¹Davíðs-bæn. Hneig eyra þitt, Drottinn, og bænheyr mig, því að ég er hrjáður og snauður.

¹Ein Gebet Davids. Neige dein Ohr, o HERR, und erhöre mich; denn ich bin elend und arm;

²Vernda líf mitt, því að ég er helgaður þér, hjálpa þú, Guð minn, þjóni þínum, er treystir þér.

²bewahre meine Seele, denn ich bin dir zugetan; rette du, mein Gott, deinen Knecht, der sich auf dich verläßt!

³Ver mér náðugur, Drottinn, því þig ákalla ég allan daginn.

³Sei mir gnädig, o Herr; denn zu dir rufe ich allezeit!

⁴Gleð þú sál þjóns þíns, því að til þín, Drottinn, hef ég sál mína.

⁴Erfreue die Seele deines Knechtes; denn zu dir, Herr, erhebe ich meine Seele!

⁵Þú, Drottinn, ert góður og fús til að fyrirgefa, gæskuríkur öllum þeim er ákalla þig.

⁵Denn du, Herr, bist gut und vergibst gern und bist reich an Gnade gegen alle, die dich anrufen.

⁶Hlýð, Drottinn, á bæn mína og gef gaum grátbeiðni minni.

⁶Vernimm, o HERR, mein Gebet, und merke auf die Stimme meines Flehens!

⁷Þegar ég er í nauðum staddur ákalla ég þig, því að þú bænheyrir mig.

⁷Am Tage meiner Not rufe ich dich an; denn du erhörst mich.

⁸Enginn er sem þú meðal guðanna, Drottinn, og ekkert er sem þín verk.

⁸Dir, Herr, ist keiner gleich unter den Göttern, und nichts gleicht deinen Werken!

⁹Allar þjóðir, er þú hefir skapað, munu koma og falla fram fyrir þér, Drottinn, og tigna nafn þitt.

⁹Alle Nationen, die du gemacht, werden kommen und vor dir anbeten, o Herr, und deinem Namen Ehre geben;

¹⁰Því að þú ert mikill og gjörir furðuverk, þú einn, ó Guð!

¹⁰denn du bist groß und tust Wunder, du Gott allein!

¹¹Vísa mér veg þinn, Drottinn, lát mig ganga í sannleika þínum, gef mér heilt hjarta, að ég tigni nafn þitt.

¹¹HERR, zeige mir deinen Weg, daß ich wandle in deiner Wahrheit; richte mein Herz auf das Eine, daß ich deinen Namen fürchte!

¹²Ég vil lofa þig, Drottinn, Guð minn, af öllu hjarta og heiðra nafn þitt að eilífu,

¹²Ich will dich, Herr, mein Gott, von ganzem Herzen preisen und deinem Namen ewig Ehre erweisen.

¹³því að miskunn þín er mikil við mig, og þú hefir frelsað sál mína frá djúpi Heljar.

¹³Denn deine Gnade ist groß gegen mich, und du hast meine Seele aus der Tiefe des Totenreiches errettet.

¹⁴Ofstopamenn hefjast gegn mér, ó Guð, og hópur ofríkismanna sækist eftir lífi mínu, eigi hafa þeir þig fyrir augum.

¹⁴O Gott, es sind Stolze wider mich aufgestanden, und eine Rotte von Frevlern trachtet mir nach dem Leben und haben dich nicht vor Augen;

¹⁵En þú, Drottinn, ert miskunnsamur og líknsamur Guð, þolinmóður og gæskuríkur og harla trúfastur.

¹⁵du aber, Herr, bist ein barmherziger und gnädiger Gott, langsam zum Zorn und von großer Gnade und Treue.

¹⁶Snú þér að mér og ver mér náðugur, veit þjóni þínum kraft þinn og hjálpa syni ambáttar þinnar.Gjör þú tákn til góðs fyrir mig, að hatursmenn mínir megi horfa á það sneyptir, að þú, Drottinn, hjálpar mér og huggar mig.

¹⁶Wende dich zu mir und sei mir gnädig, verleihe deinem Knechte deine Stärke und hilf dem Sohn deiner Magd!

¹⁷Gjör þú tákn til góðs fyrir mig, að hatursmenn mínir megi horfa á það sneyptir, að þú, Drottinn, hjálpar mér og huggar mig.

¹⁷Tue ein Zeichen an mir zum Guten, so werden meine Hasser zu ihrer Beschämung sehen, daß du, HERR, mir geholfen und mich getröstet hast.