¹Þegar þeir nálgast Jerúsalem og koma til Betfage og Betaníu við Olíufjallið, sendir hann tvo lærisveina sína

¹E quando furon giunti vicino a Gerusalemme, a Betfage e Betania, presso al monte degli Ulivi, Gesù mandò due dei suoi discepoli, e disse loro:

²og segir við þá: ,,Farið í þorpið hér framundan ykkur. Um leið og þið komið þangað, munuð þið finna fola bundinn, sem enginn hefur enn komið á bak. Leysið hann, og komið með hann.

²Andate nella borgata che è di rimpetto a voi; e subito, appena entrati, troverete legato un puledro d’asino, sopra il quale non è montato ancora alcuno; scioglietelo e menatemelo.

³Ef einhver spyr ykkur: ,Hvers vegna gjörið þið þetta?` Þá svarið: ,Herrann þarf hans við, hann sendir hann jafnskjótt aftur hingað.```

³E se qualcuno vi dice: Perché fate questo? rispondete: Il Signore ne ha bisogno, e lo rimanderà subito qua.

⁴Þeir fóru og fundu folann bundinn við dyr úti á strætinu og leystu hann.

⁴Ed essi andarono e trovarono un puledro legato ad una porta, fuori, sulla strada, e lo sciolsero.

⁵Nokkrir sem stóðu þar, sögðu við þá: ,,Hvers vegna eruð þið að leysa folann?``

⁵Ed alcuni di coloro ch’eran lì presenti, dissero loro: Che fate, che sciogliete il puledro?

⁶Þeir svöruðu eins og Jesús hafði sagt, og þeir létu þá fara.

⁶Ed essi risposero come Gesù aveva detto. E quelli li lasciaron fare.

⁷Síðan færðu þeir Jesú folann og lögðu á hann klæði sín, en hann settist á bak.

⁷Ed essi menarono il puledro a Gesù, e gettarono su quello i loro mantelli, ed egli vi montò sopra.

⁸Og margir breiddu klæði sín á veginn, en aðrir lim, sem þeir höfðu skorið á völlunum.

⁸E molti stendevano i loro mantelli sulla via; ed altri, delle fronde che avean tagliate nei campi.

⁹Þeir sem á undan fóru og eftir fylgdu, hrópuðu: ,,Hósanna! Blessaður sé sá sem kemur, í nafni Drottins!

⁹E coloro che andavano avanti e coloro che venivano dietro, gridavano: Osanna! Benedetto colui che viene nel nome del Signore!

¹⁰Blessað sé hið komandi ríki föður vors Davíðs! Hósanna í hæstum hæðum!``

¹⁰Benedetto il regno che viene, il regno di Davide nostro padre! Osanna ne’ luoghi altissimi!

¹¹Hann fór inn í Jerúsalem og í helgidóminn. Þar leit hann yfir allt, en þar sem komið var kvöld, fór hann til Betaníu með þeim tólf.

¹¹E Gesù entrò in Gerusalemme, nel tempio; e avendo riguardata ogni cosa attorno attorno, essendo già l’ora tarda, uscì per andare a Betania coi dodici.

¹²Á leiðinni frá Betaníu morguninn eftir kenndi hann hungurs.

¹²E il giorno seguente, quando furon usciti da Betania, egli ebbe fame.

¹³Þá sá hann álengdar laufgað fíkjutré og fór að gá, hvort hann fyndi nokkuð á því. En þegar hann kom að því, fann hann ekkert nema blöð, enda var ekki fíknatíð.

¹³E veduto di lontano un fico che avea delle foglie, andò a vedere se per caso vi trovasse qualche cosa; ma venuto al fico non vi trovò nient’altro che foglie; perché non era la stagion dei fichi.

¹⁴Hann sagði þá við tréð: ,,Enginn neyti framar ávaxtar af þér að eilífu!`` Þetta heyrðu lærisveinar hans.

¹⁴E Gesù prese a dire al fico: Niuno mangi mai più in perpetuo frutto da te! E i suoi discepoli udirono.

¹⁵Þeir komu til Jerúsalem, og hann gekk í helgidóminn og tók að reka út þá, sem voru að selja þar og kaupa, og hratt um borðum víxlaranna og stólum dúfnasalanna.

¹⁵E vennero a Gerusalemme; e Gesù, entrato nel tempio, prese a cacciarne coloro che vendevano e che compravano nel tempio; e rovesciò le tavole de’ cambiamonete e le sedie de’ venditori di colombi;

¹⁶Og engum leyfði hann að bera neitt um helgidóminn.

¹⁶e non permetteva che alcuno portasse oggetti attraverso il tempio.

¹⁷Og hann kenndi þeim og sagði: ,,Er ekki ritað: ,Hús mitt á að vera bænahús fyrir allar þjóðir?` En þér hafið gjört það að ræningjabæli.``

¹⁷Ed insegnava, dicendo loro: Non è egli scritto: La mia casa sarà chiamata casa d’orazione per tutte le genti? ma voi ne avete fatta una spelonca di ladroni.

¹⁸Æðstu prestarnir og fræðimennirnir heyrðu þetta og leituðu fyrir sér, hvernig þeir gætu ráðið hann af dögum. Þeim stóð ótti af honum, því að allur lýðurinn hreifst mjög af kenningu hans.

¹⁸Ed i capi sacerdoti e gli scribi udirono queste cose e cercavano il modo di farli morire, perché lo temevano; poiché tutta la moltitudine era rapita in ammirazione della sua dottrina.

¹⁹Þegar leið að kvöldi, fóru þeir úr borginni.

¹⁹E quando fu sera, uscirono dalla città.

²⁰Árla morguns fóru þeir hjá fíkjutrénu og sáu, að það var visnað frá rótum.

²⁰E la mattina, passando, videro il fico seccato fin dalle radici;

²¹Pétur minntist þess, sem gerst hafði, og segir við hann: ,,Rabbí, sjáðu! fíkjutréð, sem þú formæltir, er visnað.``

²¹e Pietro, ricordatosi, gli disse: Maestro, vedi, il fico che tu maledicesti, è seccato.

²²Jesús svaraði þeim: ,,Trúið á Guð.

²²E Gesù, rispondendo, disse loro: Abbiate fede in Dio!

²³Sannlega segi ég yður: Hver sem segir við fjall þetta: ,Lyft þér upp, og steyp þér í hafið,` og efar ekki í hjarta sínu, heldur trúir, að svo fari sem hann mælir, honum mun verða að því.

²³In verità io vi dico che chi dirà a questo monte: Togliti di là e gettati nel mare, se non dubita in cuor suo, ma crede che quel che dice avverrà, gli sarà fatto.

²⁴Fyrir því segi ég yður: Hvers sem þér biðjið í bæn yðar, þá trúið, að þér hafið öðlast það, og yður mun það veitast.

²⁴Perciò vi dico: Tutte le cose che voi domanderete pregando, crediate che le avete ricevute, e voi le otterrete.

²⁵Og þegar þér eruð að biðja, þá fyrirgefið, ef yður þykir nokkuð við einhvern, til þess að faðir yðar á himnum fyrirgefi einnig yður misgjörðir yðar. [

²⁵E quando vi mettete a pregare, se avete qualcosa contro a qualcuno, perdonate; affinché il Padre vostro che è nei cieli, vi perdoni i vostri falli.

²⁶Ef þér fyrirgefið ekki, mun faðir yðar á himnum ekki heldur fyrirgefa misgjörðir yðar. ]``

²⁶Ma se voi non perdonate, neppure il Padre vostro che è nei cieli vi perdonerà i vostri falli.

²⁷Þeir koma aftur til Jerúsalem, og þegar hann var á gangi í helgidóminum, koma til hans æðstu prestarnir, fræðimennirnir og öldungarnir

²⁷Poi vennero di nuovo in Gerusalemme; e mentr’egli passeggiava per il tempio, i capi sacerdoti e gli scribi e gli anziani s’accostarono a lui e gli dissero:

²⁸og segja við hann: ,,Með hvaða valdi gjörir þú þetta? Hver gaf þér það vald, að þú gjörir þetta?``

²⁸Con quale autorità fai tu queste cose? O chi ti ha data codesta autorità di far queste cose?

²⁹Jesús sagði við þá: ,,Ég vil leggja eina spurningu fyrir yður. Svarið henni, og ég mun segja yður, með hvaða valdi ég gjöri þetta.

²⁹E Gesù disse loro: Io vi domanderò una cosa; rispondetemi e vi dirò con quale autorità io faccio queste cose.

³⁰Var skírn Jóhannesar frá himni eða frá mönnum? Svarið mér!``

³⁰Il battesimo di Giovanni era esso dal cielo o dagli uomini? Rispondetemi.

³¹Þeir ráðguðust hver við annan um þetta og sögðu: ,,Ef vér svörum: Frá himni, spyr hann: Hví trúðuð þér honum þá ekki?

³¹Ed essi ragionavan fra loro dicendo: Se diciamo: Dal cielo, egli dirà: Perché dunque non gli credeste?

³²Eða ættum vér að svara: Frá mönnum?`` _ það þorðu þeir ekki fyrir lýðnum, því allir töldu, að Jóhannes hefði verið sannur spámaður.Þeir svöruðu Jesú: ,,Vér vitum það ekki.`` Jesús sagði við þá: ,,Ég segi yður þá ekki heldur, með hvaða valdi ég gjöri þetta.``

³²Diremo invece: Dagli uomini?… Essi temevano il popolo, perché tutti stimavano che Giovanni fosse veramente profeta.

³³Þeir svöruðu Jesú: ,,Vér vitum það ekki.`` Jesús sagði við þá: ,,Ég segi yður þá ekki heldur, með hvaða valdi ég gjöri þetta.``

³³E risposero a Gesù: Non lo sappiamo. E Gesù disse loro: E neppur io vi dico con quale autorità fo queste cose.