mich, obwohl ich umherirre in meiner Klage und unruhig bin,
3Veit mér athygli og svara mér. Ég kveina í harmi mínum og styn
3(H55-4) vor dem Brüllen des Feindes, vor der Bedrückung des Gottlosen; denn sie überhäufen mich mit Beschuldigungen und befeinden mich grimmig!
4sakir háreysti óvinarins, sakir hróps hins óguðlega, því að þeir steypa yfir mig ógæfu og ofsækja mig grimmilega.
4(H55-5) Mein Herz bebt in mir, und des Todes Schrecken ist auf mich gefallen;
5Hjartað berst ákaft í brjósti mér, ógnir dauðans falla yfir mig,
5(H55-6) Furcht und Zittern kommt mich an, und Todesblässe bedeckt mich.
6ótti og skelfing er yfir mig komin, og hryllingur fer um mig allan,
6(H55-7) Und ich sprach: O hätte ich doch Taubenflügel, daß ich davonfliegen und irgendwo bleiben könnte!
7svo að ég segi: ,,Ó að ég hefði vængi eins og dúfan, þá skyldi ég fljúga burt og finna hvíldarstað,
7(H55-8) Siehe, ich wollte weit weg fliehen, in der Wüste Aufenthalt nehmen;
8já, ég skyldi svífa langt burt, ég skyldi gista í eyðimörkinni. [Sela]
8(H55-9) ich wollte zu meinem Zufluchtsort eilen vor dem sausenden Wind und Sturm. (Pause.)
9Ég skyldi flýta mér að leita mér hælis fyrir þjótandi vindum og veðri.``
9(H55-10) Verwirre sie, HERR, mach uneins ihre Zungen, denn ich sehe in der Stadt Gewalttätigkeit und Streit!
10Rugla, Drottinn, sundra tungum þeirra, því að ég sé kúgun og deilur í borginni.
10(H55-11) Solches geht Tag und Nacht um auf ihren Mauern, und in ihrem Innern ist Unheil und Mühsal.
11Dag og nótt ganga þær um á múrum hennar, en ógæfa og armæða eru þar inni fyrir.
11(H55-12) Habgier herrscht in ihrer Mitte, und von ihrem Markt weichen nicht Erpressung und Betrug.
12Glötun er inni í henni, ofbeldi og svik víkja eigi burt frá torgi hennar.
12(H55-13) Denn es ist nicht mein Feind, der mich schmäht (das könnte ich ertragen); nicht mein Hasser erhebt sich wider mich vor dem wollte ich mich verbergen;
13Því að það er eigi óvinur sem hæðir mig _ það gæti ég þolað, og eigi hatursmaður minn er hreykir sér yfir mig _ fyrir honum gæti ég farið í felur,
13(H55-14) aber du bist es, ein Mensch meinesgleichen, mein Freund und mein Vertrauter!
14heldur þú, jafningi minn, vinur minn og kunningi,
14(H55-15) Wir haben einst zusammen süßen Umgang gepflogen, sind ins Gotteshaus gegangen unter der Menge.
15við sem vorum ástúðarvinir, sem gengum í eindrægni saman í Guðs hús.
15(H55-16) Der Tod überfalle sie! Mögen sie lebendig zur Unterwelt fahren! Denn Bosheit ist in ihren Wohnungen, in ihren Herzen.
16Dauðinn komi yfir þá; stígi þeir lifandi niður til Heljar, því að illska er í bústöðum þeirra, í hjörtum þeirra.
16(H55-17) Ich aber rufe zu Gott, und der HERR wird mir helfen;
17En ég hrópa til Guðs, og Drottinn mun hjálpa mér.
17(H55-18) abends, morgens und mittags will ich beten und ringen, so wird er meine Stimme hören.
18Kvöld og morgna og um miðjan dag harma ég og styn, og hann heyrir raust mína.
18(H55-19) Er hat meine Seele erlöst und ihr Frieden verschafft vor denen, die mich bekriegten; denn ihrer viele sind gegen mich gewesen.
19Hann endurleysir sál mína og gefur mér frið, svo að þeir geta eigi nálgast mig, því að mótstöðumenn mínir eru margir.
19(H55-20) Gott wird hören und ihnen antworten, er, der von alters her thront (Pause). Denn sie ändern sich nicht, und sie fürchten Gott nicht.
20Guð mun heyra, og hann er ríkir frá eilífð mun lægja þá. [Sela] Þeir breytast ekki og óttast eigi Guð.
20(H55-21) Er hat seine Hand ausgestreckt gegen die, welche in Frieden mit ihm lebten; seinen Bund hat er entweiht.
21Vinur minn lagði hendur á þann er lifði í sátt við hann, hann rauf sáttmál sitt.
21(H55-22) Seine Reden sind süß, aber Krieg hat er im Sinn. Seine Worte sind sanfter als Öl, aber doch gezückte Schwerter.
22Hálli en smjör er tunga hans, en ófriður er í hjarta hans, mýkri en olía eru orð hans, og þó brugðin sverð.Varpa áhyggjum þínum á Drottin, hann mun bera umhyggju fyrir þér, hann mun eigi að eilífu láta réttlátan mann verða valtan á fótum. [ (Psalms 55:24) Og þú, ó Guð, munt steypa þeim niður í grafardjúpið. Morðingjar og svikarar munu eigi ná hálfum aldri, en ég treysti þér. ]
22(H55-23) Wirf dein Anliegen auf den HERRN, der wird dich versorgen und wird den Gerechten nicht ewiglich in Unruhe lassen!
23Varpa áhyggjum þínum á Drottin, hann mun bera umhyggju fyrir þér, hann mun eigi að eilífu láta réttlátan mann verða valtan á fótum. [ (Psalms 55:24) Og þú, ó Guð, munt steypa þeim niður í grafardjúpið. Morðingjar og svikarar munu eigi ná hálfum aldri, en ég treysti þér. ]
23(H55-24) Du aber, o Gott, wirst sie in die tiefste Grube hinunterstoßen; die Blutgierigen und Falschen werden es nicht bis zur Hälfte ihrer Tage bringen. Ich aber vertraue auf dich!