¹Ég gat ekki, bræður, talað við yður eins og við andlega menn, heldur eins og við holdlega, eins og við ómálga í Kristi.

¹Ed io, fratelli, non ho potuto parlarvi come a spirituali, ma ho dovuto parlarvi come a carnali, come a bambini in Cristo.

²Mjólk gaf ég yður að drekka, ekki fasta fæðu, því að enn þolduð þér það ekki. Og þér þolið það jafnvel ekki enn,

²V’ho nutriti di latte, non di cibo solido, perché non eravate ancora da tanto; anzi, non lo siete neppure adesso, perché siete ancora carnali.

³því að enn þá eruð þér holdlegir menn. Fyrst metingur og þráttan er á meðal yðar, eruð þér þá eigi holdlegir og hegðið yður á manna hátt?

³Infatti, poiché v’è tra voi gelosia e contesa, non siete voi carnali, e non camminate voi secondo l’uomo?

⁴Þegar einn segir: ,,Ég er Páls,`` en annar: ,,Ég er Apollóss,`` eruð þér þá ekki eins og hverjir aðrir menn?

⁴Quando uno dice: Io son di Paolo; e un altro: Io son d’Apollo; non siete voi uomini carnali?

⁵Hvað er þá Apollós? Já, hvað er þá Páll? Þjónar, sem hafa leitt yður til trúar, og það eins og Drottinn hefur gefið hvorum um sig.

⁵Che cos’è dunque Apollo? E che cos’è Paolo? Son dei ministri, per mezzo dei quali voi avete creduto; e lo sono secondo che il Signore ha dato a ciascuno di loro.

⁶Ég gróðursetti, Apollós vökvaði, en Guð gaf vöxtinn.

⁶Io ho piantato, Apollo ha annaffiato, ma è Dio che ha fatto crescere;

⁷Þannig er þá hvorki sá neitt, er gróðursetur, né sá, er vökvar, heldur Guð, sem vöxtinn gefur.

⁷talché né colui che pianta né colui che annaffia sono alcun che, ma Iddio che fa crescere, è tutto.

⁸Sá, sem gróðursetur, og sá, sem vökvar, eru eitt. En sérhver mun fá laun eftir sínu erfiði.

⁸Ora, colui che pianta e colui che annaffia sono una medesima cosa, ma ciascuno riceverà il proprio premio secondo la propria fatica.

⁹Því að samverkamenn Guðs erum vér, og þér eruð Guðs akurlendi, Guðs hús.

⁹Poiché noi siamo collaboratori di Dio, voi siete il campo di Dio, l’edificio di Dio.

¹⁰Eftir þeirri náð, sem Guð hefur veitt mér, hef ég eins og vitur húsameistari lagt grundvöll, er annar byggir ofan á. En sérhver athugi, hvernig hann byggir.

¹⁰Io, secondo la grazia di Dio che m’è stata data, come savio architetto, ho posto il fondamento; altri vi edifica sopra. Ma badi ciascuno com’egli vi edifica sopra;

¹¹Annan grundvöll getur enginn lagt en þann, sem lagður er, sem er Jesús Kristur.

¹¹poiché nessuno può porre altro fondamento che quello già posto, cioè Cristo Gesù.

¹²En ef einhver byggir ofan á grundvöllinn gull, silfur, dýra steina, tré, hey eða hálm,

¹²Ora, se uno edifica su questo fondamento oro, argento, pietre di valore, legno, fieno, paglia,

¹³þá mun verk hvers um sig verða augljóst. Dagurinn mun leiða það í ljós, af því að hann opinberast með eldi og eldurinn mun prófa hvílíkt verk hvers og eins er.

¹³l’opera d’ognuno sarà manifestata, perché il giorno di Cristo la paleserà; poiché quel giorno ha da apparire qual fuoco; e il fuoco farà la prova di quel che sia l’opera di ciascuno.

¹⁴Ef nú verk einhvers fær staðist, það er hann byggði ofan á, mun hann taka laun.

¹⁴Se l’opera che uno ha edificata sul fondamento sussiste, ei ne riceverà ricompensa;

¹⁵Ef verk einhvers brennur upp, mun hann bíða tjón. Sjálfur mun hann frelsaður verða, en þó eins og úr eldi.

¹⁵se l’opera sua sarà arsa, ei ne avrà il danno; ma egli stesso sarà salvo, però come attraverso il fuoco.

¹⁶Vitið þér eigi, að þér eruð musteri Guðs og að andi Guðs býr í yður?

¹⁶Non sapete voi che siete il tempio di Dio, e che lo Spirito di Dio abita in voi?

¹⁷Ef nokkur eyðir musteri Guðs, mun Guð eyða honum, því að musteri Guðs er heilagt, og þér eruð það musteri.

¹⁷Se uno guasta il tempio di Dio, Iddio guasterà lui; poiché il tempio di Dio è santo; e questo tempio siete voi.

¹⁸Enginn dragi sjálfan sig á tálar. Ef nokkur þykist vitur yðar á meðal í þessum heimi, verði hann fyrst heimskur til þess að hann verði vitur.

¹⁸Nessuno s’inganni. Se qualcuno fra voi s’immagina d’esser savio in questo secolo, diventi pazzo affinché diventi savio;

¹⁹Því að speki þessa heims er heimska hjá Guði. Ritað er: Hann er sá, sem grípur hina vitru í slægð þeirra.

¹⁹perché la sapienza di questo mondo è pazzia presso Dio. Infatti è scritto: Egli prende i savi nella loro astuzia;

²⁰Og aftur: Drottinn þekkir hugsanir vitringanna, að þær eru hégómlegar.

²⁰e altrove: Il Signore conosce i pensieri dei savi, e sa che sono vani.

²¹Fyrir því stæri enginn sig af mönnum. Því að allt er yðar,

²¹Nessuno dunque si glori degli uomini, perché ogni cosa è vostra:

²²hvort heldur er Páll, Apollós eða Kefas, heimurinn, líf eða dauði, hið yfirstandandi eða hið komandi, allt er yðar.En þér eruð Krists og Kristur Guðs.

²²e Paolo, e Apollo, e Cefa, e il mondo, e la vita, e la morte, e le cose presenti, e le cose future, tutto è vostro;

²³En þér eruð Krists og Kristur Guðs.

²³e voi siete di Cristo, e Cristo è di Dio.