1Bæn hrjáðs manns, þá er hann örmagnast og úthellir kveini sínu fyrir Drottni.
1Doa orang sengsara yang dalam keadaan letih lesu mengeluh kepada TUHAN. (102-2) Ya TUHAN, dengarlah doaku, biarlah seruanku sampai kepada-Mu.
2Drottinn, heyr þú bæn mína og hróp mitt berist til þín.
2(102-3) Jangan berpaling daripadaku bila aku dalam kesusahan. Dengarlah bila aku berseru, dan jawablah aku segera.
3Byrg eigi auglit þitt fyrir mér, þegar ég er í nauðum staddur, hneig að mér eyra þitt, þegar ég kalla, flýt þér að bænheyra mig.
3(102-4) Hidupku menghilang seperti asap; tulang-tulangku membara seperti api.
4Því að dagar mínir hverfa sem reykur, bein mín brenna sem eldur.
4(102-5) Aku lesu seperti rumput kering, dan kehilangan nafsu makan.
5Hjarta mitt er mornað og þornað sem gras, því að ég gleymi að neyta brauðs míns.
5(102-6) Aku mengerang dengan nyaring; badanku tinggal kulit pembungkus tulang.
6Sakir kveinstafa minna er ég sem skinin bein.
6(102-7) Aku seperti burung undan di padang gurun, seperti burung hantu di reruntuhan yang sepi.
7Ég líkist pelíkan í eyðimörkinni, er sem ugla í rústum.
7(102-8) Aku tak bisa tidur, seperti burung yang kesepian di atap rumah.
8Ég ligg andvaka og styn eins og einmana fugl á þaki.
8(102-9) Sepanjang hari musuh menghina aku; namaku dijadikan kutuk oleh orang yang marah kepadaku.
9Daginn langan smána óvinir mínir mig, fjandmenn mínir formæla með nafni mínu.
9(102-10) Aku makan abu seperti roti, minumanku bercampur air mata,
10Ég et ösku sem brauð og blanda drykk minn tárum
10(102-11) sebab Engkau telah mengangkat dan melemparkan aku dalam kemarahan-Mu yang menyala-nyala.
11sakir reiði þinnar og bræði, af því að þú hefir tekið mig upp og varpað mér burt.
11(102-12) Hidupku berlalu seperti bayangan di waktu petang; aku menjadi layu seperti rumput.
12Dagar mínir eru sem hallur skuggi, og ég visna sem gras.
12(102-13) Tapi Engkau, ya TUHAN, Raja untuk selama-lamanya, tetap diingat turun-temurun.
13En þú, Drottinn, ríkir að eilífu, og nafn þitt varir frá kyni til kyns.
13(102-14) Engkau akan bangkit dan mengasihani Sion, saatnya sudah tiba untuk berbelaskasihan kepadanya.
14Þú munt rísa upp til þess að miskunna Síon, því að tími er kominn til þess að líkna henni, já, stundin er komin.
14(102-15) Sebab hamba-hamba-Mu mencintai dia, biarpun ia sudah menjadi reruntuhan. Mereka merasa kasihan kepadanya, walaupun ia sudah menjadi debu.
15Þjónar þínir elska steina hennar og harma yfir öskuhrúgum hennar.
15(102-16) Kuasa TUHAN akan ditakuti oleh bangsa-bangsa; dan keagungan-Nya disegani oleh semua raja,
16Þá munu þjóðirnar óttast nafn Drottins og allir konungar jarðarinnar dýrð þína,
16(102-17) apabila TUHAN membangun Sion kembali, dan tampil dalam keagungan-Nya.
17því að Drottinn byggir upp Síon og birtist í dýrð sinni.
17(102-18) Ia akan mendengar doa umat-Nya yang melarat, dan tidak menolak permohonan mereka.
18Hann snýr sér að bæn hinna nöktu og fyrirlítur eigi bæn þeirra.
18(102-19) Tulislah semua perbuatan TUHAN untuk angkatan yang akan datang, supaya bangsa yang belum dilahirkan dapat memuji Dia.
19Þetta skal skráð fyrir komandi kynslóð, og þjóð, sem enn er ósköpuð, skal lofa Drottin.
19(102-20) TUHAN memandang dari tempat-Nya yang tinggi, dari surga Ia menengok ke bumi
20Því að Drottinn lítur niður af sínum helgu hæðum, horfir frá himni til jarðar
20(102-21) untuk mendengar keluh-kesah orang tahanan dan membebaskan orang yang dihukum mati.
21til þess að heyra andvarpanir bandingjanna og leysa börn dauðans,
21(102-22) Maka nama-Nya akan diwartakan di Sion, dan Ia akan dipuji-puji di Yerusalem,
22að þau mættu kunngjöra nafn Drottins í Síon og lofstír hans í Jerúsalem,
22(102-23) waktu bangsa-bangsa dan kerajaan-kerajaan berhimpun untuk berbakti kepada TUHAN.
23þegar þjóðirnar safnast saman og konungsríkin til þess að þjóna Drottni.
23(102-24) TUHAN mematahkan kekuatanku waktu aku masih muda, dan memperpendek umurku.
24Hann hefir bugað kraft minn á ferð minni, stytt daga mína.
24(102-25) Lalu aku berkata, "Ya Allah jangan mengambil nyawaku di pertengahan hidupku." TUHAN, Engkau hidup selama-lamanya,
25Ég segi: Guð minn, tak mig eigi burt á miðri ævinni. Ár þín vara frá kyni til kyns.
25(102-26) dahulu Engkau menjadikan bumi; langit pun karya tangan-Mu.
26Í öndverðu grundvallaðir þú jörðina, og himnarnir eru verk handa þinna.
26(102-27) Semua itu akan lenyap, tetapi Engkau tetap ada; semua itu akan usang seperti pakaian. Engkau membuangnya seperti baju tua, lalu semuanya akan musnah.
27Þeir líða undir lok, en þú varir. Þeir fyrnast sem fat, þú skiptir þeim sem klæðum, og þeir hverfa.En þú ert hinn sami, og þín ár fá engan enda. [ (Psalms 102:29) Synir þjóna þinna munu búa kyrrir og niðjar þeirra standa stöðugir fyrir augliti þínu. ]
27(102-28) Tetapi Engkau tetap sama, hidup-Mu tak akan berakhir.
28En þú ert hinn sami, og þín ár fá engan enda. [ (Psalms 102:29) Synir þjóna þinna munu búa kyrrir og niðjar þeirra standa stöðugir fyrir augliti þínu. ]
28(102-29) Anak cucu kami akan hidup dengan tentram, dan selalu aman dalam perlindungan-Mu.